Hoewel (zelf-)pensionering natuurlijk vooral ook ont-moeten beoogd en dus minstens het loslaten van de dictatuur ener agenda vergt [zie het spiksplinterniewe verhaal betreffende de noodzaak van een Bord Spaghetti hiernaast !], worden we nu door de aan hun stokoude kanalen knutselende Fransozen toch gedwongen tot een planning en over enige tijd zelfs tot opschieten… Wat deden die schalken: ze gooiden de boel bovenin het Canal de ‘l Est (van Dinant naar Midden Frankrijk dus) dicht tot 16 oktober – en leggen vervolgens de boel in het zuidelijk deel plat vanaf 1 november en op de aansluiting met de noordelijkste punt van de Saône nog eens een week later. Om niet tot 19 december nog tamelijk noordelijk vast te liggen zullen we derhalve een poging moeten wagen eerst in 16 dagen van Givet naar Corre te varen ( 400 km., 152 sluizen) om daarna nog in vijf dagen de bovenloop van de Petite Saône te bedwingen. We liggen voorlopig verrukkelijk in Dinant. (Na een tamelijk culinaire hap op een fraai terras boven de Maas gaf Hanneke gisteren na afloop van aansluitend op de boot genuttigde drankjes een sterk staaltje van positief duiden af. “Hé”, riep ze enthousiast:”we hebben alwéér een lege fles!”)
Vanaf 16 oktober dus stormloop naar Zuid. We zullen zien.