FEEST Gisteren hebben we het huwelijk van één onzer neven bijgewoond. Zij hadden als koetsje een heuse “cross-mini” in gereedheid gebracht. 
Dit helblauw gespoten stuiterbakje was voorzien van onder meer de Engelse vlag (schuin op de achterzijde), een bizar buizen staketsel van rode rolbeugels binnenin én een ‘Bul-beugel(tje)’, met enórme verstralers, aan de voorzijde. Het aldus uitgeruste blikken doosje kon maar nét de bruid bevatten… daartoe was één zijbeugel zelfs strategisch verwijderd! Gezien de omvang van dit gepimpte voertuig (met deze uitrusting) en de wederom snikhete middag was het een waar wonder als zij hiermee enige bestemming ongekookt & ongekreukt zouden weten te bereiken. – – Een hele opluchting dus, toen wij ’s avonds door hen opgewekt werden ontvangen in een, heel prettig in het landschap neergevleide, feesttent! Daar bleek onder meer dat ze een, door mij voor hun trouwkaart gemaakte, tekening voor zeer diverse doeleinden hadden hergebruikt: heel groot op zeildoek, ter versiering én om er gelukwensen op te schrijven – en ook piepklein op de bovenkant van de bij de koffie geserveerde tom-poesjes. Heel leuk! 
Toen we even na twaalven weer thuis waren was de temperatuur met rond 20 graden wel weer te harden.
LATMODUS Mijn Geliefde vertrok vanmorgen al vroeg naar Maarssen om daar als vrijwilligster op te stappen in een 8-daagse busreis naar Goslar, midden Duitsland. In die bus is vast wel een airco, dus ze zal minder dan wij te leiden hebben gehad van de ‘Tropische temperaturen’ die ons hier besprongen. (Op ons plaatsje was ’t wel zo’n 35 graden en hier in huis zo’n 26!) Het betreft een ‘muziekreis’ voor mensen die enige praktische hulp en wat sturende begeleiding nodig hebben. Dat woord ‘Muziekreis’ wil echter zoveel zeggen dat in de avonden vaak het optreden van de één of andere Heinrich Hosenklatscher und/oder seine Holzhacker-bubben en/of types in de lijn van opvolging van Olga Lowina automatisch zijn inbegrepen. Alsmede de nodige polonaises natuurlijk… Met dit alles in jullie achterhoofd begrijp je natuurlijk dat ik een weekje in de “LAT-modus” , in verhouding, bepaald niet erg vind… (!) Zij, mijn Geliefde, ook niet trouwens: ze kwam tot op heden steeds “bek-af maar voldaan” terug van dit soort slopende expedities. Dat zal de eerstvolgende zaterdag worden…
Nu eerst maar weer eens onder de douche springen – om af te koelen.
Hallo ome Joop
Heeft u de fles al leeg?
Hé Gerard,
Give me a break: een Magnum in m’n uppie in één (zij het: bloedhete-)dag achterover slaan is zelfs voor mij een krachttoer…
(Als Hanneke terug is slaan we ‘m aan!)