Nacht (’17)

Sterren in het firmament

Ze spiegelen zich in de lagune

waarachter Venetië terug flonkert

De lichtshow niet op mij gericht

wél aan mij besteed

via oogzenuwen geassimileerd

 

Kijken wordt zien

want er is rust in mijn hart

vrede in mijn gemoed

adem in m’n ziel

 

Mijn Geliefde maakt sterk deel uit van dit fundament

evenals de geleefde jaren

gestaag slaag ik er beter in die jaren te herleven

en deze nú te leven, zintuiglijker

Waarnemend

per minuut

korter zelfs

 

Stapelend

en detail

 

Zijnde

 

 

Is het niet adembenemend

hoe juist de relatieve nabijheid van de dood

het léven spectaculair intensiveert ..?

 

 

 

 

 

 

Venetie, 22 september 2017

Plaats een reactie