<\/p>\n
Een jaar na het somtijds heftig pijnlijke, maar toch vooral ook opgetogen loslaten<\/em> van oude patronen en rituelen (natuurlijk temidden van échte bindingen en gehechtheden – vandaar het zéér..) is alweer verstreken.<\/font><\/p>\n Een jaar dat werd gekenmerkt door het legen van ongemerkt opgebouwde (over)last en -lastjes.<\/font><\/p>\n Een jaar waarin wat mijn ziel genoemd mag worden flink ‘ontvlekt’ is en zich nu aan me aandient als een weer veel bruikbaarder geworden vloeiblad.<\/font><\/p>\n Naïef beschikbaar, bereid tot opname van al wat langskomt en wellicht maar beter geassimileerd kan worden.<\/font><\/p>\n Een jaar waarin ook stiltes –en verwondering!- in mijn geest weer de omvang<\/em> mochten verkrijgen, vergelijkbaar met adolescentie en wellicht nog daar vóór…<\/font><\/p>\n Een jaar nomadendom dus óók als gereedschap voor het herformatteren van de harde schijf die verborgen gaat in de grijze massa ‘on top’.<\/font><\/p>\n <\/font> <\/p>\n Dát jaar is voorbij:<\/font><\/p>\n –<\/font> het drijfhuis geborgd onder een vast dak in het Noorden en<\/font><\/p>\n –<\/font> zélf gestrand op de lage helling van een zeldzame heuvel in onze platte natte delta;<\/font><\/p>\n En dáár ontplooit zich, temidden van het geklus dat ‘settelen’ heet, nu gestaag een nieuwe stilte<\/em>.<\/font><\/p>\n Een stilte waarin juist bewegingloosheid een rol speelt.<\/font><\/p>\n Temidden van de statige stammen die langer geleefd hebben en meer hebben gezien.<\/font><\/p>\n Waar eekhoorn, roodborst, bosmerel en gaai zich aandienden als hoofdbewoners.<\/font><\/p>\n Waar de herfst zich, na een eikelregen als vooraankondiging, nu steeds kleurrijker aandient.<\/font><\/p>\n Waar ik niet meer zozeer de -al met ironie geladen- “hoofdrol” van ‘clochard in eigen leven’ ervaar maar wellicht genoegen zal leren nemen met een bijrol als gast.<\/font><\/p>\n Of zelfs een non-rol: als doorgaans genegeerd toeschouwer.<\/font><\/p>\n <\/font> <\/p>\n Ik denk al jaren wel iets te hebben begrepen van het feit dat zij, die bomen en alle andere voornoemden, voluit ‘van mijn vlees’ zijn.<\/font><\/p>\n Nu begin ik te vermoeden dat het mogelijk is dit niet alleen te dénken maar ook te ervaren.<\/font><\/p>\n Sterker: te weten als feit.<\/font><\/p>\n Zo gezien is ‘kennis’ hoogmoed: immers de conclusie van een beschouwende.<\/font><\/p>\n Kennen komt hiervoor in de plaats: ontwijfelbaar weet hebben van het feitelijke.<\/font><\/p>\n Merkwaardigerwijs en tóch vol logica is bescheidenheid<\/em> daarvan een product.<\/font><\/p>\n Heelheid eveneens.<\/font><\/p>\n <\/font> <\/p>\n Van beiden maar een klein béétje natuurlijk.<\/font><\/p>\n Wegens een klein denkraam.<\/font><\/p>\n Doch zoals Pé Pastinakel *) al wist: juist déze dingen zijn noodzakelijke ingrediënten voor het (h)erkennen van een Héér. <\/font><\/p>\n Een steeds Héérlijker zijnswijze wacht derhalve naar vermoed mag worden.<\/font><\/p>\n Een Heerlijke toekomst lijkt (alweer!) begonnen.<\/font><\/p>\n <\/font> <\/p>\n Heel toepasselijk voor deze fase bevindt onze “Villa Plop” zich dan ook duidelijk tussen Paddestoel en Bommelstein.<\/font><\/p>\n Nauwelijks van Stand derhalve, maar al oh zo ‘Heerlijk.<\/font><\/p>\n Binnen in’: Een nieuwe Stilte.<\/font><\/p>\n (Nog bedankt Pé, voor je vroeger maar halfbegrepen doch oh zo duidelijke aanwijzingen)<\/font> <\/p>\n 27.09.2007<\/font>Wouter Wâldsang<\/font><\/strong>(The ‘artist’ formerly known as Joop)<\/font> <\/font> <\/font> <\/font><\/p>\n *) De chronisch slechtgeletterde (her)leze Toonders’ onvolprezen kosmische proza. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Een jaar na het somtijds heftig pijnlijke, maar toch vooral ook opgetogen loslaten van oude patronen en rituelen (natuurlijk temidden van échte bindingen en gehechtheden – vandaar het zéér..) is alweer verstreken. Een jaar dat werd gekenmerkt door het legen van ongemerkt opgebouwde (over)last en -lastjes. Een jaar waarin wat mijn ziel genoemd mag … Lees verder<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"parent":17,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-156","page","type-page","status-publish"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wordpress.bruins.tech\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/156","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wordpress.bruins.tech\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/wordpress.bruins.tech\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wordpress.bruins.tech\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wordpress.bruins.tech\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=156"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wordpress.bruins.tech\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/156\/revisions"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wordpress.bruins.tech\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/17"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wordpress.bruins.tech\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=156"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}