Paaltje (23.5.’02)

Aan een paaltje          van het naamloze eilandje        ten NO van         de “Krúspôle” ligt         deint zacht         een schip

Mijn schip

Aan boord: ik        met        een dik boek   -dicht        een fles wijn     -bijna leeg                  Achter me: de zon      nu tussen Hindelopen en Workum        vlak boven de einder                    Dichter bij: riet     onderaan vers groen      bovenaan bleekgoud verjaard                 Voor me: mijn dorp vlak onder die einder          opblinkend in het late licht          verzonken in z’n stilte          verguld in z’n schoonheid          ingekeerd in zichzelf…

Het is 21.30 uur     zomertijd     steeds later licht                    ik kijk     zie het goud     ontvang de stilte     adem de rossige wolken naderbij

Mijn gemoed     schiet vol     samengebalde emotie     teveel om bínnen te houden:          ik laaf me     ben zo verschrikkelijk aanwezig     geluk/ziel/zijn/kompleet

Onverstoorbaar bleek en zilver gloeit langzaam de maan op …

en straks zie ik jou terug !

Plaats een reactie