Terug van Weggeweest

Sedert begin deze week zijn we dan onmiskenbaar in ‘het Zuiden’ aanbeland (nabij Carcassonne): plattere geheel terracotta daken, buitentemperatuur overdag standaard rond 20 graden, géén dauw te bekennen in de vroege ochtend, e.d.  We staan in een prachtig gebied aan de rand van de vallei tussen het Franse centraal massief en de Pyreneën; aan de Pyreneese kant. In een klein dal, naast een meertje, op zo’n 210 meter hoogte; fraai en ook nog goed beschut tegen wind (Mistral denkbaar!)  Eergisteren sjouwden we rond in de omgeving, voor een deel over de GR 7, tevens een Pelgrimspad – onderweg werden we gevoerd door een wandelaarsminnende Fransoos: vijgen en passievruchten, zó van de tak.  Gisteren reden we naar Castelnaudry (ca. 18 km.), pakten daar de fietsen uit de auto en toerden daarmee langs het Canal du Midi.

Dat voelde als “Terug van Weggeweest”, een vorm van thuiskomen: onze overwintering in Colombiers (waar we later nog langsgaan) leek nog pas gisteren i.p.v. al weer anderhalf jaar geleden. Vandaag toerden we per automobiel de Pyreneën in, bezochten o.m. Miredoux (Fantástisch ‘middeleeuws’ centrum; een overweldigende indruk: aan ieder aanbevolen ooit!) en beklommen het extreem steil staande kasteel van de Katharen, wier hoogtepunt rond 1300 viel. Het geheel staat op een eenzame piek van 1350 meter, de laatste 150 daarvan moeten te voet, pittig klimmen via een fraai rotspad. Fantastisch zicht op de achterliggende veel hogere kammen direkt die Spanje en Frankrijk scheiden. Morgen gaan we rond en door Carcassonne dwalen. En vermoedelijk kort daarop wat dichter naar Béziers: we hebben het oog laten vallen op een plekje bij Marseillan – waar we ook heerlijk dagen doorbrachten op ons schip in april vorig jaar.  In Nederland is het ook al enige tijd (relatief) lekker weer zo begrijpen wij van via de Wereldomroep – dat komt dus ook extra goed uit voor de twee Kabouters die enige tijd in onze geliefde Berghutje in het Eikenbos doorbrengen…

Santé Allen!