Niet alleen wij, maar ook ‘onze Jitze’ wordt opgenomen in het Rood-Oker-Goud van het Herfstige grote Eikenbos waarin we wonen. ‘Jitze’ is het fraaie beeldje van gelaagd aardewerk dat we alweer een jaar of 15 (?) geleden kochten bij zijn maker in Drachten (naar wie hij vernoemd is). Hij staat hier zeer passend te zijn in onze halfronde ‘erker’ die direct uitkijkt in het bos.
Minimaal drie ‘Friezen’ dus in het Goudsbergse Eikenwoud.
Nu, begin oktober, is het plots hevig herfst hier: vurige kleuren fladderen ons letterlijk om de oren. Buiten is het prachtig en koud, binnen warm en alweer knus. Sinds kort maken we weer stevige wandelingen (of fietstochten nog). Wat opvalt, naast het sterk geaccidenteerde terrein vol bos, zand en heide is vooral ook de zeer matige invloed van Wind. Wij (ex-)Friezen kunnen hier weer gewoon rechtopstaan: als je tegen de wind wilt leunen – val je om.
Vandaag lid geworden van de Wandelpool (kijk op www.wandelpool.nl ) en in gesprek geraakt met de firma die gesproken boeken uitgeeft om te zien of het “inlezen” van boeken (bij één van hun studio’s in Utrecht) prettig vrijwilligerswerk lijkt voor ondergetekende (Het bloed kruipt waar het niet gaan kan, want ooit -in 1972- begon ik m’n “carriërre” bij Bartimeus.)
Als herfst-fotootjes: een zeer fraaie Rups die (naast Gaaien, Eksters, Uil, Eekhoorn, Bosmerels en medewandelaarster Kea) bij ons langskwam…
Herfstkleuren bestormen ons en we worden zeker zozeer beregend met eikels en (vooral) dennenaalden als met druppels. Langzaamaan treden wij dan ook ín in het bos dat ons omringt… Zeker samen met het (in elk geval voor de komende tijd) 'her-settelen' waar we op gericht zijn, vallen hier vele dingen over te zeggen. [Wie schrijver dezes kent, vermoedt nu reeds dat dit ook allemaal zal gebeuren…]
Voor nu slechts een kleine beschouwing van een eerste innerlijke reaktie onder de titel: een Nieuwe Stilte. Je vindt e.e.a. onder deze titel in de 'verhalen'kolom rechts van deze Berichten. Ik hoop dat je er iets van kunt meevoelen.
De ruim 17 dagen die we nu in ’t totaal in ons boshuisje doorbrachten stonden vooral in ’t teken van klussen, uitpakken, opbergen en wéér klussen… (doorgaans leuk w*** overigens!) Je moet dan denken aan dingen als: kastinterieurs optimaliseren; opstap-stoepje maken mét (tuinklompen rekje), elektra en verwarming in Schuurtje monteren en vrieskast plaatsen; opbergvloer voor tuinstoelen ónder het Chalet maken en van verlichting voorzien; w***kamertje inrichten met w***blad, planken, extra kontaktdozen, enz.; glasplanken ontwerpen, laten maken en monteren voor t.v. en geluid in een hoek; ketelkast ook voor kapstok bruikbaar maken; kastenombouw om bed in slaapkamer maken; enzovoorts. Small ís Beautifull- maar je moet er wél heel slim mee om gaan… Intussen bezitten we weer een snellere internet-verbinding; we delen vanaf deze week in het draadloze netwerk van een direkte buur: overal direkt het www op dus, zowel binnen als buiten. Een genot na een vol jaar ’telefoontraag’!
We beginnen dus -hoewel nu nog zónder Vitrages en Gordijnen- wel aardig op streek te raken: konstateer dit gerust zelf op de beide sfeer-fotootjes:
Na zo’n anderhalve week rondvaren, onder meer door de onovertroffen “Âlde Feanen” (bij Earnewâld), meerden wij aan in Terherne (Nederlands: TerHorne) in de jachthaven ‘Oksewiel’. Vanuit Harederwijk hadden we daar vóór de reis onze auto gestald – en waren per trein teruggereisd.
Op vrijdag de 14de om 15.30 uur verwierven wij ons vervolgens in een notariskantoor te Oldeboarn een Schiphuis en werden daardoor tevens onderdeel van een vereniging van eigenaren, die de belangen van 63 schiphuizen ter plekke (onderdeel van voornoemde jachthaven) beheert. Ons schip is dus vanaf heden onder dak in Terherne – en wij inmiddels weer te Lunteren. Zoek ons daar gerust eens op: jullie zijn op voorhand welkom! (Een aankondigend telefoontje is wél handig, maar niet persé noodzakelijk…)
Gisteren even op bezoek -per schip- op de oude stek in Elahuizen. Inmiddels liggen we volop in de Herfst bij de waterpoort in Sneek. Weer even diepFriezen dus…
(Heb hier tijdelijk ‘breedband’internet aan boord door mee te liften op een onbeveiligde Wifi-verbinding nearby – ook wel weer eens lekker)
Na ruim 4.000 km. te water en 528 sluizen voeren wij vandaag ons geliefde Fryslân weer binnen. “Voeren..”? Ja beste meelevende: we waren tenslotte al weer meer dan 14 dagen ‘aan wal’ (!), dus werd het tijd om onderhoud te plegen aan onze zeebenen: we varen onze boot/ ons tweede huis *) naar zijn eigen onderdak [ Daarover in een later bericht ongetwijfeld meer, want daar kunnen we pas rond 14 sept. terecht…] Terwijl de wateren ons voorbij Blokzijl al steeds vertrouwder voorkwamen, smaakten we ook nog het genoegen ter hoogte van Kalenberg reeds een (ex-) collega op het plaatselijke terras te ontwaren [HA die DEA!] – en even later passeerden wij de Fryske grens. (Laat u nooit wijsmaken dat Fryslân ‘óók gewoon Nederland’ is, want dat is maar zéér ten dele zo.) We overnachten nu te Sloten en brengen morgen ongetwijfeld een bezoek aan Elahuizen.
Op 3 sept.2006 daar weggevaren en op 9 sept. 2007 weer aan komen varen – we merken opnieuw: een jaar in een mensenleven is steevast aanzienlijk minder tijdsspanne dan je vermag te bedenken…
Hiernaast dus weer foto’s te water – zelfs ons voedsel kwam daaruit, zoals de wakkere detailkijker waarneemt…
*) Kies wat u het meest toepasselijk voorkomt..
We wonen nog geen 14 dagen hier, maar merken al wel dat we midden in (mijn) familie zijn beland! Op de foto zijn we met een aantal de hei op.
– Hanneke
We zijn ons volop aan het ‘nestelen’. Hetgeen onder meer betekent: kluswerk, uiteenlopend van het verhogen van kast-efficiëncy via het inkorten van (buiten)tafepoten tot het ontwerpen en aanbrengen van een vogelvoederplankje (als een elfenbank-) tegen de stam van onze majestueuze terras-den. Daarnaast vierden we improvisorisch Hanneke’s verjaardag, kwamen o.a. Thijs en Michiel aanlopen, bezochten we de zogenaamde “Oud-Lunterse dag” en verkennen we de omgeving – zoals op bijgaande pixelverzameling te zien is.
Kortom: we zijn nog wel even bezig – maar niet fanatiek. Intussen verplaatsen we de boot af en toe in Nijkerk, want alle vakantiegangers keren daar zo langzamerhand terug en ‘eisen’ dan hun plaats natuurlijk weer op…
Het is overmorgen een jaar geleden dat we in onze boot gingen wonen. En sedert eergisteren wonen we nu weer “aan land”. Er is gesausd, geklust aan kasten en elektra, meubilair vervoerd, aanvullend gewinkeld, enzovoorts. En inmiddels is er al gewassen en gedroogd -op molen en in trommel- en zelfs gras is alweer eens gemaaid. Ook hebben wij zojuist Hanneke’s verjaardag gevierd. Kortom: er wordt nu gewoond hier in het dennebos.
Allen zijn zij het niet tegelijk (het is maar 50 m2 tenslotte) Hartelijk welkom hier op de hellingen van de Lunterse Berg !