Joop

Hallo lezertjes, zoals de titel al aangeeft gaat dit stukje ‘uit ons leven gegrepen’ over Trappen en over Elektrische Ondersteuning.  Nu niet meteen aan een ‘wind-mee-fiets’ denken, want die twee zaken kunnen zich ook gescheiden van elkaar voordoen: lees en huiver …  Ons “trappen” vond gisteren plaats; een prachtige dag die wij als volgt doorbrachten: Fietsjes op de auto, daarmee naar Hoenderloo en vandaar via een fraaie ‘knooppunten’ route door bossen en IJsselvallei naar Zutphen.  En vervolgens weer, via vele kleine plaatsen en een beekvalleitje, terug naar de auto in Hoenderloo.  Op die terugrit weken we nog een kilometertje of twee ten Noorden uit om op ‘Heidehof’ bij Ugchelen het graf van mijn ouders (en mijn oma van vaders zijde) nog eens te bezoeken. Dat was alweer jaren geleden voor ’t laatst alweer het geval en ’t was ook toepasselijk want juist vandaag ben ik alweer 20 jaar een heus weesje.  Al met al zo’n 75 kilometer fietsen, waarbij we tot onze tevredenheid vast mochten stellen dat er conditioneel niks mis lijkt: geen spierpijn of wat.  (Wel een ‘zadelkont’, maar dat mag ook gerust bij een volledig ontbroken training vooraf.. ) De eerder vermelde “elektrische  ondersteuning” betreft dan ook niet ons fietsen -wij kunnen nog bijster goed zonder, zo blijkt- niettemin vindt zo’n ondersteuning nu wel plaats te onzent.  En wel vanaf vandaag.  Bij mij.  Achter het oor.  Of, nauwkeuriger – achter beide oren, want daar bevinden zich voortaan twee versterkertjes, vooral voor de hogere tonen.  Ik hoor dus nu batterij(bij)gestuurd.  En weer haarscherp – uitkijken dus met wat je je stiekem laat ontvallen !

PS: We gaan nu weer een weekje of zo op de Griftstraat 124 wonen: want zaterdag a.s. is het weer “Open Huizen -dag”.  Als jullie dus nog een liefhebber weten dan is snelheid geboden …

Het dreigt dan toch eindelijk zelfs hier te Lande zomer te zullen worden.  Onze knaapjes hebben dat niet afgewacht: Kasper is naar Barçelona gevlogen en Michiel croste met zijn sportmobiel naar het zuiden in de hoop zijn autodak praktisch permanent ingevouwen te kunnen laten.  Over een dag of twee ontmoeten ze elkaar in Spanje en trekken dan een tijdje samen op tijdens een rally van de  MX-5 club.  In een geoefende samenstelling: Kasper als bijrijder/navigatie man en Michiel als chauffeur/coureur. (Na afloop vliegt Kasper weer terug en dwaalt Michiel nog even verder Europa door)  Wij zijn inmiddels -sinds gisteravond- weer in Utrecht.  Naast het controleren van de “show-conditie” van de te koop staande ‘Griftstraat 124’ hielden wij ons vooral bezig met het begieten van de borders voor het huis en die rond de ‘achterplaats’ van ‘Stempelslaan 3’.  Vervolgens zaten we daar het groen de grond uit te kijken.  (Of dát helpt weet ik niet, maar de zaak wordt wel rap groener en voller.)  ( Reminder: klik op de foto voor het vergroten ervan! ) Het blijkt overigens een perfect op de zon liggend achtertuintje. Daarom is ook een parasol, voor het midden van de dag -als er een uurtje of twee/drie nauwelijks schaduw is, nu al geen overbodige luxe meer.  Morgen gaan we mijn ’60+ vrij reizen kaartje van de NS’ verzilveren met een prettig dagje uit: vouwfietsjes mee en dan eerst naar Horst {Limburg), naar het museum “de Kantfabriek” aldaar en dan een km. of twintig via een  fietsknooppunten route naar hartje Venlo.  Als we die stad grondig hebben doorsnuffeld verwachten we voor in de avond weer naar Utrecht CS te reizen, om vandaar naar ons woonplekje af te fietsen.  Een aardige vooroefening voor donderdag, want dan komen zus en zwager R&B uit Barneveld met hún fietsjes hierheen en maken we vanaf de Stempelslaan samen een zéér fraaie fietsronde over onder meer Oudewater (“Swiebertje-city”).  Vrijdagmorgen moeten we weer terug zijn bij Lunteren e.o., want ik ben uitgenodigd om de promotie mee te maken van een wetenschapper op de Wageningse Universiteit (voor wie ik twee jaar geleden een winterseizoen als vrijwilliger werkte).  Bovendien is die zondag weer de “Lunterse kunstroute” en die beviel ons vorig jaar ook geweldig.  Jullie zien dus alweer: ook als je officieel allang niet meer werkt, kan je agenda nog best uitstekend gevuld zijn –  met praktisch uitsluitend leuke dingen natuurlijk, dat wel !

Ja, lieve lieden: het is dus zover.  Michiel zijn appartement -waar wij  in deeltijd in wonen- kan zó onder ons gat vandaan worden verkocht.  Het staat vanaf dit weekend op FUNDA.nl   Kijk zelf maar uitgebreid in dit huis rond op:  http://www.funda.nl/koop/utrecht/appartement-48702289-griftstraat-124/  (voorgaande adresregel kopiëren dus en daarna in de bovenregel op je scherm plakken en aanklikken of helemaal overtypen als je ’t knippen & plakken niet beheerst)  Michiel vierde deze mijlpaal na zijn 15-jarig verblijf op dit adres gisteravond met een zeer uitgebreid Sushi-diner.  We hadden daarbij elk 5 gangen van elk 5 stuks sushi gerechten naar keuze te gaan; waarna nog van een riant toetjes-buffet gebruik kon worden gemaakt.  Welnu, wij kwamen niet verder dan de vierde ‘gang’ en zitten nu (een volle dag later) nog uit te buiken…  Intussen hebben we op de Stempelslaan 3 (onze t.g.t. te betrekken eigen woning – houd je het nog uit elkaar?) de tuin/plaats achter het huis verder ingericht.  Met onder meer diverse bodembedekkers, twee druiven, een braam en een vijgenboom.  Vóór het huis hebben we daarna een border geschapen door over praktisch de hele breedte de grindtegels langs de gevel te verwijderen om ze vervolgens als “border-rand” rechtop in de graven.  Inmiddels staan er 7 struiken witte miniatuurroosjes in.  Tezamen met een aardewerken pot vol witte margrieten aan de andere kant naast de voordeur is het een super vriendelijk frontgeveltje geworden.  Vandaag is een bijkomen dagje dat wij lezend, wandelend & tukjes plegend doorbrengen.  Morgen wordt begonnen aan het nieuwe-gordijnen-naaien-voor-de-Stempelslaan.  Tot en met het knippen is het deels mijn klusje, maar daarna is vooral Hanneke de klos – en kan ik dus nóg een dagje relaxen.  Gezien de zonneverwachting zal dat wel neerkomen op een fietstochtje en met een boekje en een drankje buiten zitten.  Geeft niks: ik zie Hanneke graag werken – op gepaste afstand natuurlijk…  (En Kasper heeft een vroege dienst, dus die komt er zo vanaf 14.50 uur wel bijzitten.) En dan maar wachten hoeveel geluk Michiel gaat hebben met zijn huis!

Geheel ontklust, dat zijn we inmiddels, na twee volle weken lekker lopen, fietsen en in ’t zonnetje zitten op een tweetal welgelegen campings in midden Duitsland.  Daar ter plekke zou het weer deze week (vanaf vandaag) ongeveer even “onbestendig” worden als hier het geval is – zij het doorgaans drie graden warmer.  Daarom zijn we gistermiddag/-avond teruggekeerd op ons bos stekkie.  We troffen het aanzienlijk groener aan dan we het bij ons vertrek twee weken geleden achterlieten. De zomer slaat dus -wel wat laat- toch eindelijk echt aan.  Nu eerst ons Mobielhome even legen, uitzuigen en binnenkort weer bij de boer onderbrengen.  En daarmee zijn we weer geheel ontvankelijk voor wat zich ook maar weer voor zal blijken te doen …  (Zélfs voor een bezoekje door jullie, brave lezertjes – hier, of in Utrecht …)

Rond Waxweiler maakten we dagelijks fraaie wandelingen door de heuvels, een kilometertje of 12 met veel “Ups” en “Downs” ; lekker tintelende bovenbeen- en kuitspieren dus.  Verder bleken er prachtige lange-afstand-fietspaden te zijn gecreëerd op voormalige spoordijken. Hele lichte hellingen daardoor. Dus ook een kilometertje of veertig/vijftig heen en weer naar de streekhoofdstad Prüm gepeddeld.  Michiel kwam vervolgens voor twee nachtjes over – langs vele kronkelwegen met z’n sportbolide met open dakje  en een tentje mee. Dat betekende ook BBQen, want onze oudste houdt al zijn leven lang van fikkie stoken (- dus als u nog eens een pyromaan zoekt…)  Toen ging in de Eifel de temperatuur omlaag van ca. 18 naar 14 graden en werd ’t er ook veel natter.  Wij gluurden daarom op Weer-on-line naar de korte termijn verwachtingen in midden Europa en besloten op grond daarvan ons te verplaatsen in de richting van Würzburg. Dan mochten we na twee natte dagen weer op tenminste vijf drogere rekenen, bovendien met 20 graden C. of meer.  Zodoende streken we na een km. of 300 gisteren neer aan de Main, even ten oosten van Wertheim (een plaatsje waar we in 2010 al eens met zus R. en zwager B. stonden).  We hebben nu een pracht plekje met een fraai uitzicht op de rivier en constateren dat er, naast vrachtvaart, elke avond enkele heel GROOOOOTE passagiersschepen langskomen.  (Er wordt dus wat afgecruisd door Europese oudjes …)  Ook hier zal wel veel gefietst worden, want er zijn doorgaande fietsroutes (geheel vrij van auto’s) langs zowel de Main als de Tauber.  Vandaag, weer droog en een graad op 18, hebben we het bij een bescheiden 25 km. gelaten: naar Wertheim en terug.  Natuurlijk wel de stad besnuffeld en naar- en rondom het kasteel geklommen, dus daar komen nog wat stijg- en daalkm. bij.   Michiel is weer terug in Utrecht natuurlijk en sedert zondagnacht heeft Kasper zich daar ook op een nieuwe baan gestort.  Meteen ook maar in het diepe: de nachtdienst in! Ons wordt door hem per sms gemeld dat de eerste tuinaanleg ter Stempelslaan aan begint te slaan: er zijn enkele groene scheuten waargenomen.  Houdt jullie allen haaks, later meer op deze webzijde…

Zoals voor ons gebruikelijk hebben we op 1 mei elkaar weer eens ernstig in de ogen gekeken. We bleken daarbij nog steeds in staat daarin elk te verdrinken en hebben dus maar weer een jaartje ‘bijgetekend”.  Vervolgens hebben we onze 46 jarige ‘samenloop’ gevierd met een uitgebreid Taco- arrangement in één der beroemde Werfkelders van Utrecht, getooid met de toepasselijke naam “Amor”!  Daarna hebben we in Lunteren het eindelijk uitbottende groen genietend met onze zintuigen tot ons genomen (en heb ik een nieuwe vulling laten ‘zetten’). Vervolgens hebben we ons mobiele etablissement aangereden, schoongemaakt en bijgevuld en nu zitten we –klik op fotootje-: aan het riviertje de Prüm in de Duitse Eifel.  We denken een weekje of wat geheel te besteden aan fietsen, lopen, lezen en luieren.  Uiteraard gelardeerd met bourgondische uitspattingen.  De laatste dan wel bescheiden, want ook onze financiën claimen een voorzichtig beleid …  We zitten -met regelmaat-  op internet, dus je kunt mailcontact  zoeken wanneer je maar wilt.  (Voor Skypers: als wij  ‘opdoemen’ kun je ook gerust inbellen)  Ook onder elk bericht op dit blog is reactie/contact mogelijk en tenslotte is er de roemruchte SMS (slechts 11 cent: kan je ’t beleg op je broodje niet kosten) We zijn dus wel lekker weg, maar niet uit de wereld.  Hartelijke groeten, vanuit een groen en bloemrijk dal!

We zitten alweer een kleine week in de Domstad. En ontvingen hier onze roemruchte zus en zwager R&B, waarmee we de stad duchtig onveilig hebben gemaakt (en onze acht voetzolen beurs…). Verder is er krachtig gezaagd, gespit en geplant in het achtertuintje. Daar haalden we met vereende krachten (Kasper+J+H) een drietal rododendrons uit de grond en verwijderden zo’n veertig tegels.  Verder legden we er leidraden aan en plantten daar onder twee druiven en een braam.  Wat bodembedekkers hadden we uit Lunteren meegenomen en aan de stammen van de rododendrons hielden we drie aardige steunen over ter ondersteuning van snelle klimmers, zoals bijvoorbeeld Lathyrus – dus die zijn tegen een schutting vast gezet. Verder is er een voet voor de droogmolen in ’t cement gezet.  Nu nog aanaarden en een nieuw tegelplaatsje in de hoek naast de schuur leggen (dat gaan we voor de winter overdekken bij wijze van berging voor de tuinstoelen e.d.). Morgen werken we er nog even verder aan. Gisteravond en vandaag zijn meer gericht op de feestelijkheden hier in Utrecht.  Gisteren begon vanaf 18.00 uur met de vrijmarkt en de (voorlopig dus laatste-) ‘Koninginne nacht’.  Overal kleden en kraampjes, zo’n 14 Podia en flink wat volk op de been. Wij waren in de avond weer binnen, maar er bleven heel wat mensen ‘de nacht doorhalen’. Voorlopige planning hier: overmorgen terug naar Lunteren en dan ook de caravan weer eens van stal halen. Het plan is dan zo rond zondag weer eens op reis te gaan – maar daarover later meer…

Ja vrienden, burgers & buitenlui: ik ben druk bezig 64 levensjaren te voltooien.  Morgen jarig.  Vandaag vieren.  “Druk bezig zijn” met het voltooien betekent niet veel meer dan tijdig een hapje een drankje een fiets- of wandeltochtje en een boek overigens …  Toch heb ik er dus zo gaandeweg 23.376 hele dagen opzitten.  Schrikkeldagen meegerekend.  Dat zijn maar liefst ruim 561.000 uren.  Nou ja, daarvan verslaap je er toch gauw een derde, laat over: 375.000 ‘bewust doorgebrachte uren’.  (Al 22 miljoen minuten opgebleven dus.)  En zal ik jullie ’s wat vertellen: ik vond ze bijna allemaal leuk!  Nog steeds.  Dus -al ben ik een bewust lid van de VVE-  voorlopig laat ik mij nog gaarne een paar extra minuten, uren en dagen aanleunen.  Laten we zeggen: eerst maar eens zo’n 9.000 dagen erbij?!

Praten we op mijn 89ste verder …

We zijn op de Griftstraat -waar we voorlopig ook regelmatig zelf zullen wonen- nu klaar: alles is gereed voor een makelaar en eventuele kijkertjes. We gaan nu ff lekker op onze krent met boekje ofzo, of even lekker stadten, natuurlijk.  Geen verhaal in tekst hierbij, maar in plaatjes: kun je ’t zelf zien.  Groetjes van twee uitgekluste (en uitgewoonde) vrolijk ouderwordenden !

Sedert dinsdag j.l. zijn wij woonachtig op -en klussend bezig in- de Griftstraat 124 te Utrecht.  We maken de woning klaar voor makelaar en verkoop.  En verkennen natuurlijk Utrecht verder; was dat eerder vanuit het Zuidwesten, nu benaderen we de stad vanuit het Oosten.  En merken dat we ons al wat ‘Stadser’ gaan gedragen.  Geen voorraad vooruit kopen bijvoorbeeld, maar dagelijks voorzien in de zich direct aandienende behoefte – ongeacht de dag of tijd.  Dit wordt overigens ook sterk bevorderd door het feit dat de koelkast nog niet is afgeleverd, zodat we uit een (dichtritsbare) tas putten die op het achterterras staat.  Het is daar ook gemiddeld tussen de O en de 8 graden, dus veel problemen geeft dat  verder niet.  We hebben behalve de getrainde ‘benenwagen’ ook prima (vouw)fietsjes paraat en dat is maar goed ook, want de auto kunnen we niet dichterbij kwijt dan op zo’n tien minuten lopen!  We schieten al lekker op: bijschilderen, nieuw buitenlampje,  opnieuw meubileren e.d. is per vandaag klaar.  Nu nog wat aankleed details zoals iets aan de muur, een beeldje in de hoek, wellicht een plant binnen en het nodige frisse groen op ’t terras en laat die makelaar dan maar opdraven.  Later kunnen we dan de terrasdeur wel van binnen en van buiten (en de toegangsdeur van buiten) schilderen –  op een droge, niet te koude dag.  Intussen is het, net als in de rest van Nederland, volop Crisis in Utrecht zoals je op de foto kunt zien klik er maar op

Het lijkt erop dat heel wat mensen ongestoord nog wel een leuk percentage kunnen missen, nietwaar?  Laat je dus niet gek maken – al doen de Media daartoe, als vanouds, hun uiterste best …