danverkoopjetochgewoonjehuis.nl

Waar waren we vorig bericht gebleven… Oh ja: onze oudste zwager werd 83.  Dat was op zaterdag – en de zondag direct daarna hadden wij verrassend visite van Aissatou Diallo, de moeder van Alexia en Madeleine, die wij in Utrecht regelmatig te logeren hadden. Toen waren ze nog krieltjes, maar nú zien ze er heel wat rijper uit, zoals jullie wat berichten terug konden zien.  Aissa kwam haar nieuwe partner voorstellen: Hans.  Hans bleek een vriendelijke, van oorsprong Duitse, man te zijn met goedlachse kuitjes in zijn wangen.  Aissa toonde ons de nodige foto’s en filmpjes van hun feest – zéééér uitbundig van kleuren, kleding en aanvullende heisa.  [Tja, ik kom duidelijk niet uit Guinee-Bissau en heb al een broertje dood aan een Polonaise !]  Daarna vervielen we weer in onze routine: ik wandelen met wijkbewoners (op maandag) en met Wandelpoolers (tussendoor). Hanneke wandelend door bos en hei – en naar winkels en (op dinsdag) sportend met andere Astmatisie (is dat een woord?) Beiden om in conditie te blijven natuurlijk, maar vooral ook omdat we van ‘buiten’ houden – én er hier ook veel te bewandelen valt…  Andere feitjes: Kasper hier, wij bij hem op bezoek; onze oude wandelvriend – en nu buurman – kwam weer eens eten.  EN: we kochten twee nieuwe banken en een nieuw vloerkleed.  Dat laatste ging onverwacht ráp: we hadden tevoren een lijstje gemaakt met vier grote meubelzaken rondom ons er op, te beginnen bij de hier bekendste.  Dáár kwamen we binnen, zaten op het eerste stel. Vonden dát direct heel goed bij ons passen én lekker zitten natuurlijk. Daarna zwierven we flink rond – maar gingen na een uurtje toch ‘de deur uit’ met die allereerste bankjes (én een vloerkleed)  “De deur uit” wil hierbij zeggen: een en ander wordt over drie maanden of zo geleverd (!)  [Tot zolang zakken we vermoedelijk nog niet door ’t huidige spul heen, dus kom gerust langs …]

In Arnhem tenslotte vierden we bij een nicht en haar gade hun beider verjaardagen mee – en zwierven we door hun beroemde pand (Van oorsprong een bedrijf met een monumentaal trapportaal.  Dat portaal blijft onaangetast: ze bouwen er -al tientalle jaren (!)- steeds meer woning omheen.   Thijs vroeg vanuit Portugal intussen wanneer we daar ook weer op zouden komen draven…  Dat wordt pas 21 februari, wellicht kan hij intussen de weergoden omkletsen – want het is er nu slecht weer.   Dat horen wij vooral van Michiel, die even onder Lissabon omhangt !  Verder communiceren wij, hopelijk op ondersteunende wijze (hoewel ik zo nu en dan een beetje pesten ook wel leuk vindt…) onze vrienden J&L uit Elahuizen die hun verhuizing naar een dorpje aan de IJssel aan het voorbereiden zijn. Tot slot: Vanmorgen bleek weer alles prachtig wit te zijn aangekleed, zie foto’s. Reden om weer een kilometertje of zeven rond te struinen!

En de lente (?)- dúúrt nog even ,,,

Tweede helft december eerst: we “plonsden” van 17 graden-in-de-wind naar nèt 4 graden boven nul.  Gisteren nog korte broek en idem mouwen – nu weer in winteruitrusting.  Toch went dat snel én we zouden de seizoenen ook niet graag missen, qua cadans en uiterlijke verschijnselen beide.  Wel bleken alle bomen in één klap heel kaal te zijn geworden…  Bovendien traden we weer in vertrouwde bezigheden in, zoals: voor Joop een bijeenkomst van de ‘Filosofiegroep’ en Hanneke stortte zich met een kennis in de ‘Kerstbingo Wijk West’ (prima voorbereiding op ’t bejaardenoord, nietwaar!)  Wandelpoolers werden 17 dec. uitgenodigd m’n ‘Grebbelinietocht’ (rond Renswoude) mee te lopen en we konden weer even lekker bij Kasper gaan kijken, die nog prettig voortsleuteld aan zijn nieuwe appartement in Zeist-Kerckebosch.   Op 24 dec. kwam Michiel overvliegen vanuit Faro (waar z’n camper beveiligd geparkeerd is), Kasper  kwam ook logeren en zo vierden we gevierenlijk Kerst én Oud-en-Nieuw!  Na de Jaarwisseling storte Kasper zich weer op z’n stulpje en verdween Michiel in de wolken, hun ouders uitpuffend achterlatend …  Het nieuwe jaar begon direct daarna met een buitengewoon maagdelijk uiterlijk: sneeuwwit.  We wandelden extra gretig door de bossen rondom.  Samen en ik ook weer met m’n wandel-wijkgenoten én een bizar mooie heuveltocht hier met weer een paar ‘die hard’-wandelpoolers.  Onze boot inmiddels ook twee keer bekeken: één keer nog geheel ingesneeuwd en laatst weer in ontdooide toestand.  Lijkt geen schade te hebben geleden  (maar onze haven-techneut had ‘m ook in november al met antivries e.d. winterklaar gemaakt).  Laatste nieuwtje: we lieten een nieuwe wasmachine plaatsen.  De (ruim 12 jaar-)’oude’ deed het nog best, maar wel met steeds meer (erg storend) lawaai. Dit is een hele stille.  Vandaag was m’n Filosofiegroep hier, morgen naar zwager B (83 !!) en zondag bijzonder bezoek

Maar daarover later meer …

Tja, sinds ons vorig bericht hebben we vooral -een dikke 5 weken- in de Algarve vertoefd.  Tussen 17 en 21 graden in de wind, flink heet nog in de zon.  We zaten dit keer in Monte Gordo, een verzamelplaats voor allerlei overwinteraars uit Noord Europa: vooral Nederlanders, Noord Duitsers, Engelsen en wat Skandinaviërs.  We hadden een prettig appartement in het statige “Guadiana” app.hotel, met uitzicht op strand, zee en de (hier houten) boulevard.  Rond banjeren over de laatstgenoemde noemen wij -met een variant op de vrije tijds besteding van onze zwager Henk R.- ‘Plankieren’ !  Inmiddels kennen we die streken goed en we kunnen er dus goed wandelingen, stadsbezoekjes, treingebruik enz. organiseren – al naar gelang onze zin en het weer.  Wat dat laatste betreft: op een dag of vier, vijf na was het de héle periode zonnig: elke dag werden we rond 07.35 uur gewekt door felrode zonnevlekken die door dons rolluik priemden.  Na de eerste week maakten we zo’n drie dagen een staartje mee van de subtropische storm “Claudia”.  Ten westen van Faro zette die de straten blank, maar te onzent bleef het bij een zeer stevige zeewind.  Verder hebben we natuurlijk, naast ons eigen ge’bak’kelei in ons keukentje ook vele zwaar gegrilde visjes op diverse terrassen verorberd.  Eten in Zuid-Portugal is vooral scharrelen tussen de graten!Voor de prijs hoef je ’t ook niet te laten: brood met olijfjes als start, dan een gekozen voorafje (bijv. soep, salade of schelpjes, daarna het gekozen hoofdmenu, dan een dessertkeuze en vervolgens koffie of ijs. Kannetje wijn erbij – en borreltje van de zaak toe.  Totaal: € 17,50   Tja, als echte Calvinist wil je dan dus wel ’toehappen, nietwaar !?  Verder laten we wat foto’s voor zichzelf spreken.  Vrijdag  j.l.  waren we weer thuis en  – was ’t plóts winter ….

De boot voorbereiden op haar overwintering in de haven, daar eindigden we het vorig bericht (op 3 oktober) mee. Welnu, sedert de 18de ligt’ie erbij als op de foto: afgedekt en wel. Zoiets vergt ongeveer een uur of vier. Bedden afhalen; beddengoed, handdoeken en keukengoed mee naar huis. Voorraden uit de ‘keuken’kastjes en mee naar huis. Buitenstroom aanleggen en activeren. Dan stofzuigen, bilgewater en restant drinkwater wegpompen en dieseltank tot in de valpijp afvullen. Accu’s uit hun werk zetten, maar wel aan de druppellader laten zitten. Kussens, (opdek) matrassen e.d. in het vooronder uitstallen. Ventilatie openingen afdichten en dan de luchtdroger in deze ruimte plaatsen en aanzetten. (De toegestane luchtvochtigheid staat ingesteld op 50% en er wordt wat ozon geproduceerd: dat voorkomt luchtjes) Dan gaat alle buitenboel (vlag, stootwillen, puts, landvasten) naar binnen en tenslotte spannen we een stevig afdekzeil over onze kuiptent. Tot de eerste fraaie lentedagen; meestal ergens voorin april. [Dan hebben we wel een héle dag nodig omdat we dan beginnen met schoonmaken: een hoge drukspuit op de buitenkant en goed afnemen van binnen. Fijn bij een boot is wel dat je er vanaf die dag het hele seizoen lang direct mee weg kunt varen, dus het weer volgen is een makkie] Inmiddels zijn we alweer zo dichtbij “afreizen naar Portugal” gekomen, dat we de boot heel gemakkelijk achterlaten bij onze havengenoten – velen van hen wonen in Woerden en gaan dus nog wel eens langs. Als er iets aan de knikker is worden we wat dat betreft wel ingeseind…

Wat er verder te onzent zoal voorviel? Ach, opa Koudijs zou het benoemd hebben als: “alles ging z’n gangetje!” Paar keer naar ’t Filmhuis dus. Seizoensstart van de Kunstclub en de Filosofiegroep. We gingen naar Wageningen voor een geslaagde muzikale avond. Titel: the Beatles versus the Stones. Een show van (onder meer) Harry Saksioni en Syp van der Ploeg. Prachtig, volgordelijk in de tijd, opgebouwd met songs van beide groepen(vanaf 1962) Met duidelijk veel enthousiasme gebracht en muzikaal van hoog niveau. Syp van der Ploeg ging met name helemaal los in zijn rol als Mick Jagger. Aanstekelijk, aanbevolen! Ik bood ook weer een Wandlpooltocht aan, ca. 26 km. door bos en hei rond Veenendaal, maar vooral ook met veel stijgen en dalen er in. ‘k Had niet geoefend – nou dat kon ik merken ook: ik kwam behoorlijk uitgewoond thuis! (Zeer oude vent, moet je rekenen …) Kea logeerde een midweekje bij ons. Wegens heel redelijk weer konden we van alles ondernemen. Daar was bijv. een dagje bij naar de Zandsculpturen bij Garderen. Naast de fraaie rondwandeling langs de, vaak heel fotogenieke, zandbeelden was er ook een op A I geïnspireerde mogelijkheid een foto te af te drukken van jezelf – en dan kunstmatig verouderd. Bijgaand Hanneke t.z.t., naar verwachting van dit stukje soft ware. (’t Koppie zou zomaar kunnen, maar waar haalt ze intussen dat háár vandaan??) We gingen ook naar ons Veense ‘Stads’museum, want daar exposeerde men 10 meter doek uit een groter, landelijk projekt. Dit is het Utrechtse deel van “draden naar het slavernij verleden” Kijk voor meer informatie maar op DvONS.nl Ook aten we met Zussen en Zwagers onze gezamenlijke verjaardagspot weer eens gezellig leeg. Verder? Business as Usual… (Kasper op bezoek, bij Kasper op bezoek, Michiel volgen op z’n reis, Beeldbellen met Michiel, Auto voor APK, Wandelen, Jeu de Boules, Langs de mondhygiëniste, bijpraten met de Longverpleegkundige, wat Fysiotherapie voor een moeilijke knie -dat rijmt- en dergelijke.

Kortom: “Uit het leven van twee ‘redelijk gezonde ouwetjes’ – zoals ook de meesten van hen die dit lezen!

Natuurlijk hervatten we, terug uit Schotland, onze Veense routines weer.

Hanneke bijvoorbeeld met haar ‘Jeu de Boules’, met de koffie groep, met ‘Kea-spraak’ op zondag, met wandelrondjes door bos- en hei en: met fietsen naar, en ‘shoppen’ met, zuslief uit Ede.

Joop met zijn ‘Wijk’wandelen op maandag, met het herstarten van de Filosofiegroep, met een bezoek aan een Wijkbijeenkomst rond AI – én met weer eens een lángere fietsdag: naar Breda dit keer. (Een verslagje hiervan kun je lezen als je hier links op “Het Wonder van Bestaan” tikt) Sámen wandelden we natuurlijk ook, niet alleen diverse ‘rondjes’ in het bos nabij, maar bijvoorbeeld ook onze 14 km bos- en uiterwaard route naar Rhenen. Én we gingen samen op de pedalen met ons fietsclubje van wijkbewoners: dat is om de veertien dagen, meestal met tochten in de omgeving van ca. 40 km.- mét koffiestop/bij klets moment. (En gisteren nog fietsen we samen een vrolijk rondje in de omgeving – met ‘pannenkoeken’ stop: bij pannenkoeken boerderij “Grietje” nabij Scherpenzeel) Zaterdagavond en zondagmiddag gaan we naar het Filmhuis, dinsdag begint onze Kunstgroep in wijkcentrum “de Eglantier” weer  … zo hebben fleurige jong-bejaarden altijd wel wat te doen.

Verder natuurlijk: Kasper, die kwam regelmatig gezellig op bezoek …én we kletsten af- en toe bij met onze vrij-zwervende Michiel (die nu in Italië zit). Meer bijzonderheden in deze periode:

-we gingen op bezoek met wandelvriend F. bij wandelvrienden T. & F. in Baarn (1x per jaar!)

-waren nog drie dagen met ons bootje weg wegens een prachtig nazomer weekend (Mooi!)

-Aissa, Madeleine en Alexia kwamen onverwacht op bezoek (Wat zijn ze gróót geworden!)

-we hadden een overnachting te onzent van onze aloude vrienden L.&J. Uit Elahuizen (Leuk!)

-voorts een hapjesmiddag op de Goudberg ter ere van onze jongste zus & zwager, hij: 70 jaar! (Lekker!)

Zachtjes aan wordt het intussen flink herfstig: ons vijgenboompje laat haar bladeren los – en de paddenstoelen verschijnen weer. Déze periode in het jaar hebben we hier in geen 10 jaar meegemaakt: tot en met vorig jaar reisden we altijd, zo vanaf half september tot en met oktober, naar de Middellandse Zeekust met onze caravan.

Dat Kippetje hebben we vorig jaar, bijna aansluitend op onze vakantie, van de hand gedaan. Vanaf dit jaar zijn we dus zeer  waarschijnlijk steeds weg in november, zo tot half december (dit keer weer aan de Algarve kust). We maken de boot nu ook wat later ‘winterklaar’. Dat zal wèl ergens deze maand moeten worden – maar met wellicht nog wat dobberen als er nog sprake zal zijn van extra fraaie dagen?

We zien wel!

Tja, vanaf Kaspers verjaardag (10-08, slot van het vorig bericht) naar die van Hanneke (20-08) is natuurlijk maar een klein sprongetje in de tijd. Met onze zwager Ab, die ook jarig is op 20-08, wordt vaak wat afgestemd: wij ontvingen de naaste familie nu in de middag. Hannekes e-bike moet ook ergens van geschrokken zijn, want hij (of is een e-bike en ‘zij’, of wellicht een ‘het’ ?) knipperde telkenmale verontwaardigd en zette zichzelf steeds weer áán. Omdat wij naar Schotland op vakantie gingen heeft ‘ie (of ‘ze’) 15 dagen bij de fietsenmaker moeten doorbrengen. (Resultaat: nieuw displaytje/wat software – hij,zij,het loopt weer als een treintje…)  Schotland dus, want dat doorkruisten we met een 12 daagse busreis. Gewoon via Duinkerken over naar Dover – dus een pittige afstand, met een hotel stop in midden Engeland dan natuurlijk. Steden als Edinburgh, Aberdeen, Glasgow e.d. deden we aan. Vaak deels rondgeleid en deels zelf op stap. In Gretna Green besloten we toch maar gewoon gehuwd door te gaan ( …)  De Muur van Hadrianus, 1900 jaar oud -door de Romeinen aangelegd, maar nog steeds zichtbaar vlak onder Schotland, hebben we geïnspecteerd. Ook een duizenden jaren oude Dolmen (vermoedelijk niet door Obelix daar geplaatst) met Elfen-legende ‘namen we tot ons’. We doorkruisten voorts de woeste hoogten van de veelkleurige High Lands én er was ook een Loch om langs te kuieren of op te varen. Verder waren er diverse enorme landhuizen te bezichtigen, meestal voorzien van de beroemde ‘English Style’- landgoedtuinen. Op het eiland Bute troffen we van beiden de imposantste exemplaren aan. Om over ruïnes van vroégere kastelen maar niet te spreken, die zijn ook in Schotland ruim gezaaid! In Glasgow lieten wij ons voorlichten in een grote Whisky distilleerderij over dat zeer Schotse drankje: we kregen er ook nog drie te proeven (hips!). Op de terugweg naar Dover liepen we o.m. nog rond in Windsor, en daar staat een kasteel dat de halve stad bestrijkt, nog geheel in functie ook, want het is ook een optrekje van Charles en zijn Camilla.

Wat betreft het reizen per bus: dat wilden we gewoon eens uitproberen. Wij zijn natuurlijk gewend om alles zelf te kiezen – met een caravan of een boot al helemaal, maar ook een wekenlang appartementje in Portugal geeft veel zelfbeschikking. Nú lieten we ons dus eens meesleuren van hot naar her…  Dat viel eigenlijk helemaal niet tegen: wel een wat ons betreft té groot reisgezelschap ( 49 mensen + één chauffeur/reisleider in één bus ) maar het voertuig was comfortabel (ook heel fris qua in te ademen lucht) en de mensen om ons heen prettig in de omgang. Wel zijn we een enkele keer niet met een excursie mee gegaan – om bijv. zelf wat aangename wandelpaden te ontdekken.  [Heb ik ook een prima Appje voor: MAPs ME, daarmee download je alleen het gebied waar je ook bent – en dan heb je alle paden daar direct tot je beschikking]   Over de hotels ter plekke kunnen we kort zijn: verbijsterend oude meuk (daardoor soms ook weer leuk) en tamelijk stoffig. Angelsaksische ontbijten zijn bovendien, zoals velen al wel zullen weten, nauwelijks in te nemen: moddervette kluif met daarbij toast en witte bonen in tomatensaus … en dat élke morgen(!) 

Maar verder – alles kits!

Inmiddels zijn we -vanaf vrijdagavond j.l.- weer genesteld op de Vondellaan alhier en wandelen en fietsen we weer volop, al of niet met onze wijkgenoten.

Verder vanaf 13 juli (vorig bericht) is het eerste “evenement“(!) te onzent: het plaatsen van nieuwe ruiten aan de frontzijde van onze leefruimte. De vorige ruiten waren- in de loop van de afgelopen dertig jaar- aan de buitenzijde ‘geëtst’ met grijzige strepen en stippen (op de foto te zien op de ruit rechts): volgens deskundigen veroorzaakt door een ingrediënt van het voor de muren rondom gebruikte cement. Vooral bij aanstralend zonlicht was dit ‘sediment’ heel hinderlijk zichtbaar, het verstoorde ons (heerlijk groene en vrij weidse) uitzicht. De visuele aantasting werd natuurlijk ook met buren en in VvE verband wel erkend maar leek, financieel juridisch gezien, weer niet drastisch genoeg om e.e.a. vanuit het algemene fonds te financieren. Omdat het ons tóch hinderde, besloten wij dit voorjaar om de (6) ruiten en ruitjes zelf te laten vervangen – meteen maar door HR++ glas dan natuurlijk. Een voor ons verrassend resultaat daarbij was, behalve het weer ‘glasheldere’ doorzicht, dat dit soort ruiten niet alleen warmte (veel) beter tegenhouden maar óók geluid… Overdreven ronkende motoren bijvoorbeeld vallen zeker voor 70% (!) terug in geluid: slechts een achtergrond gezoem blijft over. Win-win.

Volgt natuurlijk weer, zoals ook veelal in vorige berichten, vooral ‘business as usual’: onze ‘wandel’buurman’ F. Kwam eten, Kasper kwam eten, wij fietsten naar Kasper, Joop fietste zich een slag in de rondte rond Arnhem, Hanneke wierp haar balletjes, enz.   Relatief nieuw is dat Hanneke wekelijks (áls we thuis zijn…) in een speciaal fysiotherapeutisch groepje traint, met name op die spieren die in relatie staan tot ons ademhalingssysteem. Vorige week waren we weer aardig door onze afspraken, voornemens, enzovoorts heen én leek het weer zich voldoende gedeisd te houden om weer ‘Scheep’ te gaan. [Op de boot hebben we liever een afwisseling van zon, wolken en eventueel hier en daar een bui, dan strak zonnig en 30 graden of meer…] Dús voeren we woensdag uit voor een kalm tochtje “vele watertjes en stadjes Rondom”.

Wateren: Oude Rijn, Gouwe, Hollandse IJssel, Doorslag, Merwede kanaal, Oude Gracht, de Vecht, Gaasp, Weesper Trekvaart, Amstel, Kromme Mijdrecht en de Grecht.

Stadjes daaraan zijn o.a.: Bodegraven, Alphen, Boskoop, Gouda, Haastrecht, Oudewater, Montfoort, IJsselstein, Nieuwegein, Jutphaas, Utrecht, Maarssen, Breukelen, Loenen, Nigtevecht, Weesp, Diemen, Amsterdam, Nes, Ouderkerk, Uithoorn, de Hoef en Woerdense verlaat. [In de vet-gedrukte hebben we gewandeld, inkopen gedaan en overnacht. ] Vanaf Utrecht tot aan Weesp, dus zo’n 90% van de hele Vecht, voer Kasper met ons mee. Zijn nieuwe thuis is prima bereikbaar per v.a. Station ”Driebergens-Zeist (kleine 1500 meter)

Michiel werd inmiddels opgezocht in Noorwegen -hij is weer ver onder de Poolcirkel gezakt- door zijn aloude Dronrijpster vriendin H. en haar gezin. H. en de haren trekken er ook al jaren met een camper op uit, dus ze maakten er een tijdelijk ‘enclave’ van en bezochten o.m. van daaruit gezamenlijk Oslo. [Over een dag of wat kunt je ook hiervan kennis nemen door op Michiel z’n link rechts naast deze kolom te klikken; je treft er veel fraaie foto’s aan! ]Kasper is intussen al een heel stuk gesetteld in de bossen tussen Zeist en Driebergen. Hij komende zondag jarig en heeft vanwege z’n nieuwe woonplek voor het eerst in járen even geen probleem met cadeau-wensen!

Dan is onze jongste al 48 

– dus wij zijn inderdaad al bijna geheel afgeschreven (maar hebben nog pret voor 10 …)

Wij hòpten (zie vorig bericht), via Sneek en Joure -waar we een régendag uitzongen- inderdaad door naar Giethoorn.  Omdat er veel te bewandelen en te bezien is, bleven we er ook nóg een dagje. Inmiddels werd het weer zoals we het graag hebben: ’s zomers zonnig, maar niet boven de 25 C…  Aangekondigd echter werden wéér twee dagen van 30 C. of zelfs hoger.  Het is dan lekker dat we zoveel aanlegplekken kennen: zowel in de ingangspartij naar Elburg als in Zeewolde op de haven-kop staan hoge bomen met mooie dikke bladerkruinen: daar vind je dus met je vouwstoeltje wind én schaduw ! Hierna voeren we naar Harderwijk (túúrlijk ook: paling!) en toen door naar Almere Haven.  Nog nooit geweest, maar OK accommodatie.  Zo kwamen we op 5 juli weer in Weesp aan.  Weer een (voor ons pas tweede…)regendag voorspeld, dus lekker dagje aan de Vecht gebleven – en het gemopper van de Weespers aangehoord, want zij voelen zich totaal niet gehoord door de gemeente Amsterdam waar Weesp onder valt.  Amsterdam legt hen namelijk aanlegtarieven op die aanleiding geven tot een totale ‘leegloop’ aan scheepjes.  Wat voor de plaatselijke middenstand natuurlijk schadelijk is, maar bovendien de dorpsbeleving krachtig uitholt.  We hadden toen nog tijd tot 15 juli, want op de 16de worden bij ons een aantal ramen vernieuwd, dus besloten we via Aalsmeer nog een paar dagen Katwijk aan onze vakantietocht toe te voegen.  Altijd fijn daar: goede lig faciliteiten – en heel dicht bij Zee !

Afgelopen donderdag kwamen we weer in onze thuishaven (te Woerden) aan en v.a. vrijdag j.l. zijn we weer thuis. lekker gebruind (hoewel we nogal zon vermijdend zijn) en als altijd óók weer gráág thuis.  Vandaag eerst meer eens naar Kasper geweest – die we al wel zagen verhuizen, maar nog niet hadden zien wónen in de bossen bij Zeist.  En daarmee ggat de naald weer in bekende groefjes: wandelgroep, fietsclub, jeu de boules maatjes, een wandelmaat die komt mosselen eten enzovoorts.

Maar – de zomer is nog láng, dus er komen vast nog wel meer (ook vaar-)dagen úit !

Dit bericht komt naar jullie toe vanuit Sneek. Want terwijl Kasper, inmiddels “over”, nu zijn badkamer bij-sleutelt en Michiel weer van het ene Scandinavische meer naar het andere rijdt, dobberen wij alweer een dag of veertien vrolijk rond.

We vertrokken op de 11de vanuit Woerden naar Ouderkerk a/d Amstel, voeren vandaar naar Weesp (het werd al behoorlijk warm toen) en voorts via de Muider-zeesluis naar de kop van de Arkervaart bij Nijkerk. Uit ervaring weten we dat we daar onze buitenstoeltjes mee kunnen laten bewegen met diepe schaduw onder vrijstaande boompjes – en het was inmiddels 31 graden C. Met een zelfde doel streken we een dag later neer in de vaart naar Elburg: ook daar fikse bomen – én wind. In Elburg stapten Kasper, net verhuisd toen – en zijn sjouwbroer Michiel, net voor die weer terugvloog naar Oslo, aan boord voor een overnachting en een dagje meevaren naar IJsselmuiden/Kampen. De zonen gingen daar weer op de trein en wij voeren via het Ganzendiep en ’t Zwarte Water naar Blokzijl. Vandaar de Kalenbergergracht op (naar onze opvatting de fraaiste vaarweg in Nederland) en zo door ons aloude Fryske lân. We brachten onder meer een bezoekje aan onze vrienden in Elahuizen (Nou, zeg maar bezóék: mee-eten, koffie, wijn en mee ontbijten bleek allemaal inbegrepen…) en belanden later ook in Franeker (we hadden ook daar de schaduw van de bomen aan het bolwerk hard nodig…) In Franeker ontmoetten we geheel toevallig ook nog een oud collega – van veertig jaar geleden dus… In dit Friese land zijn we natuurlijk “Groot Stedelijk bezig, zo bevoeren we wereldsteden als: Schettens, Oosterlittens, Bozum en dergelijke (!)

Het plan (voorlopig; “ijs en weder dienende”..) is om van hieruit naar Joure te gaan en vandaar over Steenwijk naar Giethoorn, waarna we via Zwartsluis weer zachtjes denken terug te “hoppen”. Uiteraard zijn weer en wind voor vrijvarenden nogal bepalend, dus we zien wel.

Geniet allen van de zomer – dat doen wij ook !