Eén dag voor de Verkiezingen 2010 lopen we vanuit een jachthaven bij het ‘Oostduitse’ Fürstenberg a/d Havel naar het voormalige KZ “Ravensbrück” – 2,5 km. verderop.
Er zijn nog heel wat oorspronkelijke restanten.
Direct buiten het kampterrein: voormalige woningen voor officieren en manschappen – in de laatsten is nu een jeugdherberg gevestigd(…)
Binnen de muren: diverse gebouwen waaronder enkele barakken, een fors deel van de muur, de appèlplaats, het crematorium…
Ruim 92.000 meisjes, jonge vrouwen en (zeer) jonge kinderen vonden hier de dood in minder dan drie jaar.
Of liever: zij vonden de dood niet – ze kregen die (hardhandig) uitgereikt.
Door mensen die etnisch onderscheid hoog in het ‘vaandel’ voerden.
Hun as is nu onderdeel van het meer waarop wij voeren.
Een dag later zijn er in Nederland verkiezingen.
Een al-te-blonde man die geen partij maar een ‘beweging’ aanvoert -en zijn volgelingen van het eerste uur- wordt vierde in grootte.
Een prominent programmapunt: alle Nederlanders etnisch registreren !
Meer dan een miljoen stemmers.
Hoe ziek kunnen jullie zijn?
Voor de oorlog, die ook uitmondde in Ravensbrück, was er in Nederland al eens eerder zo’n ‘beweging’
Er zijn misselijk makende overeenkomsten.
(In programma, in benadering, in stem motief, enz.)
Natúúrlijk waren Mussert en de zijnen toen nog redelijk onschuldig: zij wisten niet waar het op uit zou lopen.
Die onschuld kan nu mijns inziens maar ten dele geclaimd worden:
want óók als men oprecht (en oprecht verontwaardigt) briest dat een zoiets beslist niet tot de huidige intentie gerekend kan en mag worden,
dan nog is het feit dat dit 80 jaar geleden – met evenveel recht -precies zó gezegd kon worden schrijnend wáár.
Het is als met de kernbom –
de enige werkelijk veilige maatregel is: er NIET aan te beginnen.
Dat geldt m.i. ook voor onze blonde tobber en zijn wrok-overgevoelige aanhang.
Zolang zij hier wél aan zouden willen beginnen dient iedere erkenning op voorhand te worden uitgesloten.
En zijn overwegingen tot samenwerking niet slechts megalomaan opportunistisch,
maar ronduit misdadig: zij ontkennen verantwoordelijkheid voor de bouwstenen van een dergelijke ramp. Van indeling komt uitsluiting – de stap naar ontmenselijking is dan dichterbij. [Angst is een slechte raadgever: geef haar dus geen cruciale munitie.]
Onze mogelijke nieuwe premier zette deze misdadig nonchalante stap -erkenning desondanks- evenwel als terloops.
En niet als enige.
Ernstig.
Zéér ernstig.