Joop

Uit het bovenstaande rijtje zijn we hier wel zo’n beetje aangeland bij de CoDIP.  We zijn het goed zat dus, dat virus vermijden.  Bij ons ging dit ‘het goed zat worden‘ wel heel wat langzamer dan bij de meesten, immers: geen andere gezinsleden om ons heen, geen uit- en thuiswerk afwegingen, weinig ‘dwingende’ sociale verplichtingen (een zelf-te-besturen agenda dus) en redelijke vaardig- en mogelijkheden op digitaal gebied.  Bovendien boden onze privé- hotelletjes: de boot en de caravan, dit jaar altijd nog wel Covidproof uitgaansmogelijkheden elders.  Niettemin slaat in deze donkere dagen de in alle maatregelen en ook in ons gedrag “ingebouwde” super-saaiheid ook hier toe.  Wel waren we 1ste kerstdag met z’n viertjes – en zullen we de jaarwisseling ook weer heel knus samendoen in Harmelen – maar het jaar ’21 kan ons toch niet snel genoeg onze vier prikken brengen …

Het mag dus in meerdere opzichten wel weer wat lichter worden na januari.  Alvorens die ‘nieuwe vrijheid’ zal ontstaan – duurt vast nog wel een kwartaaltje of meer – overwegen we eerst nog ergens een (mid?-)weekje in een huisje door te gaan brengen.  Wellicht daarna (maart bijv.) alweer wat gaan KIPpen…   Maar nu eerst het ‘bevrijdingsjaar’ maar eens inluiden – PROOST !!

Gisteren Sinterklaas. Niet gezien, althans niet ‘life’. We zien so-wie-so nauwelijks mensen, dus zelfs geen karikaturen van mensen zoals Sinterklaas (of R.Trump, of T.Baudet en ga zo maar door) Wel zagen we in levenden lijve: Kasper, Michiel en Baukje (één van Hanneke’s “leuke luitjes”) Hanneke is ook een keertje “Corona-vrij-wezen-koffiedrinken” bij ‘Mooi’ in de Meern, waar ze al jaren elke maandag vrijwilligerswerk deed (en weer gaat doen na-de-prik …) Regelmatig krijgt ze van één van de cliënten daar een dikke enveloppe thuis met minstens vier dicht beschreven kantjes brief er in – helaas voor 70% onleesbaar (!) En vanmiddag komt Aissa met ‘de meiden’ (Madeleine en Alexia dus) even langs om wat te brengen en natuurlijk even elkaars koppies te zien – maar dat alles wel kort buiten. Alleen al omdat Aissa, naast een kokkin bij een buurtcentrum ook thuiszorg doet – ze ontmoet dus relatief veel mensen van nabij; en ook kunnen de meiden (M. op de middelbare school en A. nog op de lagere-) niet weten wat ze per ongeluk doorgeven. Nu had ik voor Sinterklaas dat eerste vaccin gevraagd, maar … je voelt ’t al: hij werkt niet hard voor ongelovigen. Dus blijven we braaf hoofdzakelijk met z’n tweeën en wandelen dagelijks een 4 á 5 km. ommetje. En ééns per week iets van drie keer die orde. Vorige week was woensdag de aardigste dag daarvoor: we keutelden toen bij Vinkeveen en Wilnis de “Spoorbaanroute” af. Daar in Wilnis bleek nog een ‘wild’ stuk dijk in de nieuwbouwwijk te liggen –  afkomstig van de dijk afschuiving die wij ons nog goed konden herinneren.  Idioot dat dat alweer in 17 jaar geleden bleek (tussen onze oren was 7 jaar waarschijnlijker geweest; oud worden gaat dus beresnel!)  Deze week lijkt dinsdag het leukst qua weer, dan duiken we het bos weer in want de kerst aankleding hier in en om huis heeft een aanvang genomen – en dus kunnen we fraaie stukjes mos goed gebruiken … Intussen heeft Kasper bij Kühne+Nagel promotie gemaakt, zijn functie heeft nu de fraaie titel: Continuous Improvement Manager  Dat klinkt in elk geval heel duurzaam, vinden jullie niet?!

Allen: stug volhouden dus maar weer !

Periodiek iets schrijven op dit Blogje lijkt steeds lastiger te worden. De paar vaste lezertjes merken dat ook: er zit nu vaak meer tijd tussen ‘berichten’ dan eerder wel het geval was. De reden daarvoor is natuurlijk dat we, in onze zelfgekozen ‘half-isolatie’ in Coronatijd, geen bal meer meemaken. Weinig bezoek, nog minder op bezoek gaan; geen theater-, film-, openbaar vervoer- of terrasbezoek; dus tel uit je winst*)

Onze enige bezoek in de afgelopen drie weken: twee maal onze kinderen hier en gisteren een uurtje met z’n tweeën bij de buren (want ons buurmeisje-met-sydroom-van-down was 17 jaar geworden).  Wel hebben we onze doelstelling: dagelijks een km. of 4, 5, 6 lopen en één maal per week zo 15 km. tot nog toe gehaald. Dit laatste levert lekkere herfstwandelingen op: 1. “Eendekooipad”: 17 km. langs de Hollandse IJssel tussen IJsselstein en Montfoort (Klompernpad) 2. “Pyramidepad”: zo’n 14 km. rond Austerlitz en Lage Vuurse 3. “Hollandse Rading”: ook een km. of 14 vanuit Hollandse Rading. Beide laatste wandelingen komen van de app van ‘Wandelnet’. Een zeer praktische app-je, waarbij je een gewenste route simpelweg (gratis) download en op de dag zelf (dus zonder internetverbinding) met je GSM als hulpmiddel kunt lopen zonder afhankelijk te zijn van paaltjes of andere aanwijzingen. Je merkt bijvoorbeeld dat ook veel kleinere (soms zelfs eerst minder zichtbare) paadjes in zo’n route kunnen worden opgenomen. Aangezien dit wandelen dus zo’n beetje onze enige ‘beleving’ is zetten we hier maar weer een fijn buitenfotootje bij …

*) Jullie begrijpen natuurlijk dat ondergetekende ook best 1 tot 50 pagina’s weet vol te schrijven over ándere zaken dan die die direct onszelf betreffen … maar dan krijg je ook van mij uit zomaar allerlei gedachten en meningen voorgeschoteld – en dat gebeurt deze dagen al véél te veel.

Eén voorbeeldje maar: het effect van dit onbenullige “eigen mening éérst” gedrag: nog niet zolang geleden waren er maar twee groepjes niet-vaccineerders, te weten de super-orthodoksen van ‘ónze god weet alles beter’ en enkele antivaksers, de voorlopers van de huidige komplotneuroten. Nu blijken er plots duizenden ‘Nieuw-Argwanenden'(?) van het type: ik vertrouw niemand, zelfs de mensen niet die er écht verstand van hebben. (Zouden al die mensen nu echt denken dat Twitter een soort Courant is en Wetenschap wellicht “ook maar een mening”.  Zouden ze zich er van bewust zijn daarmee toe te treden tot de Kerk van Trump&Baudet c.s. ?)

Wij blijven graag gezond – ook tussen de oren:

Kom dus maar door met dat vaccin!

De Herfst is een mooi seizoen voor meer stilte. Om je heen in de natuur (waar nu vaak ook minder mensen zijn te bekennen) én in je hoofd (wat door de Corona epidemie ook nog extra gefaciliteerd wordt).

Het is wat dat betreft maar goed dat er een hele oceaan tussenzit, anders zou je de Banale Brulaap met dat rare haar ook nog tot hier horen; en juist om hem niet -en óver hem niets- te horen beluister ik al dagen nauwelijks enig nieuws. Het is net als bij de sportverslaggeving (die me óók niet aanspreekt) … er is nauwelijks bij wég te blijven.

Wij verbleven dus tot ruim een week geleden voor het eerst Hier-te-Lande, in dit geval diep de bossen verscholen. Het leek wel wat op ons Lunterse Boshuisje van destijds: weer omringt door rondhippende konijntjes, vliegensvlugge eekhoorns, tikkende spechten en wat dies meer zij. De eerste drie weken voerden we onze uitjes, wegens het langdurig temperatuurvriendelijke weer, vooral uit per fiets; de laatste drie weken ging dit meer in de vorm van, praktisch dagelijkse, boswandelingen – waarbij een onvoorstelbaar uitbundige paddenstoelen vegetatie opviel.  Zoals je ziet was het er ook binnen goed toeven:Inmiddels is ons Mobiele ’thuisje’ weer mooi droog op gehokt. Nu we weer thuis zijn -pas 12 dagen maar alweer helemaal ingeburgerd!- blijven we dagelijkse wandelingetjes maken, zo blijkt.  Niet zo gek lang die loopjes, meestal een km. of 4 á 5, maar het bevalt gewoon goed. We hebben ons voorgenomen om daar wekelijks één langere tocht bij te plannen (15 km. ofzo). Naast dat we graag buiten zijn doet Hanneke dit ook om binnen haar beperkte ademvermogen toch aan conditie-onderhoud te blijven doen. (Tot zo’n 5 km. gaat voor haar, bij een stevig tempo, nét zonder rustpauze; bij langere afstanden verdelen we de afstand in stukken van ca. 4 km. met steeds een ‘adem’pauze van een minuut of tien? er tussen.) Voor mij compenseert dit dagelijkse stappen ook het ontbreken van de ‘Wandelpool’wandelingen – die ik nu niet doe of organiseer. Inmiddels heeft Hanneke een polsband gekocht die het totaal van bewegingen, hartslag e.d. registreert; ze houdt een minimum van 8.000 passen per dag aan.  In dit gedrag valt weer eens op hoe weinig het eigenlijk regent, over een hele dag gemeten: we kunnen er praktisch altijd wel een uurtje droog van tussen. Onze Michiel werd intussen (op 31 okt.) alweer 48 jaar – we vierden het bij hem. Redelijk Coronaproof ook nog, want in zijn leefruimte kun je met 3 ‘huishoudens’ wel 3 meter onderlinge afstand houden…

Enkele dagen terug overleed mijn ome Wim: de laatste Bruins van de generatie van m’n vader.  (Die overigens al meer dan een halve eeuw geleden overleed, maar ome Wim haalde dan ook de 90 !)  De condoleances e.d. hebben ook tot een telefonische contact afspraak met mijn twee neven van die zijde geleid  -> wellicht komt er dus weer wat meer ‘Bruins’ in zicht voor ondergetekende, die als enig kind tot nu toe vooral door ‘Koudijsjes’ wordt omringt…

De griepprik hebben we intussen binnen

– nu die Covid-19 prik nog   ( …)

Alweer een maandje verder op dit Blog. Dit keer niet uit luiigheid, maar omdat we de kat niet op het spek wilden binden: we waren (en zijn) nogal eens uithuizig.  [Heren inbrekers: Handen Thuis!]

Allereerst stonden we een kleine week in Drenthe. Een soort zwaan-kleef-aan familiereünie… Dat ging zo: zus&zwager uit Barneveld verkondigden dat zij een huisje hadden gehuurd in een fraai vakantiepark nabij Borger. In reactie daarop hoorden wij van zus&zwager in Voorthuizen dat zij daar praktisch naast een aardig plekje zouden gaan innemen met hun ‘Kippetje 47’. Toen konden wij niet achterblijven natuurlijk: we streken er dus óók neer met óns ‘Kipje 44’ … (De Edese tak moest verstek laten gaan, niet alleen vanwege het ontbreken van toepasselijke accomodatie -er zíjn onbegrijpelijk genoeg nog steeds enkele mensen zónder Kip- maar vooral omdat zij nog werken… (!) Aldus toerden wij met drie ‘koppeltjes’ (gemakkelijk in te delen op terrasjes e.d. ) behoorlijk Coronaproof een weekje door deze provincie vol natuurschoon. Na die week streken we neer in de bossen naast Ermelo: nadat we -wegens Covid19- besloten hadden dit jaar NIET langs de Middellandse Zee te toeren, leek het ons leuk ons Kippetje vast eens uit te proberen voor een langer verblijf op één plek. Want voorlopig zijn we nog echte trekkers, weekje hier, vier/vijf dagen daar én alleen de luifel uit; maar wij vermoeden dat we bij hogere ouderdom en zwakkere ambities dit sleurhuisje gaan gebruiken als zomerhuisje. Dan dus bijvoorbeeld van april tot oktober ergens neergezet op een bereikbaar plekje vanuit Utrecht. Dán is een voortent zinvol – en wij hebben zo’n ding! Alleen hebben we die al zo’n 13 jaar meegesleurd (onderin) zonder ‘m ooit op te zetten. Nu wel dus, want we zetten de boel hier tot 24 oktober ! Waarbij we naar verwachting nu en dan even naar Utrecht teruggaan, inmiddels één nachtje gedaan (kleding wisselen naar meer ‘Herfst’ toe, wat wassen e.d.).

Inmiddels zijn we er al aardig gewend, incl. voortent dus – en werden we ook nog verwend met bijna continu fraai weer: veel zon en bijna elke middag boven de 20 graden C. Veel wandelingen – gisteren ook met visite: twee Wandelpool vrienden. En veel fietstochten: op één daarvan zagen we , tussen Nijkerk en Strand Nulde, in het wild een échte Lepelaar:

De zonen zwerven intussen samen door Oost Duitsland en verder en zij Whattsappen daarover vrolijke berichten door.

En onze buurman vernieuwde in onze absentie even de souplesse van onze schuifdeur in Utrecht; prima geregeld toch?!

Alweer bijna een maand geen nader Bericht op deze site… Daar is een reden voor: algemene lamlendigheid in verband met dagelijkse temperaturen (ver) boven de 30⁰ C. Ik word daar, zeg maar “Tropisch Traag” van. Bovendien heeft ’t hier al meer dan 12 dagen geen drup geregend! Maar laat ik bij ’t begin -volgend op het vorige bericht- beginnen.

Het weekje ‘Havenmeester’ vond ik opnieuw heel prettig: ik burger langzaam meer in in de havenvereniging, met name t.o.v. de ca. 20 leden die heel vaak in de haven toeven. Sommigen van hen gebruiken hun boot als ‘buitenhuisje’. Feitelijk doe ik dat dan ook: ik woon die week merendeels in onze boot – die ik voor de gelegenheid vlakbij het aanmeldpunt voor passanten heb afgemeerd. Mét permanente buitenstroom, zodat bijv. de koelbox kan blijven draaien. Dat was wel nuttig want ook die week liep het al steeds tegen de 30⁰ aan. Verder is, dankzij een heel redelijke Wifi, op die manier gewoon tv. kijken (op een tablet) prima mogelijk.  Hanneke fietste nu en dan ook naar de haven en bleef dan een nachtje slapen. Zo ook donderdag 30/7: 49 jaar geleden trouwden we (!) Voor de gelegenheid had ze van allerlei lekkers gekocht, klaargemaakt en gebakken, zodat we aansluitend op m’n havendienst, dus v.a. 20.00 uur, uitbundig smikkelden – zachtjes dobberend in de late zon en met een passend glas wijn natuurlijk! (Hoezo: afzien i.v.m. Corona?)  Zelf heb ik de week ook wel onderbroken door o.m. van di. avond (20.30) op wo.morgen (heel vroeg, 07.00 !) thuis geweest om daar met z’n vieren te eten, zoals we vaker doen.

Maandag 3 aug. zat m’n dienst er op en vanaf wo. 5 aug. voeren we samen de Hollandsche IJssel op, eerst naar Oudewater en daarna naar Gouda. De volgende dag langs Waddinxveen en Boskoop naar Alphen a/d Rijn. Omdat het toen alweer 28⁰ C. was en de volgende dag nog aanzienlijk heter werd voorspelt, voeren we via Zwammerdam, Bodegraven en Nieuwerbrug alvast weer richting Woerden en brachten de nacht door aan een zwaar beschaduwde oever een km. of drie voor onze jachthaven. Zodoende rolden we op de derde dag al ruim voor het middaguur weer ons huis in – waar het in die middag ruim 7 graden koeler bleef dan buiten (zucht). Op 10 aug. was Kasper jarig, wat we met een etentje in onze tuin ( gemoedelijk en toch uitbundig !) vierden.   Sindsdien hangen we hitte-mijdend rond, (op een fietsclub-dagje na…) doen boodschappen vroeg in de ochtend en ik kocht er een ‘ventilatie toren’ bij om via kunstmatige tocht doorstromen van teveel ‘lui’ zweet te vermijden. Voor dat doel blijkt de grote fan boven ons bed ook érg nuttig…  Gisteren vierden we onze 49-jaar nog eens dunnetjes over met een “High Wine” (…) op het rustige en goed overluifelde terras van ‘de BraZZerie in de Meern, nu met Kasper en Michiel erbij.

Binnenkort: diverse familie reünies! Doch daarover meer – een volgende keer.

Tussen 8 en 12 juli ‘zaten wij een weekje ‘wisselvallig’ weer uit in Utrecht.  Met nog genoeg droge momenten voor een (tuin)bezoekje van Aissa & de Meiden – die allebei fors gegroeid lijken, maar ja: Madeleine gaat v.a. september ook al naar de ‘Middelbare’…  En verder onze zonen natuurlijk op bezoek.  Vanaf 12, 13 juli werd er weer een week met heel aardig (fiets)weer voorspeld, dus wij op zoek naar een (leuke, kleine) camping in Friesland.  De trend van ‘vakantie-in-eigen-land’ bleek direct: we mailden naar tien (boeren)campinkjes en kregen van maar drie te horen dat er nog plek was(!)   Normaal kamperen wij natuurlijk uitsluitend -ver- buiten het seizoen  en bespreken we nooit iets van te voren. [We gaan meestal in april hier en in sept./oktober naar het Zuiden – en dan zwerven we lukraak zomaar rond…]Nu kwamen we terecht op een kleine camping in het Friese Lollum: zo tussen Harlingen, Franeker, Makkum, Bolsward en Sneek.  Dat waren dan ook de stadjes die wij allen ‘befietst’ hebben.  Alleen de dinsdag was regenachtig, maar die konden we óók goed gebruiken, want onze goede vriend J. in Elahuizen was toen jarig: we brachten hem dus een bezoekje – per auto wel te verstaan.  Ook onze K. in Franeker werd, nu wel per fiets, aangedaan.  En verder tal van ons oud-vertrouwde plekken in die streek.Inmiddels zijn we terug en fietsen we weer hier: zoals gisteren 67 km. met ons fietsclubje door de waterrijke dreven rond Nieuwkoop.

En vanaf maandag a.s. ben ik weer ‘Havenmeester’ in Woerden.

Een héle maand hebben we jullie niet bijgespijkerd via dit J&H blogje. Niet dat dat zo erg is: het geeft rúst aan die enkele lezertjes die hardnekkig blijven inloggen – ’t is vakantietijd tenslotte. (Hoewel dat voor ons, licht-bejaarden, nauwelijks verschilt van de rest van onze -eeuwig vrije- tijd…) Toch is het sedert 2006, toen dit blogje begon als “flinterdun-zwervers-contact-met-de-achterban-wegens-wégvaren”, nog niet voorgekomen dat er een hele maand tussen twee berichten zat. Waarom nu dus wel… Corona-moe? Misschien een beetje: alles speelt zich wat meer in en om huis af, kleinschaliger zeg maar. Niks te melden? Kan ook, zie ‘kleinschaliger’ hierboven, maar jullie kennen mij: ik kan ook best een uurtje leuteren over een omlaag zakkend spinnetje o.i.d. (!) Misschien is het wel gewoon luiigheid, grove verwaarlozing van ‘de achterban’…  OK, even bijpraten dus.  In grote trekken brachten we afgelopen maand zó door: Van 10 tot 12 juni voeren wij beiden een rondje via Wilnis, Vinkeveen, Abcoude en Uithoorn. Dat zijn achtereenvolgens o.m. de volgende watertjes: Grecht, Heinoomsvaart, Angstel, Oude Waver en Kromme Mijdrecht … (Zo’n 70 km. super smalle aloude afwaterings-riviertjes, héél charmant!) Daarna hadden we een ‘intiem’ onderonsje met onze arts naar aanleiding van ons ‘Levenstestament’, waarvan hij immers een bepaald deel in onze medische dossiers moest opnemen. Toen een donderdagse fietsclub tocht. Inmiddels had Kasper vakantie en daarin voeren hij met ik tussen 24 en 27 juni via Oudekerk aan de Amstel, Weesp en Muiden naar Amersfoort en terug. (Alle dagen mooi weer – nét op tijd terug voor de eerste regen losbarstte!) Hanneke zwierf die donderdag alleen (ook alleen met 4 mannen..!) met de fietsclub rond Utrecht. Van 29 juni tot eergisteren streken wij beiden plots met ons KIPpetje neer tussen Putten en Ermelo. We hadden er de eerste dagen, zoals verwacht, puik fietsweer en peddelden achtereenvolgens eerst de directe omgeving rond, daarna een dagje naar Barneveld (lunch afspraak met Zus&Zwager daar), toen een dag rond het Wolderwijd (pont bij strand Horst, dan via Zeewolde naar Harderwijk en weer terug naar camping). Vervolgens bleek het fietsweer op en deden we ‘en voiture’ nog een middagje Elburg (inclusief vissoep-lunch en gerookte paling mee!)

Nu broeden we voor komende week op een weekje fietsen in Friesland, maar het is nog maar de vraag of we nog een campingplekje kunnen vinden: ‘vakantietijd’ betekent ook vaak ‘overvol’ – speciaal nu in de Covid-19 modus.  Geen nood: mocht het niet lukken dan váren we weer gewoon ons haventje uit. Nagekomen bericht: de puzzel (uit 2015…) is áf!