Joop

In Weesp, waar we een dag of vier verbleven, vond ik een portemonnee op een bankje pal voor een politiepost –daar ingeleverd t.b.v. een latere zoeker. Daarbij viel mijn oog op de twee politieauto’s die nabij geparkeerd stonden: direct achter de voorruit lagen vrolijk en erg zichtbaar een groot aantal hebbedingetjes uitgespreid, zoals een luxe TomTom, een gsm, een portofoon, enzovoorts. Daarom ben ik zo vrij geweest het volgende rijmwerk groot uit te printen en bij beide auto’s achter de ruitwisser op de voorruit te bevestigen:

Hoewel de Politiekreet duidelijk luidt:

“Geparkeerde auto? – dan Buit Eruit!”

En ieder spreekwoordelijk weten moet

dat Goed Voorbeeld ook Goed Volgen doet,

weet de Weesper Hermandad dit niet:

zoals u achter déze Voorruit ziet !

Inmiddels zijn we gearriveerd in de Gemeentehaven van Huizen, we blijven hier ook weer een paar dagen.

Heerlijk traag zijn we de prachtige Vecht overgetreuzeld. Na Utrecht liggen we nu in Weesp en we blijven daar zeker tot zondag, want op die dag vieren wij ons 36-jarig huwelijk – op culinaire wijze. En dat dan mét de, inmiddels forse, knaapjes die uit ons Echtverbond zijn ontsproten.

Zie op een enkel bijgaand fotootje de immer overweldigende schoonheid van dit (korte) riviertje met de strijdbare naam.

Tijdens deze wat ingewikkelde manoeuvre werden we aangesproken door een dame op de kade, die op serieuze toon voorstelde onze boot te “ruilen tegen haar huis in Washington D.C.”. Onder dank voor het vriendelijke aanbod hebben we er van afgezien, onder meer met de volgende tekst: ” …and who wants to live in America anyway, accept Americans that is…”

Intussen eten we gezellig met z’n drieën (onze hier wonende zoon Michiel eet natuurlijk mee), stadten we tot Ikea toe en bekijken het gewoel rond de Weerdsluis aan ’t begin van de Vecht vanaf ons drijvend terras met hoog-bejaard-welwillende blik.

Morgen zachtjes doordrijven naar Loenen en Weesp denk ik.

Wat dóen we hier eigenlijk in dit land? Alwéér regent het pijpe(n)stelen en nu stormt het ook nog uit het noordwesten. En dat noemen wij ‘hoogzomer’. Midwinter bleek in ZuidEuropa – naar onze recente ervaring – aanmerkelijk aantrekkelijker dan Midzomer hier. Gelukkig waren we gewaarschuwd door Krol en de Zijnen dus zijn we hier een dagje blijven liggen want binnen is het juist zeer behaaglijk als ’t buiten keet. Vanaf morgen zou ’t weer beter zijn; indien dat zo is gaan we door naar (en door-) Utrecht.

In zo’n zomer is ’t wel heel lekker te weten dat je ‘vakantie’ nog lang niet voorbij is..

Tja, wat doet een dobberend mens zoal in Wageningen? Wel, eten, drinken, fietsen (naar een stokoude tante in Ochten bijvoorbeeld), visite ontvangen (aanwaaiers uit ons familie-arsenaal op de Veluwe), t.v.kijken, terrassen frequenteren, enzovoorts. OudHollandse bezigheden dus weer na al die Méditerrane cultuur-elementen van deze “winter”. En we vonden intussen ook een goede mogelijkheid tot overdekt-bootje-stallen in Terhenne (‘TerHorne’ voor mafketels die ’t Fries –hun tweede landstaal tenslotte- nog altijd niet beheersen).

Al met al is een maand op één plek wonen natuurlijk voor een normaal mens lang zat…  dus gaan we binnenkort ‘er maar weer eens even uit’: een tochtje maken naar Wijk bij Duurstede, door Utrecht en verder langs de Vecht bijvoorbeeld.

We wonen alweer geruime tijd hier in de Lekhavenkom te Wageningen en beginnen ook alweer geheel in te burgeren in OerHollandse klimaatverschijnselen als de ongebreidelde afwisseling tussen gemiddeld té druilerige dagen én veel te vochtige, bloedhete zweet-middagen met gevarieerde slagregens als ‘tropische’ verrassing… Intussen worden zeer pragmatische voorbereidingen voor het échte settelen getroffen, zoals het inschrijven bij huisarts, tandarts en apotheek naar keuze en een grove eerste schifting van onze eertijds te Dronrijp opgeslagen huisraad. Een schifting in: a) nu vast mee [gereedsschap, trapje, koffiezetter, schoonmaakspul e.d.] en b) na overdracht van ons “buiten” mee [bed, enige andere meubels, keukenspul, winterkleding, audio/video rommel, enz.] en tenslotte c) wat vooralsnog in de opslag blijft staan..Dat laatste zal te gelegener tijd aan een grondiger schifting moeten geloven, bijvoorbeeld in a) wat alsnog óók nog meegaat naar het “buiten”, b) wat bij nader inzien alsnog wordt weggedonderd en wat c) nog jaren langer toch maar blijft opgeslagen voor ‘ooit nog eens’. Maar goed, zóver zijn we nu nog niet. Stoffig doch tevreden zitten we nu weer op ons zonnedekje – in de blijde wetenschap een werkelijk uitstekende viswinkel in Lunteren te hebben ontwaard en morgen visite te krijgen van een ooit reeds verloren gewaande Veluwse schoolvriendin van Hanneke.

Weet u trouwens waarom ons ‘buiten’ gerust zo mag heten: er is vééél buiten (ruim 400 m² met ook nog omringend bos) en héél weinig binnen (zo’n 48 m²) We hebben dus vooral lucht gekocht! Buitenlucht, dat wel…

We houden u allen op de hoogte!

Ook in een brave havenkom als de jachthaven van Wageningen kan sensatie plots toeslaan: vandaag bleek een bootje hier aan de steiger te zinken. Even voordat het scheepje geheel onderging (het hing voornamelijk nog aan z’n landvasten) voer de opgetrommelde Brandweer langszij, sjorde het bootje tegen het hun ter beschikking gestelde grotere schip, hingen er een fikse waterpomp in en vervoerden het geheel -zie foto- naar de takel om het ding op de kant te zetten.

De eigenaar, die vermoedelijk de afsluiters open liet zodat een slangbreuk z’n onheilspellend werk kon verrichten, zal er niet blij mee zijn: hij had ’t scheepje te koop liggen…

Wat een Gezeik in dit landje hier! We zijn nu zo’n drie weken weer “in den lande” – en hadden in die tijd net zo vaak een kleddernatte dag als een droge. Nog een zestal regendagen en we hebben er hier in één maand al net zoveel doorleefd als in alle 10 maanden hiervoor. Dus mócht er iemand aan die kraan staan daarboven: laat maar zitten, alles ís al groen genoeg…

Mocht het eindelijk weer écht lekker worden dan kunnen we alsnog lekker de omgeving hier befietsen en bewandelen – er is heel wat fraais nader te besnuffelen hier waar dit rivierenland de vallei tussen de staart van de Utrechtse heuvelrug en de start van het Veluwemassief onderzoomd.

En mocht het nog even te nat blijven: vanaf vrijdagmiddag is er weer sprake van een heus rijdblikje, dus dan trotseren we weer blijmoediger dit $%&*$#weer !  Natuurlijk zijn ‘aanwaaiers’, zoals onlangs langsfietsende nichten met kroost, ook welkom – tot 22 juli dan, want daarna denken we Lek, Vecht en een deel van de Veluwemeren te gaan bevaren.

Een nieuwe Partner gaat binnenkort onze relatie verrijken. Vandaag kwamen we haar tegen: een schoonheid, óók al met zo’n zilvergrijze kop! Zij heet “75-PL-GB”, is geheel op de hand schakelbaar en voert als geslachtsnaam ‘Peugeot’.

Helaas is de meer intiemere kennismaking en intrede in ons gezin vooralsnog gesteld op 10 juli…

We zijn gearriveerd in de prettige luwte van de jachthaven van Wageningen.

We blijven hier in elk geval de eerstkomende maand – dus tot minstens 23 juli !

U kunt ons vinden, bellen of papieren post sturen op: Jachthaven Wageningen, Jachthaven 1, 6702 DV  Wageningen – t.a.v. “Sydsulver” A-13 (Steiger A, nr.13 dus)