Ten huize van de Bruinsjes is zonder meer traditie
dat ik rond 5 december gewoon elk jaar elk kind zie.
(Waarbij natuurlijk dan de leeftijd van zo’n “kind”
van geen enkel belang blijkt voor de al aloude Sint…)
Hoewel niet lijfelijk aanwezig ter Acacia, ook dit jaar,
heeft de Goedheilige de wind er danig onder, zeg dus maar.
Zó zaten wij gevierenlijk vandaag bijeen en bij dezen
goedbedoelde rijmwerkjes als ’t onderhavige te lezen.
En ook ontpakten we, als vanouds ernstig verblijd,
steeds opnieuw, joyeus geroerd, elk onze kleinigheid.
Doe daar dan d’ obligate Chocoladeletter nog eens bij
en alle vier zijn we telkenjare als een kind zo blij…
Ach dit jaarlijks wonder, gewrocht door onze Sint en Piet,
schuilt natuurlijk in de glühwein, verzen of kadootjes niet.
Nee, het aanstekelijk herhaalbare zit ‘m hierbij toch echt in:
het herhaalbare van een zonder meer aanstekelijk gezin !
(voor mijn Zonen)
