Vóór mij: een palm ik leg mijn handen er tegen
roerloos sta ik er welt een lied in me op
want ik ben oud genoeg om te weten
hoe weinig er zit tussen een werkelijk ervaren palm en
de psalm die uit zo’n ervaring kan voortspruiten
Helaas zal ik dit in rusteloosheid vanaf maandag en verder
weer zolang vergeten en toch
kómt de tijd dat ik door eigen wortels aangezogen dit alles binnenin me zal opslaan
het voedsel van de zintuigen
de adem van het hart
de Eeuwige Herkansing…
dat is wat ik verwacht als ik “god zelf” zeg