Het blijft ronduit vurrukkulluk te onzent. Zowel binnen als buiten. Binnen is er sprake van een soort holbewoning: de kachel iets hoger, de glazen glühwein en de koppen chocola volgen elkaar (en stevige winterpotten) op. De voorraden zijn flink aangevuld, dus is een beloopbaar paadje tot aan de schuur openhouden al voldoende. Er wordt zeer regelmatig tot voorbij 09 uur te bed vertoefd – kortom: er is sprake van een semi-winterslaap met praktische bij-voeding… Buiten is het ook onweerstaanbaar nu de sneeuw zo lang zo prachtig blijft. We zijn dus dagelijks een uurtje of wat te vinden in bos of hei. Het “voorlopen” van de nog komende eigen Wandelpooltochten is wel even op een laag pitje gezet – simpelweg omdat bijna 30 km. afstand in de sneeuw ons net weer even te gortig is. We doen het dus vaker en korter…
Iets anders: hoor jij ook tot die vele landgenoten die almaar de indruk hebben dat er steeds zo vreselijk veel aan de hand is? En daardoor zorgelijk naar de toekomst kijken en de volgende keer in het stemhokje wellicht zelfs naar ‘onzinnig rood” neigen?! Kijk eens voorbij aan de hijgerige informatiemachine die in de term ‘media’ verscholen zit. [Het volgende bericht zag ik bijvoorbeeld vandaag weergegeven in een héftige krantekop: “Mogelijk Binnen 14 Dagen Geen Leffe Meer Leverbaar!!”] De indruk die je wordt gegeven dat er voortdurend van alles aan de hand zou zijn is vals. De onrust die velen eruit opdoen dus onterecht. Wij zijn gewoon (nog?) niet in staat een gezonde houding te vinden t.o.v. dat informatiebombardement. De akteur Gijs Scholten van Aschat zei over de idioot opgewonden berichtgeving onlangs iets bij Pauw en Witteman naar aanleiding van zijn time-out (waarin hij drie maanden lang op de fiets naar Spanje reed). Zijn uitspraken inspireerden mij weer tot de beschouwing: In de Wereld gebeurt praktisch Niets. Je vindt die in de kolom links, bij Verhalen. Veel leesplezier. [ En: pruttel er desgewenst gerust tegenin via ‘Reacties‘ ]