Waar waren we vorig bericht gebleven… Oh ja: onze oudste zwager werd 83. Dat was op zaterdag – en de zondag direct daarna hadden wij verrassend visite van Aissatou Diallo, de moeder van Alexia en Madeleine, die wij in Utrecht regelmatig te logeren hadden. Toen waren ze nog krieltjes, maar nú zien ze er heel wat rijper uit, zoals jullie wat berichten terug konden zien. Aissa kwam haar nieuwe partner voorstellen: Hans. Hans bleek een vriendelijke, van oorsprong Duitse, man te zijn met goedlachse kuitjes in zijn wangen. Aissa toonde ons de nodige foto’s en filmpjes van hun feest – zéééér uitbundig van kleuren, kleding en aanvullende heisa. [Tja, ik kom duidelijk niet uit Guinee-Bissau en heb al een broertje dood aan een Polonaise !] 
Daarna vervielen we weer in onze routine: ik wandelen met wijkbewoners (op maandag) en met Wandelpoolers (tussendoor). Hanneke wandelend door bos en hei – en naar winkels en (op dinsdag) sportend met andere Astmatisie (is dat een woord?) Beiden om in conditie te blijven natuurlijk, maar vooral ook omdat we van ‘buiten’ houden – én er hier ook veel te bewandelen valt… Andere feitjes: Kasper hier, wij bij hem op bezoek; onze oude wandelvriend – en nu buurman – kwam weer eens eten. EN: we kochten twee nieuwe banken en een nieuw vloerkleed. Dat laatste ging onverwacht ráp: we hadden tevoren een lijstje gemaakt met vier grote meubelzaken rondom ons er op, te beginnen bij de hier bekendste. Dáár kwamen we binnen, zaten op het eerste stel. Vonden dát direct heel goed bij ons passen én lekker zitten natuurlijk. Daarna zwierven we flink rond – maar gingen na een uurtje toch ‘de deur uit’ met die allereerste bankjes (én een vloerkleed) “De deur uit” wil hierbij zeggen: een en ander wordt over drie maanden of zo geleverd (!) [Tot zolang zakken we vermoedelijk nog niet door ’t huidige spul heen, dus kom gerust langs …]
In Arnhem tenslotte vierden we bij een nicht en haar gade hun beider verjaardagen mee – en zwierven we door hun beroemde pand (Van oorsprong een bedrijf met een monumentaal trapportaal. Dat portaal blijft onaangetast: ze bouwen er -al tientalle jaren (!)- steeds meer woning omheen. Thijs vroeg vanuit Portugal intussen wanneer we daar ook weer op zouden komen draven… Dat wordt pas 21 februari, wellicht kan hij intussen de weergoden omkletsen – want het is er nu slecht weer. Dat horen wij vooral van Michiel, die even onder Lissabon omhangt ! Verder communiceren wij, hopelijk op ondersteunende wijze (hoewel ik zo nu en dan een beetje pesten ook wel leuk vindt…) onze vrienden J&L uit Elahuizen die hun verhuizing naar een dorpje aan de IJssel aan het voorbereiden zijn. 
Tot slot: Vanmorgen bleek weer alles prachtig wit te zijn aangekleed, zie foto’s. Reden om weer een kilometertje of zeven rond te struinen!
En de lente (?)- dúúrt nog even ,,,