Joop

Terwijl ónze blagen een maand door en rond Mexico stuiteren (via duim, bus en allerlei andere verplaatsings-mogelijkheden), waarbij hun door-gemailde verhalen getuigen van het feit dat ook de drs.titel geen stommiteiten voorkomt, hebben wij (weer) een zus van Hanneke op visite: en dan blijkt dat leeftijd geen garantie tot bedaard gedrag biedt – ook ík ben met een blaag getrouwd… [Zie foto !]

[Gelukkig ben ik zélf zo gedegen als wat, dank u!]

Hoewel (zelf-)pensionering natuurlijk vooral ook ont-moeten beoogd en dus minstens het loslaten van de dictatuur ener agenda vergt [zie het spiksplinterniewe verhaal betreffende de noodzaak van een Bord Spaghetti hiernaast !], worden we nu door de aan hun stokoude kanalen knutselende Fransozen toch gedwongen tot een planning en over enige tijd zelfs tot opschieten… Wat deden die schalken: ze gooiden de boel bovenin het Canal de ‘l Est (van Dinant naar Midden Frankrijk dus) dicht tot 16 oktober – en leggen vervolgens de boel in het zuidelijk deel plat vanaf 1 november en op de aansluiting met de noordelijkste punt van de Saône nog eens een week later. Om niet tot 19 december nog tamelijk noordelijk vast te liggen zullen we derhalve een poging moeten wagen eerst in 16 dagen van Givet naar Corre te varen ( 400 km., 152 sluizen) om daarna nog in vijf dagen de bovenloop van de Petite Saône te bedwingen. We liggen voorlopig verrukkelijk in Dinant. (Na een tamelijk culinaire hap op een fraai terras boven de Maas gaf Hanneke gisteren na afloop van aansluitend op de boot genuttigde drankjes een sterk staaltje van positief duiden af. “Hé”, riep ze enthousiast:”we hebben alwéér een lege fles!”)

Vanaf 16 oktober dus stormloop naar Zuid. We zullen zien.

Vanaf Maastricht bereiken ons al geruchten dat er een forse stremming zou zijn op de kanalen in Noord Frankrijk die aansluiten op de maas (boven Dinant dus). Inmiddels is dit bericht bevestigd: tussen 15 september en 15 oktober zit een deel van het Canal de l’Est dicht. De vraag is nog even vanaf waar precies. Officieel stelt men: vanaf sluis 41 (dat is bij Charlesvilles (125 km. van Namen, waar we nu zijn), officieus hoorden we dat ’t al vanaf Givet (Franse grens, 45 km. van hier) gestremd zou zijn. Dat scheelt toch gauw een dorpje of drie neerstrijken dus. Zoeken we nog uit. Verder maken we er geen probleem van; wij hebben immers alle tijd (zie verhaal ‘Sprookje’: altijd..). Dat wordt dus zoiets als: weekje Namen, weekje Dinant en wat dagen Givet of zo…

(En kijk eens hoe we hier liggen in Namen – bij 24 graden C. overdag en nog zo’n 19 ’s avonds: daar past ook geen haast bij)

Op de valreep voor het verlaten van ons lage landje (inmiddels op +44 meter boven NAP) werd de zozeer gewenste internet verbinding via de GSM een feit. Niet in de laatste plaats dankzij ’t bezoek van een rasecht Elahuizer buur-paar. Vanaf heden dus: berichten vanuit Den Vreemde. (Dit bericht werd vanaf ’t schip, liggend tussen de st. Servaasbrug en de Wilhelminabrug -midden in de Maas én in Maasstricht dus- opgesteld en verzonden)

Vandaag met een (gehuurd) autootje teruggescheurd naar de Veluwe voor een feestelijk etentje in familieverband. Wat een ellende: op de weg zijn. Te water zit ik met één hand losjes op ’t stuur, in de andere een bakje koffie (of een biertje) – ende wereld glijdt in al haar pracht voorbij. Ingeblikt: blik op de weg, schouder aangesnoerd; geur, geluid enz. ook weg en wachten tot je er bent – alvorens verder te kunnen leven.
Ons advies dus: jongens en meisjes, hou daar mee op – koop een boot, steek van wal, relax en hef het glas… (heeft Peis ook ‘ns een succesje te melden)

Vanaf vandaag bevaren wij de Maas. Wegens sub-tropische temperaturen (wij dachten even: zijn we nu al in het diepe zuiden?!) doen we dit in hoogbejaard tempo: 3 uur varen in de ochtend en verder op ’t zonnedek in de schaduw. VroegGepensioneerd gedrag leert snel… het mag tenslotte niet op werk gaan lijken. Biertje-bij of een Koele Witte natuurlijk en mosselen, zalm, garnalen met roerbakgroenten e.d. eten: voorbereiding op een mediterraan menu. We zijn nu in Gennep en verwachten vrijdag (via Blerick en Venlo in Roermond te arriveren om van daaruit op zaterdag met een huurwagentje op de Veluwe een 40-jarig stel te gaan belagen…

Groet aan allen en vooral aan diegenen die menen dat dit een zg. “werk”week zou zijn…

We overnachten (na Zwolle) in Deventer en zijn nu in Zutphen. Volgende plaatsen (gepland althans:) morgen Doesburg, dan Arnhem. Verder kijken we nog niet want de prachtige maar fluks voortstromende IJssel dient eerst maar eens te worden bedwongen. Met toerental 2500 en listig gebruikmakend van binnenbochten en een vleugje ‘neer’ nabij kribben is onze reële voortgang ca. 8,5 km/u (snelheid volgens log: ca. 11 km/u)

P.S.: Gisteravond hadden we een oude vriendin uit Bathmen te eten…

…voor de eerste keer bij de ‘Driewegsluis’ vlak boven Ossenzijl en inmiddels ook alweer bij Zwartsluis. Twee keer schutten dus – nu nog slechts zo’n 238 keer te gaan…

Overnachtingen:  nabij Ossenzijl, Zwartsluis en nu in (’t centrum van) Zwolle.

Uitbundig en lang tevoren hadden wij afscheid genomen van een keur van o.m. dorpsgenoten en daarbij ons vertrek gesteld op 2 september (direct na de overdracht van ons huis de dag daarvoor in Rotterdam). Allerlei weerspannige Elahuizers echter planden vervolgens stiekumweg een (weerbestendige) BBQ-kletsavond op die 2^de september – zich wélbewust van het feit dat onze liefde deels door de maag gaat…  Dus: OK – varen we Zóndagmorgen wel weg! [Aan ons voltrekt zich intussen wel het Heintje Davids syndroom: je blijft afscheid nemen…]

Kasper, onze jongste, kreeg gisteren zijn Bul in de Personeels Wetenschap uitgereikt aan de Universiteit van Tilburg. Naast ene drs.P. (u welbekend) is er nu dus ook een drs.B.(óns welbekend). K.S.-B. om precies te zijn. Op de foto ziet u het heugelijke moment van ondertekening.