danverkoopjetochgewoonjehuis.nl

We verkeren sedert zaterdag j.l. te midden van de “Étangs” ( zout water meren aan de Middellandse Zeekust ) tussen Narbonne en het kustplaatsje Gruissan. Heel dichtbij het ‘Canal de la Robine’ dat Narbonne, middels 2 sluizen, met de Middellandse Zee verbindt. In maart 2007, tijdens onze overwintering hier dus, lagen we met de boot in ditzelfde kanaal midden in de stad Narbonne om Michiel voor een korte vakantie op te pikken. Vandaag ‘deden’ we een stuk van dit kanaal nog eens per fiets: met name de sluizen passeer je dan een stuk sneller!  We zijn beland op een fraai geoutilleerde en nog voor meer dan 60% gevulde (!) camping met vele leuke -en vlakke- fietsroutes rondom naar stranden of kustplaatsjes en langs flamingo-wateren en wat dies meer zij.  Het is nu ’s nachts zo’n 12 graden, ’s morgens ergens tussen 16 en 20 en ’s middags dik boven de 20 graden, dus het wandelen en fietsen geschiedt voornamelijk in shorts en t-shirts of zelfs een fladderend hemdje.  We zomeren, kortom, nog verrukkelijk na en verwachten daarom “ijs en weder dienende” nog wel wat langer ‘en Méditerannée’ te toeven.   (Alleen de internet verbinding hier -zucht- geeft om de haverklap uitval en dat ‘Skypt’ dus hopeloos … )

Na een paar dagen met ons Rolhuis aan de Seine te hebben vertoefd en Parijs te hebben doorkruist (onze voetzolen zijn geheel beurs!) zijn we gisteren dóór gereden naar het Zuiden.  We staan nu bij een dorpje in de ‘Vulkanische Auverge’ ter hoogte van Clermont-Ferrant en het is hier prompt 22 á 23 graden C. in de middag – zelfs in de schaduw,  wel te verstaan!  Het lijkt een goed wandelgebied hier;  dat gaan we dus eerst maar eens ff uitproberen . . .

We zijn alweer bijna een hele week thuis en alle klusjes zijn geklaard.  Joop heeft z’n ‘kakesement’ onderworpen aan zowel de kaakchirurg als de mondhygiëniste en is met een visueel gehandicapte dame door de bossen bij Apeldoorn gestruind.  Hanneke bezocht intussen haar ‘eigen’ hoogbejaarde en liet zich door de doktersassistente via een bloeddrukmeter beknijpen.  Verder is het gras (voor de laatste keer waarschijnlijk) geschoren en zijn er tig kruiwagens met dennennaalden afgevoerd (nog steeds een oeverloze aanvoer overigens).  Het is ineens volop nat en winderig: H*RFST.  Dus: W*gw*z*n!  Hoog tijd voor onze jaarlijkse seizoen- en zonverlenging.  Vanaf dinsdag j.l. staat hier daarom de caravan al op ’t erf.  Die is nu geïnspecteerd, schoongemaakt en voorzien van spullen.  Morgenvroeg gaan we er van door; desnoods dwars door de files …  Eerst maar een dagje of vier Parijs en daarna door naar Méditerane Streken.  Passen jullie intussen even op ons Vaderlandje,  dan zetten wij de bloemetjes (en de wijn e.d.) wel voor jullie buiten!  Via 06, @mail en dit Blogje blijven we intussen volop bereikbaar.  Tot horens/of lezens/ dus!

NB. ter herinnering: foto’s aanklikken geeft een (véél) mooier beeld. [Bovendien kun je ze op volledig scherm formaat bekijken – via “foto’s”, “diareeks” en dan het full-screen knopje rechtsonder in de foto’s. ]

… maar wéér op Vlieland beland!

Gisteren rond 15.00 uur wilden we -rond laag water- naar Harlingen terug varen.  Het was de hele dag nogal nevelig geweest, maar dat leek juist wat minder te worden: de tweede boeienset was  juist te zien, dus zo’n kleine kilometer zicht op dat moment.  We waren echter nog niet in het zeegat of de boel trok zo dicht dat we soms minder dan drie scheepslengten zicht over hielden. We koersten nog even louter op kompas in de richting van de volgende grote zeeboei, maar duidelijk werd dat we de boeien niet zouden kunnen zien, gesteld al dat we de stromings-drift redelijk nauwkeurig zouden weten te compenseren (wat eigenlijk zonder zicht tamelijk onwaarschijnlijk is op grotere afstanden). Louter op GPS varen zonder enig zicht en regelmatige voortgangscontrole via een benummerde boei vind ik geen optie. (De Brandaris sommeerde niet voor niks ook al iedere niet-professionele vaarder om uit de vaargeul weg te blijven…) Moeizaam zochten we daarop vanuit het zeegat (een GPS peiling gaf aan dat we al nabij de banken ten westen van Terschelling waren) de toegang naar Vlieland dus weer op; waarbij zowel een zeeboei als later een compleet Vissersschip ‘plotseling’ opdoemden: op zo’n 25 meter … Nu liggen we opnieuw klaar om even voor LW te vertrekken (ca. 16.00 uur). Vanmorgen was het weer zeer mistig, maar inmiddels is de zon onstuimig doorgebroken (wárm!) en is er voorlopig slechts een dunne heiïgheid overgebleven, die tenminste drie boeien vooruit toont. We hopen maar dat zulks tussen 16.00 en 18.00 nog zo is ?!

Gisteren troffen we in Franeker zowel een ex-cliënt (Klaas M.) als een ex-collega (Marieke B.) Leuk!  Inmiddels liggen we in de voorhaven van Harlingen – weer eens op zout water dus.  Kasper is nu ( 18.05) ongeveer weer (per spoor) in Tilburg gearriveerd en het is plots weer prachtig weer, inclusief een windverwachting van niet meer dan 3 Bf. op ’t wad.  Daarom varen we morgen met vallend Tij mee naar Vlieland.  Vermoedelijk komen we dan ergens rond donderdag weer in de buurt van onze thuishaven -en daarna weer naar Lunteren natuurlijk.  Eerst nog even lekker buitengaats !

Onze 11de Week te Water (dit jaar) brachten wij met R&B -(schoon)zus & zwager- door bij jachthaven/camping “de Kuilart” nabij Koudum. ’t Weer bleek -met een Hollands understatement- “onbestendig”, zodat we dagenlang konden kiezen of we liever doornat van de fiets waaiden of van het achterdek. Gelukkig waren koffie, Beerenburg, kachels, warme douches en (‘Zwik’)kaarten ruim voorhanden. Bovendien mochten we Michiel 2x begroeten en brengt Kasper vanaf vandaag een weekje vakantie door bij ons aan boord. Vanmorgen hebben we R&B uitgezwaaid en inmiddels liggen we gedrieënlijk lekker lui te lezen in Sneek …

Geen woord gelogen, noch overdreven lieve lezertjes: wij worden tegenwoordig omringt door Eikels ! En dan doel ik niet op die geblondeerde Wildeman en zijn mede Xenofoben en zelfs niet op de Engerds in z’n kielzog,  zoals ‘WNL’, ‘POW’ e.d. [Hoewel voor alle hier genoemden de titel naar mijn mening zonder meer óók dekkend zou zijn, al was ’t maar omdat zij het volk wijsmaken dat zaken niet dienen te worden opgelost door allen voor allen, maar ‘gewoon’ door alles  in handen van de  hardst roepende korte-termijn-goeroe die toevallig in de buurt was te leggen ‘Overzichtelijke’ en ‘duidelijke’ ‘oplossingen’ gaan bij deze lieden net zo diep als hun denken: doorgaans dus oliedom.]  Evenmin verwijs ik met deze titel naar onze buren, ook al is daar weer een nieuwe buurpaar bij sinds een week: het echtpaar Bits, dat -zo kan ik u als directe getuige melden- haar naam geenszins waar maakt: ze zijn de vriendelijkheid zelve!

Jullie zoeken het dan ook te moeilijk, lekkere lezertjes: wij worden letterlijk omringt door die Eikels! Vóór het grasmaaien moesten ze weer ‘even’ opgeharkt: anderhalve emmer. De volgende ochtend (zo’n 18 uur later dus) telden we er al weer meer dan 800 stuks.  Elke minuut komt er blijkbaar één omlaag stuiteren.  En dat gaat zo nog wel even door als je ziet wat er nog ‘hangt’!  Wij lezen dus ons e-boekje alleen nog onder de Den of gaan ruim voorbij de eikenkruinen nog het gras op!  Intussen is Hanneke alweer een dag of wat thuis en zijn er de dingen van alledag: ik ben inmiddels door de tandarts ernstig in mijn kakement aangetast en mag dat binnenkort door de kaakchirurg laten voltooien; Hanneke had vandaag een klusje in Utrecht en morgen hebben we allebei weer een (vrijwilligers)klus, Hanneke in Lunteren en ik in Elburg.  Donderdag a.s.  zwaait men bij ‘Talant’ (onze oude werkorganisatie) dan een oud-collega  van ondergetekende uit vanuit een tent aan het water in Terhorne.  We gaan dan meteen maar door naar de boot voor het “Nazomeren ter Plas” .  Waarbij Riet&Bert en later onze Kasper (mogelijk ook Michiel nog even) ons behulpzaam zullen zijn / dan wel lastig zullen vallen.*) Later ongetwijfeld meer daarover.  Houden jullie intussen de laarzen maar gewoon aan want: ’t is Zomer hier in  ‘Holland’ …

*) Naar keuze van de lezer … Oh ja, nog even een tip: er valt weer een nieuw verhaaltje te beluisteren, lezen, doorgeven op onze site www.verhaaltjes.net – waarin wordt uitgelegd hoe die ‘late zomer Wespen’ toch zo lui komen …

We zijn fysiek weer aardig bijgekomen van onze voettocht over de Hardanger Vidda.    Het verslag van onze ervaringen  met foto’s vind je door in de kolom links bij Verhalen de titel: “Hiking the Hardanger” aan te klikken!

Maar het leven gaat -soms nogal bruisend- verder: Inmiddels zijn we dan ook alweer met alle zussen en zwagers twee dagen ondergedoken geweest in een lief en buitengewoon cliëntgeoriënteerd B&Btje te Ruinerwold  (een AANRADER voor liefhebbers: zoek “Marsepien” op op ’t web!) Dat was, ondanks forse buien tijdens een fietstocht rond Giethoorn op dinsdag, héél genoeglijk. Hierbij wat foto’s van dit stelletje ongeregeld …  Sedert gisteren is mijn Geliefde weer druk doende op vrijwillige basis uitbundig vakantie te vieren met wat verstandelijk gehandicapten. Dit keer doet ze dat in Elsloo(Dr.)  Tot vrijdag a.s. dus absent te Lunteren.  Jullie voelen wel: ondergetekende komt zo echt weer helemaal bij.  En dat is maar goed ook, want wij oudere werklozen hebben ’t altijd weer beredruk – er zijn alweer plannen om (…)

Ach nee, dat komt een volgende keer wel aan bod.

Door Noordelijke grootsheid overweldigd – Door vermoeidheid schier overmand – Is thuiskomen ook alweer geweldig – ‘Trøg’ kortom: we zijn geland!