Vandaag kwamen we aan in Chalon-sur-Saône, een fraai zeer Frans stadje. Nu we weer zomaar een kilometer of 70 per dag naar het zuiden afzakken gaan we dat ook merken aan de temperatuur: het is nu ’s nachts zo’n 140 C en overdag tegen de 200. Niet slecht voor half november… Hier ontmoeten we weer een Zwitser die we in Givet ook tegenkwamen en zo langzamerhand ook wat meer Nederlanders die in deze kontreien hun boot laten overwinteren en tussen hier en hun woning in ons hoge noorden heen en weer pendelen. Vergeleken met ons hebben ze heel wat meer aan hun hoofd: wél ook nog een huis, een auto, incl. diverse bijbehorende vaste (ook onderhouds-)lasten, belastingen, hypotheek- en natuurlijk de bak papierwerk die daarmee annex is. De Zwitser, Duitse Dieter (ook weer hier), Luxemburgse Jan, het duo Zeeuwen uit Terneuzen, Zeeuws-Vlaamse Walter & Jessica en wij –allen rommelig naar Zuid gericht- trekken rond zónder dit dubbele scenario – en dat merk je in de korte kontakten direct in de Attitude: veel minder planning & organisatie, praktisch agendaloos eigenlijk en tóch meer levend in ‘eigen tijd’ met een zeer hoog ‘we zíen wel’ gehalte…
Morgen zal ’t wel Macon worden en Zaterdag wellicht al Lyon.
Wat fijn dat alles nog steeds naar wens gaat, zonder zorgen. Varen jullie echt 70 km per dag? Hoeveel uur zijn jullie dan onderweg? Kan je nog steeds regelmatig walstroom gebruiken of zijn jullie afhankelijk van de medevaarders?
Jullie zullen wel genoten hebben van het bezoek van Michiel en Kasper.
De knotwilgen aan de overkant zijn door een tuinman geknot. Ik miste toch Joop op de ladder bij dit werkje, maar het ziet er weer fraai uit.
Het weer is hier ook nog steeds veel te warm vandaag ruim 16 graden. De tuin kan daardoor nog steeds winterklaar gemaakt worden.
Wij gaan ons weer storten op het komende sinterklaasfeest. Dit jaar weer met surprises hier. Marissa en Daphny doen dit jaar ook voor het eerst mee. We hebben er zin in!
KnotWILGEN?