Hallo lezertjes, zoals de titel al aangeeft gaat dit stukje ‘uit ons leven gegrepen’ over Trappen en over Elektrische Ondersteuning. Nu niet meteen aan een ‘wind-mee-fiets’ denken, want die twee zaken kunnen zich ook gescheiden van elkaar voordoen: lees en huiver … Ons “trappen” vond gisteren plaats; een prachtige dag die wij als volgt doorbrachten: Fietsjes op de auto, daarmee naar Hoenderloo en vandaar via een fraaie ‘knooppunten’ route door bossen en IJsselvallei naar Zutphen. En vervolgens weer, via vele kleine plaatsen en een beekvalleitje, terug naar de auto in Hoenderloo. Op die terugrit weken we nog een kilometertje of twee ten Noorden uit om op ‘Heidehof’ bij Ugchelen het graf van mijn ouders (en mijn oma van vaders zijde) nog eens te bezoeken. Dat was alweer jaren geleden voor ’t laatst alweer het geval en ’t was ook toepasselijk want juist vandaag ben ik alweer 20 jaar een heus weesje. Al met al zo’n 75 kilometer fietsen, waarbij we tot onze tevredenheid vast mochten stellen dat er conditioneel niks mis lijkt: geen spierpijn of wat. (Wel een ‘zadelkont’, maar dat mag ook gerust bij een volledig ontbroken training vooraf.. ) De eerder vermelde “elektrische ondersteuning” betreft dan ook niet ons fietsen -wij kunnen nog bijster goed zonder, zo blijkt- niettemin vindt zo’n ondersteuning nu wel plaats te onzent. En wel vanaf vandaag. Bij mij. Achter het oor. Of, nauwkeuriger – achter beide oren, want daar bevinden zich voortaan twee versterkertjes, vooral voor de hogere tonen. 
Ik hoor dus nu batterij(bij)gestuurd. En weer haarscherp – uitkijken dus met wat je je stiekem laat ontvallen !
PS: We gaan nu weer een weekje of zo op de Griftstraat 124 wonen: want zaterdag a.s. is het weer “Open Huizen -dag”. Als jullie dus nog een liefhebber weten dan is snelheid geboden …