Na een nattige tussenstop in onze reis naar ’t Zuiden (op de ‘Legoland-camping’ nabij Ulm) reden we op 12 okt. de Brennerpas over – DWARS DOOR FLINKE SNEEUWBUIEN HEEN ! Inmiddels zitten we op een prachtig plekje in de Dolomieten; bij het Italiaanse dorp Tisemo, op zo’n 600 meter hoogte.
’t Is hier prettig zonnig, terwijl je aan de lucht die je inademt merkt dat je (nog) in het hooggebergte vertoefd. Je kunt hier in de Dolomieten flink klimmen (er zijn heel wat routes -goed- aangegeven). Wij houden het op gewoon lekkere wandelroutes van een kilometer of 12 met een hoogteverschil van max. 400 meter; dus nog in de bossen en op de weiden, door beekdalen en over bruggetjes. En vooral niet te vergeten: door de gigantische appelteelt-akkers heen – een Reusachtig Fruitgebied hier; net zo aangelegd als de wijnvelden elders, maar dan wat hoger belijnt. De échte toppen laten we al wandelend dus links (eventueel ook rechts) liggen. Omdat we Watjes zijn, denk ik. DoloMietjes zijn we dus dus…
Morgenvroeg gaan we weer zo’n 400 km. zuidelijker om tussen Florence en Pisa te belanden. [Wordt mogelijk (weer) geen Venetië deze reis, Michiel…]
Gewoon een stukje omrijden: het is de moeite waard.
Bijkomend voordeel: geen bergen in Venetië, dus echt iets voor de werkloze oudere/vroeg bejaarde medemens.
Moeten ze maar niet ALLE campings in een straal van 50 km. rond Venetië sluiten per uiterlijk 10 okt. Wat denken die Italianen eigenlijk wel? Het is NU PAS lekker weer daar…