Joop

We zitten weer op de vertrouwde plek, diep in de bossen in het centrum des Lands…  Ons schip is voorbereid op een gang naar de verkoophaven begin september. (Staat al op de desbetreffende site: scrol even rond op www.hwo.nl ) Vooralsnog betekende dit: het hele schip overhoop halen en alle ‘roerende’ goederen verdelen in de volgende categorieën “Hoort bij ’t schip”, “Moet opgeslagen worden tot we een huis in Utrecht hebben”, “Kan wel mee naar Lunteren” en “Kan weg”.   Natuurlijk hadden we de HOOITE in de varende weken hiervoor al even lekker bijgepoetst.  Eén van de markantere dingen die we mee naar Lunteren namen, waren de Heiligen.  Een aardig rijtje kerklichtjes, die Hanneke verzameld had langs de route van onze MiddellandseZeereis van 2006 op 2007.  Het betreft respectievelijk: ‘Notre Dame de Lourdes'(2x), ‘Notre Dame des Sablons’, ‘Visages du Christ’, ‘Notre Dame de la Pont'(altijd nuttig voor bootjevaarders én automobilisten), ‘Mère Dien’, ‘Notre Dame de Gray’ en ‘Pr. Charles de Foncauld’  Besloten werd om deze ‘Heiligen’ vanaf nu, ter afronding, in de reeds lang voor hen beoogde hens te steken.  Zo kunnen ze hun licht laten schijnen ten gunste van onze afkick-verschijnselen en de algemene voortgang in  ons leventje zonder boot …  Inmiddels is de helft van de Heiligen (opnieuw) tot as vergaan: we kunnen er nog vier doen oplichten.  Wellicht ook ter illuminatie tijdens ons familie-etentje a.s. woensdag ter ere van Hanneke’s 61ste verjaardag (die de week daarop in Oostenrijk feitelijk pas plaats vindt…)  Intussen hebben we gisteren Kaspers’ verjaardag (werd vrijdag 35!) én het ingaan van ons 42ste Huwelijksjaar (per 30 juli al) gevierd met een etentje op een zwoel terras aan de Utrechtse grachten.  Vanavond ‘afgemaakt’ met Ïce Age 4″ , driedimensionaal op reuzenscherm in Cinemec, Ede.  Er was ondertussen ook nog sprake van een prachtige fietstocht in de IJsselvallei.  Ach ja: Oudjes met teveel vrije tijd – je doet ’s wat ter verstroiing enzo.  Genoeg voor nu – als altijd: later (altijd weer) méér…

Bij het begin van deze derde serie vaarweken hebben wij bij scheeps-makelaardij “Het Wakend Oog” in Woudsend een contract getekend tot verkoop van ons schip. Daarom zijn we, dobberend door ons fraaie Friesland, nu en dan aan het poetsen geslagen. Dat dit kennelijk resultaat afwerpt bleek de morgen nadat de ronde raampjes aan stuurboordzijde aan de beurt waren geweest: wij werden vroeg in de morgen gewekt door een stevig, doch onregelmatig getik ergens tegen de romp.  Het bleek nu dat er een ekster pal voor dat raampje zat.  Hij/Zij meende een soortgenoot te ontwaren achter het kennelijk goed spiegelende raampje – in zijn/haar territorium dus!  Nijdig werd er daarom op de soortgenoot ingepikt.  Toen wij met slaperige hoofden achter het glas opdoemden schrok de vogel zó dat we die niet meer hebben teruggezien …  (Daarom kijken ook wij niet meteen in de spiegel ’s morgens)  Varend langs een vrolijk bejeugde zeilschool (volop vakantietijd, dus overal druk) zagen wij op een heel groot bord een tekst staan die we jullie niet willen onthouden: “Lekker Windje hè! –  Zal ik er nog één laten ?!”  Inmiddels liggen wij, na diverse ‘Marekrite’ steigertjes (gratis steigers in de natuur die je overal in Friesland aantreft) in de jachthaven van Joure en type ik dit bericht even via de WiFi van een wegrestaurant. Naar verwachting gaan we maandag of dinsdag weer op ons schiphuis aan om een eerste rondje opruimen&leegmaken te doen; vooral de spullen die mee naar Lunteren kunnen dan.  Het échte totaal leegmaken, spullen schiften in “opslaan” en “weggooien” en daarna de HOOITE afleveren in de verkoophaven te Woudsend doen we pas eind augustus/begin september. Na Hanneke’s tweede vrijwilliggers vakantie en Kaspers 35ste verjaardag.  Het volgende bericht zal jullie dus wel weer vanuit Lunteren tegemoet komen …

Hallo Vrienden Allerwege. We zijn alweer ruim een week te water – voor de derde keer dit jaar. En we hebben daarin onder meer onze bijboot liefderijk ondergebracht in Elahuizen; bij een familie met de nodige (water)bengels. De laatste dagen zijn we, nu vergezeld door Riet en Bert, het noorden van Friesland aan het (her)verkennen. Vandaag kwamen we aan in het hete, zonovergoten Dokkum. Alwaar mijn gade zich liet verleiden door een langs de bootjes leurende palingventer tot een vettige afname t.b.v. de lunch morgen.. Enfin, deze palingen zijn gegarandeerd uit Earnewoude, we kennen zelfs de naam van de visser! Vandaag ronden we af met vier douches, tot erg laat buiten zitten en nog een drankje bij zons-ondergang, liggend aan het bolwerk onder de Zuidelijkste Walmolen.  Morgen door in de richting van de natuurgebieden ten noordwesten van Drachten.  Een natte groet van Boven uit den Lande!

Dag meelezertjes! Hanneke is dus weer terug sind zaterdag j.l. en langzaamaan ook weer wat “bijgekomen”.  Zoals jullie ongetwijfeld ook zelf hebben bemerkt is het nogal groeizaam weer.  Er werd te onzent dus flink in de tuin omgerotzooid – snoeiend en ruimend vooral.  Gisteren eindelijk een voorspeld droge dag.  Die hebben we benut: we fietsten door beemd en bos de Hoge Veluwe op, dwaalden daar door zalen vol oude en recentere kunst, door de beeldentuinen en fietsten er rond, o.m. langs “Sint Hubertus”, het  “moderne Jachtslot” dat een eeuw geleden door Berlage werd ontworpen voor het echtpaar Kröller Müller.  Vandaag tuinieren, inkopen en opruimen, want morgen gaan we weer te water – voor onbestemde tijd.  (Naar verwachting nu zijn we uiterlijk zo’n 13 augustus wel weer terug, want later in die week gaat Hanneke weer als vrijwilliger mee op vakantie; dit keer naar Gerlos, Oostenrijk).  Tot verderop in de tijd, wanneer er ongetwijfeld weer een berichtje hier zal opdoemen …

Het vorig bericht is alweer een week geleden. Wat gaat dat -dus ook ’t leven- toch bliksemsnel, zo’n week! Hoe ging ’t verder te onzent? Wel, Hanneke vertrok zaterdag j.l. met een groep gehandicapte vakantiegangers naar Mechelen, Limburg.  Ze komt zaterdag a.s. alweer terug (doorgaans goed gemutst, doch geheel “uitgewoond”). Ik ben voorgaande zaterdag naar Friesland afgereisd om daar de opening bij te wonen van een expositie van Loes’ (onze ooit daar- en nu weer hier,  buurvrouw) textiele kunstwerken. Kijk voor haar werk op: www.zjoli.nl (als link op deze Site aan te klikken: onder in de rechterkolom) Daarna ben ik naar de boot doorgereisd om er enig onderhoud te plegen in de motorkamer. Toen ik echter een dag later ook aan de buitenkant wat wou bijwerken en wou poetsen begon het te miezeren dat het een aard had. Daarmee viel mijn planning letterlijk in het water – dus ben ik toen maar wat gaan klussen in Lunteren. Buurmans’ nieuwe tuinafscheiding maakte namelijk een wat groter  ‘hok’ voor tuinspullen e.d. beter mogelijk.  Daardoor kwam ook wat ruimte vrij in ons schuurtje, zodat daar een provisiekast (naast de vriezer) is geplaatst.  Hierdoor kwamen weer twee plankjes vrij in de kast in onze werkruimte … enzovoorts  ( klein wonen maakt praktisch!)  Natuurlijk krijg je bij een Veluws Calvinistisch opgegroeid jongetje als ondergetekende de roemruchte zuinigheid er nooit echt uit (hoe bourgondisch er inmiddels merendeels ook wordt geleefd) dus moest al het rest-materiaal ook nog worden opgebruikt. Dat werd dus het grove tuinboel-opslagje op de foto hieronder.  Zo: jullie zijn weer even bijgepraat.  Schrijver dezes is dus per direct traceerbaar in de Lunterse Wouden en Hanneke weer vanaf zaterdagavond.  Zondag zijn naar verwachting ook beide zonen hier.  “Zonendag” dus, want die twee Knapen zijn zekerder dan die ene Zon in dit k.k.k.kik.k.k.erlandje …

Sinds gisteravond toeven wij weer op 20 meter boven de zeespiegel: we zijn dus weer vrij te bezichtigen (of van onze koffie, wijn e.d. af te helpen) rond “Acacia 23”. Tussen ons vorig bericht en nu tuften we nog rond met onze aloude vriendin Kea en haar zus Anneke. Verder werden we gefêteerd op een “eenvoudige doch voedzame maaltijd” door Fokke & Sietske – het Grouwster duo waarmee wij twee jaar geleden Berlijn en omstreken doorvoeren. (Dat “eenvoudige” werd ons vooraf voorgespiegeld, maar laat het woord gerust weg: zij sloofden zich heftig uit. Helaas houden we zéér van lekker eten: dus hun idee dat ze er ook de rest van de week nog wel mee zouden toekomen werd de grond in geboord … Sorry Sietske) Na deze copieuze bezigheden leefde Hanneke zich met de heer des huizes uit voor de buis: finale EK voetbal.  Ondergetekende en Sietske zaten die spelletjes-idiootie gewoon genoeglijk uit met een boekje.  (’t Gaat dan vanzelf over …) Na nog een wel héél fraaie dag schier geruisloos door het natuurgebied rond Earnewâld te zijn gezigzagd, belandden we eerst weer bij ons schiphuis in Terherne en een luttel later dus weer hier. Alwaar we ons, zoals gezegd, weer ter bezichtiging aanbieden. Dat wil zeggen: tot en met vrijdag a.s., doch daarover later meer.  (We moeten nu trouwens hier wel uitkijken dat de BBQ niet teveel gaat roken, want onze onvolprezen buurman Ruud is sinds vorige week bevorderd tot volleerd Spuitgast bij de brandweer – dus die spuit direct op alles wat rookt!)

Na een extra dag in Hasselt te hebben doorgebracht, vooral met e-book wegens onvoorstelbaar veel nattigheid, zijn we inderdaad naar Zwolle gegaan. Daar werden we verrast door een kleine, maar buitengewoon goed doordachte expositie in het “Stedelijk Museum”.  Onder de titel “Stil even” had de plaatselijke ‘Rudi Fuch’ een prachtige verzameling kunstwerken bijeengegaard.  Vanuit het contrast tussen ‘economische tijd’ (je agenda/afspraken/haast, enz.) en ‘innerlijke of psychologische tijd’ (de tijd die gemoeid is met het verwerken van indrukken, of zintuiglijk dingen laten doordringen bijv.) waren er werken te bewonderen vanaf bloemstillevens uit de goeden eeuw, via overweldigende natuur impressies naar moderne werken op satijn, in hout & keramiek & gedigitaliseerde ‘filmische’ impressies.  Het aardige was: snel door de tijd heen (ook in eeuwen dus) in maar enkele tientallen krachtige beelden waarbij je als argeloze niet-ingewijde toch de draad met het onderliggend verband niet echt kwijt raakte.  Érg goed gemaakt dus dat overzicht. Inmiddels wordt het droger en neemt de wind (een paar dagen) af, dus kozen we ervoor om weer naar het Noorden te gaan over wijder water. Weliggen sinds gisteren op Urk – extra genoeglijk, want onze zeilende vrienden J&L toeven hier nu ook weer. Morgen varen we naar Lemmer, dus de Friese wateren weer binnen..

We gingen Weer Scheep ! (Schrik maar niet Schoonzus/post- en plantverzorgster en Buurman/grasmaaier: ’t is nu maar voor een week of twee…) Gezien enige iets meer zomerse weersverwachtingen zijn we maandag j.l. weer naar Terherne gereden en scheep gegaan. Via het SMScircuit bleek dat onze  goede vrienden en ‘achterburen’ Jaap & Loes ook juist hun schip bestegen om uit te varen: wij besloten elkaar te onmoeten in Langweer en dineerden&overnachten later tezamen aan een eilandje in het Tjeukemeer. Ook in de Kalenbergergracht, nabij Ossenzijl, vonden we elkaar de volgende dag nogmaals terug. De lange mast van J&L onderscheid echter de keuze aan vaargebieden en zo zijn wij inmiddels in Blokzijl beland terwijl zij vermoedelijk via Giethoorn richting Zwartsluis koersen. Hier in de historische havenkom van Blokzijl wachten we in de zwoelte de “hevige onweersbuien, mogelijk met hagel en zware windstoten” af die ons voorspeld werden … Daarna vermoedelijk door via Hasselt naar Zwolle?  We zien wel! Groeten aan allen vanaf het zoete sop ( – da’s dus de tegenstelling van ‘het zilte nat’ )

We zijn nu alweer zo’n 10 dagen terug in de bossen. Wat meteen opvalt is dat het weer hier, bij gelijke algemene weersvoorspelling, aanmerkelijk warmer uitpakt dan aan de kusten en in het Noorden van onze natie. Bij “slechts 16 á 17 graden en ca. 4 Bf. NWenwind” zit je hier bij elk zonnestraaltje wel  gewoon met je koffie (of e-boekje) buiten…  Op deze toch meestal behoorlijk droge dagen fietsten en wandelden wij er dus vrolijk op los. Hanneke had weer eens een Griek in Wageningen gescoord op ‘Vakantieveilingen.nl’ ( € 17.- voor 2 personen, niet gek), dus ook in een keer eten buitenshuis was voorzien. In Lunteren was za. en zo. j.l een fietsroute georganiseerd langs 10 kunstenaars, die hun atelier open hadden gesteld.  Wij bezochten 7 van hen, te voet weliswaar. Er bleek gelukkig aardig wat volk op af te komen, wat ‘vrijblijvend rondscharrelen’ voor ons vergemakkelijkte. (Kijk bijvoorbeeld eens bij: mariekebouman.nl ) Gisteren verzilverden we goedkoop gescoorde treinkaartjes door erop naar de kust te reizen en daar een 16.5 km. duin- en strandwandeling te doen en vervolgens in Zandvoort te gaan kijken (en eten). We waren zo rond 20.30 uur weer thuis na een wel zéér mooie dag, ook qua weer. De planning is nu om dit weekend de knaapjes weer te gaan bezichtigen en dan dinsdagmorgen weer van wal te steken voor verdere avonturen te water. Dit in de hoop dat er toch eigenlijk ook nog enkele dagen zónder windkracht 4 of hoger te verwachten zouden moeten zijn, deze zomer (..?!)

We waren alweer sedert 25 april te water en voeren in de afgelopen zes weken één of meerdere dagen onder meer de volgende plaatsen aan: Sneek, Koudum, Enkhuizen, Hoorn, Volendam, Durgerdam, Amsterdam, OudeKerk a/d Amstel, Alphen a/d Rijn, Gouda, Oudewater, IJsselstein, Vreeswijk, Krimpen a/d Lek, Leiden, Haarlem, Zaandam, Akersloot, Alkmaar, Oude Schild (Texel), Schagen, Medemblik, Stavoren, Elahuizen & Terherne. Vooral ook een aardige blik op oud-Hollandse koopmanssteden, zoals jullie zien. Vanaf Texel (foto) wilden we eigenlijk door langs andere wadden-eilanden (vooral Ameland, want daar zijn we in geen tijden geweest) maar de weersvoorspellingen bevatten naast regen en kou ook stevige windveronderstellingen. De wind bleek vaker 5 á 6 Bf. dan 4 Bf. of minder, terwijl het voor ons soort schip eigenlijk maar tot ruim 3 Bf.  comfortabel varen blijft – op groot water dan. Daarom zijn we vanaf Texel niet via de Boontjes naar Harlingen gevaren (als startpunt voor de rest) maar in plaats daarvan via Schagen naar Medemblik. [Met mastje, bovenraampjes en vlaggenstok plat, want dan zijn we 2.50 mtr. en de laagste brug op die route is maar 2.63 mtr.!] Van daaruit hebben we een redelijke wind (maandag: 3 á 4 Bf. NW) afgewacht om over te steken naar Stavoren. Na een nachtje hernieuwd kennismaken met Elahuizen hebben we ons schip vervolgens “opgehokt” in z’n schiphuis in Terherne en zijn we weer naar Lunteren gereden voor een “Time Out” in de bossen. Over ruim een week of zo schepen we,  ijs en vooral weder dienende, wel weer in voor een volgende natte ronde …  Hier stortten we ons vanmorgen, naast de was e.d., dadelijk op tuin en terras, waarbij alras bleek dat we geterroriseerd worden door één van onze twee ‘vaste’ Eekhoorns: het beestje ziet kans om per uur zoveel dennenappels vanuit onze boom te ontmantelen dat het terras twee uur na het schoonvegen opnieuw ter hand kan worden genomen. Als je geluk hebt dan – en er niet net een afgekeurde en dus omlaag geworpen, dennenappel midden op je schedeldak beland en je KO slaat …