Het vorig bericht is alweer een week geleden. Wat gaat dat -dus ook ’t leven- toch bliksemsnel, zo’n week! Hoe ging ’t verder te onzent? Wel, Hanneke vertrok zaterdag j.l. met een groep gehandicapte vakantiegangers naar Mechelen, Limburg. Ze komt zaterdag a.s. alweer terug (doorgaans goed gemutst, doch geheel “uitgewoond”). Ik ben voorgaande zaterdag naar Friesland afgereisd om daar de opening bij te wonen van een expositie van Loes’ (onze ooit daar- en nu weer hier, buurvrouw) textiele kunstwerken. Kijk voor haar werk op: www.zjoli.nl (als link op deze Site aan te klikken: onder in de rechterkolom) Daarna ben ik naar de boot doorgereisd om er enig onderhoud te plegen in de motorkamer. Toen ik echter een dag later ook aan de buitenkant wat wou bijwerken en wou poetsen begon het te miezeren dat het een aard had. Daarmee viel mijn planning letterlijk in het water – dus ben ik toen maar wat gaan klussen in Lunteren. Buurmans’ nieuwe tuinafscheiding maakte namelijk een wat groter ‘hok’ voor tuinspullen e.d. beter mogelijk. 
Daardoor kwam ook wat ruimte vrij in ons schuurtje, zodat daar een provisiekast (naast de vriezer) is geplaatst. Hierdoor kwamen weer twee plankjes vrij in de kast in onze werkruimte … enzovoorts ( klein wonen maakt praktisch!) Natuurlijk krijg je bij een Veluws Calvinistisch opgegroeid jongetje als ondergetekende de roemruchte zuinigheid er nooit echt uit (hoe bourgondisch er inmiddels merendeels ook wordt geleefd) dus moest al het rest-materiaal ook nog worden opgebruikt. Dat werd dus het grove tuinboel-opslagje op de foto hieronder. 
Zo: jullie zijn weer even bijgepraat. Schrijver dezes is dus per direct traceerbaar in de Lunterse Wouden en Hanneke weer vanaf zaterdagavond. Zondag zijn naar verwachting ook beide zonen hier. “Zonendag” dus, want die twee Knapen zijn zekerder dan die ene Zon in dit k.k.k.kik.k.k.erlandje …