Kwam binnen (naar bleek via jongste zoon Kasper): brief van J.P.Balkenende@Overheid.nl
Geachte heer J.A.G. Bruins,
Het is tot mijn attentie gebracht dat uw weblog één van de veroorzakers is van de onrust in ons politieke klimaat. Gevreesd wordt dat linkse praat, in combinatie met voorbeeldwerking van de verschillende vormen van huisvestingsregistratieontduiking die u bezigt en predikt [Plan Rekreatiewoning aan te kopen, RED.], het harde werk van voorgaande kabinetten niet enkel omzeilt maar tevens in een kwaad daglicht stelt. Ik zou u vriendelijk verzoeken de normen en waarden die ik in voorgaande jaren toch zo duidelijk uiteen heb gezet te respecteren en niet vanuit het buitenland in onwetendheid kritiek te uiten op een samenleving die nog steeds herstellende is van uw nu ontbrekende positie als hoeksteen. Naast dit beroep op uw vaderlandslievendheid deel ik u hierbij mede dat meerdere ambtenaren verdere ontwikkelingen op uw Weblog zullen monitoren. Vertrouwende dat u hiermee voldoende bent ingelicht verblijf ik,
Kusjes,
J.P.
Reactie terug vanuit j-h.bruins@hetnet.nl:
Te Onzent Helaas Wat Weinig Beminde J.P.,
Hoewel ik gaarne verneem dat ook ónze weblog een gepaste bijdrage levert aan de onrust in ons politieke klimaat, vrees ik toch dat de tot op heden ook door u zelf voorgestane beleidsnoties hieraan veel méér ten grondslag liggen. Met name het idolate verheerlijken van het ‘Angelsaksische’ model (gepersonifieerd door het liefdesduo Bush/Blair) -hierin treden trouwens bijvoorbeeld Verhagen en Uzelve ook ongezouten als Cheerin’Girls voor het voetlicht- breekt elke sociale samenhang uiterst effectief af. Daarná is ‘onrust’ slechts een ander woord voor het logisch rendement van het welbewust gecreëerde ‘recht van de sterkste’ als dragend beginsel in demenselijke relaties. Oké, het is óók een ‘Norm.’, al is het de mijne niet(!). U had hierna nog slechts de keuze tussen konsekwent blijven: en dus langzaamaan een politiestaat optuigen (want waar het recht aan de Sterkste ligt dient het Recht het stérkst te zijn) óf terug te keren naar een werkelijke Waarde, zoals het idee van ‘gestandaardiseerd’ kommitment, het middeling van belangen tussen mensen; waar mogelijk zelfs te baseren op een (latente en dus te stimuléren!) wéns tot verbondenheid van mensen onderling. Om op den duur wellicht zelfs weer van een Volk te mogen spreken. [Als ‘volksvertegenwoordiger’ toch ook nooit weg..!?]
Helaas werd tot MIJN attentie gebracht dat dit laatste pas na krachtige overreding (door o.m. Wijffels) bij u enige ingang vond – waarmee u helaas ongeschikt blijkt voor een volgende periode: wij hebben WARME voorstanders van node. Oók om het ondergetekende mogelijk te maken zich wederom als Hoeksteen aan te bieden zoud u mij daarom een groot plezier doen door vanuit dit inzicht op korte termijn het veld te ruimen en daarmee onze Lage Landen braak te leggen voor het inzaaien van een Nieuwe Liefde – na de verdwenen kilte dus.
NB.: Uw voornemen m.b.t. het afname van het tal ambtenaren wordt zoals ik uit uw schrijven begrijp door mijn terugkeer (ná uw aftreden dus) als terlóóps ook nog gediend. Dit is vermoedelijk tevens het énige punt dat ons BEIDEN verheugd, want getuige het bovenstaande kan ik het door U gebezigde onderschrift
‘kusjes’ slechts bezien als Gotspe dan wel vanuit Judas gebezigd..
Vanzelfsprekend zal ik desgewenst -echter eerst NÁ uw aftreden- gaarne uit de doeken doen hoe het leven van een niet meer arbeidsproductief echtpaar (althans niet in directe zin) riant kan worden ingericht ZONDER een overmatige claim te doen op in onze gemeenschap al zo schaarse producten als bouwgrond, (huur of andere-)woningen en/of administratieve lasten bij Gemeentelijk diensten en diverse Nutsbedrijven. Op voorhand meld ik hierover vast dat ‘ontduiking’ m.i. dan ook dient te worden gelezen als: ‘voor eigen rekening nemen in plaats van e.e.a. ten laste te brengen van Gemeenschapsmiddelen’.
Met Moeizame Achting Verblijvend,
J.A.G.