Omdat hier geen Wifi-verbindingen aan te boren blijken, zal er wat meer tijd zitten tussen deze (bijpraat-)Berichten. Maar dan krijg je natuurlijk ook wat… Zo zijn we inmiddels het Mittelland kanaal uitgevaren (met Michiel als opstapper van Braunzweig tot Genthin meevarend). We staken zowel de Wezer als de Elbe per aquaduct dwars over en dwarrelden vervolgens het schitterende(!) riviertje de Havel af. Intussen vernamen wij dat van de twee “Gesperrde” sluizen de meest nabije weer zou draaien vóór wij er zijn. En van de veel verder in de geplande Berlijn-route gelegen andere Gersperrde sluis werd intussen de heropening op uiterlijk 16 juni gesteld. Op grond daarvan gokken wij toch maar op onze gewenste route “bovenlangs”. Dus zakten we vier dagen geleden, met als opstappers onze ‘overal-buren'(!), de Elbe af bij Havelberg en zijn we twee dagen later bij Dömitz via kleine (vaak zelfbedienings-)sluisjes het Elbe dal weer ontstegen. Hier is het licht heuvelachtige landschap werkelijk prachtig: grote variatie in bebossing, landbouw, open natuurlandschappen, kleine dorpen en oude industriële complexjes. De laatstgenoemden worden her en der alweer ingezet voor toeristische doeleinden, zoals de ex-melkfabriekjes in Friesland nu bij de recreatievaart worden gebruikt. Als bewoner van het volgeplempte Nederland valt je vooral op dat het landschap óók zo’n overweldigende indruk maakt omdat het zo dunbevolkt of zelfs onbevolkt is. Net als de MiddenVeluwe dus, maar dan 200 km. langer doorlopend én met aanzienlijk minder wegen(-lawaai) er doorheen. 
We liggen nu in Grabow en het regent weer eens -na enkele zeer fraaie dagen, dat wel. We blijven dus even en m’n buurtjes trekken zich weer terug in onze Lage Landen aan de Zee… Tot – de volgende keer (en bedankt voor dat gras Ruud)!