We zijn dus weer in Nederland (hoewel, Wéér ?: zie foto..) Meer specifiek: in Utrecht. Zaterdagmorgen gingen we daar naar café Florin, om toe te treden tot het publiek dat de radiouitzending van “Spijkers met Koppen” van enthousiaste achtergrondgeluiden mag voorzien . Men zendt al jaren elke week life vanuit ‘Florin’ te Utrecht uit en wij waren er al één keer eerder. Michiel is er vaker. Zijn onovertroffen bovenbuurvrouw Margreet echter is er nóg vaker – te weten altijd. Zij is er dan ook kind aan huis, hetgeen onder meer te merken was aan de volgende opmerkingen in haar richting van de vaste oppertechnicus: “Hé, tante Pollewop: Je bezem staat vast nog buiten…”
Tot onze niet geringe verrassingechter bleken ook wij, dankzij Margreet (en wellicht ook door aanvullende verhalen van Michiel) ‘wereldberoemd’ bij een deel van de vaste bezoekers van “Spijkers” – men bleek zelfs deze site wel eens te bezoeken. [ Hartelijk wélkom ladies & gentlemen!]
Wij hebben er dus handen mogen schudden en elkaar tijdens de tekstjes van Dolf, Felix, Carrie en wat dies meer zij, vervolgens vrolijk benat – daarbij klinkend op het alsmaar verwerven van meer ‘jaarringen’ voor een ieder van ons…
Goeden avond.
Als fervent watersporter en motorbootvaarder ben ik stomtoevallig op Uw side terecht gekomen. Ik heb uw verhaal met belangstelling gelezen en ben jaloers geworden. Ik heb nog niet de leeftijd om te zeggen”dag meneer Balkenende”, maar het idee staat mij bijzonder aan. Ook mijn vrouw en ik hebben de ook de plannen over een aantal jaren met een goed schip het land te ontvluchten en een mooie lange reis te maken.
Ik vind het leuk uw verhaal te volgen en wens U heel veel plezier en geluk in de toekomst.
Groeten, Peter Zuid