Gisteren (vrijdag) regende het pijpe(n)stelen –onze vierde regendag eigenlijk pas- en daarom bleven we een dagje in Chalon. We hebben er heerlijk gegeten in een klein, bomvol, restaurantje waar we een heuse (houtskool-) barbecue op tafel kregen met rund-, eend-, struisvogel- en kalkoenvlees erbij. (Eergisteren werd met enige bombarie her en der de Beaujolais Primeur 2006 gepresenteerd)Vandaag zijn we gast-inwoners van Macon.Het was een prachtige dag. We voeren tussen 9.30 en 14.00 uur vanuit een heiig en vrij vlak begin uiteindelijk een zonovergoten heuvellandschap binnen. Ik merk dat het erg moeilijk is de zintuiglijke sensatie van zo’n dag weer te geven. Vertellen dat we van a. naar b. gaan is veel gemakkelijker, maar doet geen recht aan de belevingskant, vaak heel pure emotie. Vanuit hoe de zon een volle dag je gezicht en de omgeving bespeelt terwijl de –alweer tamelijk warme- wind door je haar gaat. De vele krachtige kleuren (en geuren!) van de herfst die perspectivisch op verschillende snelheden langsschuiven, in drie afnemende intensiteiten op de drie achtereenvolgende heuvelkammen…Vaak uren van overweldigende schoonheid dus, gewoon vanuit m’n huis van waaruit intussen koffiegeuren opstijgen.
Het blijkt hier ook heel haalbaar om ooit de boot als Frans Buitenhuis een jaar (of wat) te laten liggen: een vol jaar (met permanent stroom, water e.d.) in de prima gelegen stadshaven van Chalon-sur-Saône bijvoorbeeld kost nog geen 1000 Euro.Wellicht in de toekomst ook nog eens een optie. Nu aan de -rijkelijk met wijn overgoten- maaltijd: wat een leven!
hallo Joop en Hanneke ik kan jullie weer volgen ik heb de foto ook weer bekeken de hartelijke groeten van Bert en Riet