Onlangs kochten wij zomaar een echte, degelijke caravan.
Wat? Jullie? Een degelijke caravan?
Er waren er meer die zo reageerden. Klaarblijkelijk worden wij niet met ‘degelijk’ geassocieerd.
Niet dat ik daar bezwaar tegen heb, overigens.
Een buurman, die zelf enorm gedetailleerd wikt, weegt en weer wikt alvorens tot welke keuze dan ook te komen, vroeg met meer precisie hoe wij tot déze aankoop, ook nog vrij spontaan, hebben kunnen komen. Een goede vraag want moeilijk of minstens meervoudig te beantwoorden…
Hieronder wat opties. Kiest u zelf maar. Dat zal ik ook doen.
En veel leesplezier (met misschien enige herkenning?).
Eerst de feiten:
* tot 2000 kamperen J&H klein (lage, lichtgewicht nylontent, in opp. uitbreidbaar)
* tot 2005 kamperen J&H stahoog (tent á la ‘De Waard’, waterdichte kuip e.d.)
* tot 2010 ‘kamperen’ J&H met kachel & koelkast in zéér kleine ‘Eriba’, 400 kg.)
* va. 2010 “kamperen” J&H met vast bed, kachel met ringverwarming, vloerverwarming, warmwaterboiler, koelkast, tv/dvd met schotelontvangst, een eigen toilet, enz.
Hoe is het mogelijk …?
Verklaring 1: De verloedering van een ooit zo ‘basic’ echtpaar
“Tja, het gaat zo sluipend, hé. Ooit, nog jong en idealistisch, neem je je voor nooit zo decadent te worden als je ouders, buren, alle volwassenen, de VVDstemmers en andere Rechtse Ballen *)
*) doorhalen wat niet van toepassing is
Maar dan valt ’t soms wat tegen solidair te blijken, lijkt ‘links’ ook al mee te doen met de RatRace en trouwens waar doe je het helemaal voor want ‘de meeste mensen om je heen zijn steeds op hun eigen voordeel uit’ en je kinderen puberen volstrekt egocentrisch dwars door je idealen heen.
Dus, tja: dan schuif je wat op hé: je koopt naast die Max Havelaar en de Fair Trade toch ook wel wat eerder de Aanbieding van de Week, je vermindert je giften wat en trouwens die schoolgelden zijn niet mis. En assertiviteit lijkt je toch ook een steeds onmisbaarder eigenschap. En dan blijven die achterliggende waarden heus wel, maar op je eigen positie letten gaat toch per vijf jaar wat meer van “af en toe óók wel een beetje, natuurlijk” naar: “ja, vanzelfsprekend!”. En als je nog wat kritischer bent gebakken zelfs naar: “want anders pakken ze je waar je bij staat”.
Bovendien slijt het met de opvoeding ingegoten Calvinisme steeds wat verder af, dus ach.
Zo zal het ook wel bij die J&H zijn gegaan. Van idealen en eenvoud en de natuur naar niemand maakt mij wat in mijn afsluitbare blokhut met disselslot!..”
Verklaring 2: Veroudering = achteruitgang = compensatie
“Ja, zo gaat dat. Eerst is alles nog soepel, hè. De botten en spieren en de onderrug. Nergens last van op een matje. Comfortabel dus zo’n luchtkussen en leuk dat koken op je hurken. Tijdens een regenbuitje moet je wel laag blijven zitten met je boek of een spelletje, maar je hebt een dak (dekje) boven je hoofd. En bovendien na de regen droogt je hele huisje in no-time weer op! Maar ja: er begint ’s wat te kraken en te piepen hé? En een beurse plek loop je niet alleen veel sneller op, maar hij blijft ook veel langer dóórzeuren. En ’s morgens overeind komen – je wilt ’t niet weten! Dus dan denk je eerst maar eens: ’t moet wel een tent blijven, want dan krijg je alles nog mee in de auto en kun je gewoon met 130 naar ’t zuiden, dus dat schiet lekker op. Maar daarna denk je: nooit meer op de grond hoeven slapen en een kacheltje op koude avonden – toch niet zo gek. Maar wel héél licht allemaal want dan kun je op de Péage nog gemakkelijk rond de 110 km. blijven rijden. Daarna echter begint een vast bed met een toilet toch te lokken, zodat je niet meer over de camping hoeft toch te trekken, want je blijft nu –terug in je bed- toch wel wat langer koud. En, zeg nou zelf: gewoon tussen de vrachtwagens mee dan hoef je ook minder alert te blijven. Je hebt nu toch tijd zat, je hoeft niet meer in drie weken terug te zijn.
Zo zal het ook bij die J&H zijn gegaan. Van achteloos de elementen trotseren langzaamaan naar het anticiperen op en het vermijden van ongemakken!..”
Verklaring 3: Welvaart maakt Welbevinden maakbaar (en hard nodig)
“Dat is toch heel logisch. Je gaat, van zeg: net boven het jeugdloon, naar bijvoorbeeld anderhalf keer modaal. En die J&H, als ik zo vrij mag zijn, zelfs nog wel wat verder! Nou, dan heb je ‘t natuurlijk met je werk –en zeker als er ook nog kinderen zijn met het totaal- wel pittig druk, maar er staat ook het een en ander aan mogelijkheden tegenover. Carriërre én opgroeiende koters. Vertel mij wat. Dan heb je echt ook wel aandacht nódig voor ontspanning. Ontstressen, hé. Eerst volstaat een boek op zondagmorgen, maar al gauw komen er zeilboten en reisjes aan te pas. En je hebt vaak steeds meer ontspanning nodig, maar daar juist minder tijd voor. Meer verantwoordelijkheden is meer agenda-dwang tenslotte! Dan zoek je ’t dus niet verder in langer weg, maar in vaker korter. En meer comfort, hé. Zó het huis uit met comfort-per-minuut.
Afzien hoort dan bij werk. Bij tijden ook bij je ouderschap. Veelal wordt er ook steeds meer omgevingsbetrokkenheid van je verwacht. Verwacht je ook van jezelf. Je hoort op een gegeven moment niet voor niks tot de middelbare leeftijd, hé. Tot degenen die de maatschappij feitelijk dragen. Het ‘maatschappelijk middenveld’ dat ben jij dan gewoon ook in persoon. Ga er maar aanstaan. Dan heb je je wijntje, een goed bed en je warme douche wel nodig.
Zo zal het ook bij dat stel, J&H, wel gegaan zijn. Eigenlijk zoveel zorg voor jezelf dragen dat je de slijtage van gisteren wegpoetst en die van later al weer onder ogen kunt zien!..”
Verklaring 4: Riant & Relaxed in een tijdloos kader ..
“Afzien van eenvoud? Zich overgeven aan Luxe? En dan nog ineens decadent ook nog? Of gewoon fysiek af aan ’t takelen zodat er geen andere mogelijkheden meer zijn? Of wellustig consumentisme? Ik verbruik steeds meer, dus ik bén steeds meer? Kom nou toch!
Je zoekt teveel spijkers. In wellicht ook nog té laag water.
We beheersen ons keuzepatroon helemaal niet zo. En zeker niet consequent in relatie tot gebeurtenissen en situaties. Een mens gaat gewoon veel meer “with the flow”.
Dingetjes als gewaar worden van mogelijkheden. Daar speelt de reclame niet voor niks zo op in. Een spontaan ideetje. Een impuls. Misschien wel uit die reclames. Of gewoon afgekeken van een buurman/medekampeerder. “Voorschrijdend inzicht”, misschien zowel gekoppeld aan steeds meer gezien hebben, meer ervaring opdoen als aan een levensfase. Waarom niet? Geen kinderen meer mee verandert direct je vakantie ideeën, toch? Niet alleen wat plek betreft, maar ook hoe, hoe vlug en hoe lang. Dat zal ook zo zijn met het verkrijgen van (veel) meer tijd. Of het verschuiven van belangstelling van bijvoorbeeld voetbal naar meer een goed boek en een glas wijn. Zo zie je in de Wandelpool praktisch alleen 50plussers wandelen en zijn Mountainbikers doorgaans nog geen 40 – bij beiden uitzonderingen daargelaten. Moet je dus niet teveel achterzoeken. Je leeft voort. En doorleven is ook gewoon steeds opnieuw kiezen.
Zo zal het met dat duo, die J&H, ook wel gegaan zijn. Gewoon doorgeleefd en al doende –zich wellicht steeds iets meer bewust van dat doorleven- tot weer nieuwe keuzen gerakend!”
Vier benaderingen van dezelfde feiten. Wat is nu werkelijkheid voor ons? Welke trits ingrediënten voerden ons naar de keuze die we voor nu gemaakt hebben? Aanleiding voor de vraag van een buurman?
Exact zou ik het niet weten.
Zeker is dat het een mix zal zijn, want niets hierboven –hoe ironisch wellicht soms verwoord- is helemaal ondenkbaar voor me: anders had ‘k het niet bedacht en dus ook niet kunnen opschrijven.
Een poging tot oprechte beantwoording zou kunnen zijn:
Voor ons zo’n 10% 1, 30% 2, 10% 3 en 50% 4
Want Hanneke en ik zijn, volgens eigen waarneming, beide bovengemiddeld van ‘box 4’.
Maar je mag daar gerust anders over denken.
Ons of, zinniger natuurlijk, jezelf in een andere verhouding bezien.
Of geheel nieuwe ‘boxen’ toevoegen.
In dat geval: laat het ons weten!
28-03-2010 Joop