Gisteren liep ik, met een klein ‘Wandelpool’gezelschap van 7 personen, IN de Kerstkaart rond. De sneeuw was hoog (zo’n 15 cm), lag overal (ook op ’t kleinste takje) en het was een prachtige (windarme, verstilde) dag. We liepen een relatief korte route (ca. 20 km.) Een afwisseling van bossen, akkerland en stuifzand en vooral: heel heuvelachtig. Aanleiding tot verrukkelijke vergezichten én tegelijkertijd vol intieme tekens van wildleven – in de vele sporen die daarvan getuigden. Mijn Geliefde kon nog niet mee: zij wordt nog krachtdadig (en pijnlijk!) ontknoopt door een daartoe bevoegde “-Peut”; het laat zich echter aanzien dat ze binnenkort weer van de partij kan zijn want de vooruitgang is inmiddels onmiskenbaar…
’s Avonds waren wij, door de onderzoeker waaraan ik als vrijwilliger vervoersdiensten verleen, genood aan te schuiven bij het ‘Christmas Diner’ van de afdeling ‘Human Nutricion’ van de Wageningse Universiteit. Grappig weer eens omringd te worden door zoveel jong spul. We kregen zelfs een heus Kerstpakket mee. Dat worden er dan drie, want voor Hanneke en mij staat er elk ook al één bij Michiel – die ze vrijdag mee zal brengen. [ Ja, jullie weten het: wij geprépensioneerden hebben het zwaar! – Aan Kerstpakketten in dit geval. ]
Fijne Kerstdagen Toegewenst Allemaal !! – vanuit ’t Kabouterbos