Ayai Landrotten, ook wij hebben onszelf weer effe opgehokt: we toeven voorlopig weer in (en om) onze boshut onder aan de heuvelen. Alwaar ons buurjongetje vrolijk het in gebruik zijnde electriciteitssnoer met de grasmaaier doorkliefde. Gevolg: ons buurjongetje deed ’t nog (gelukkig) maar z’n grasmaaier niet (logisch). Gelukkig had buurman Ruud, zijn papa, óns gras al gemaaid, één dag voor onze thuiskomst (zijn intuïtie staat dus op scherp, zo blijkt). 
Verder heeft mijn Gade zich alweer bezig gehouden met het planten van wat meer keukenkruiden -zie foto- dat wil dus ook zeggen dat zij geheel rekent op de bevloeiings tactieken van zus Magda – en ’t moet gezegd: onze terrasbloemetjes stonden er zeer tierig bij na deze droge periode. (Maar ’t worden dus wel méér vierkante meters, schoonzusje…) Intussen ziet “ons” bos er alweer zeer zomers uit: volle donkere bladerdekken… We hebben elders nog geen plannen vooralsnog, dus: de koffie staat weer bruin! (en ’t bier geel; en de wijn … )
[Hé dy Jaap út Dronryp: ik ha dy no pas sjoen: sjoch foar dyn en myn reaksje under ’t lêste berjocht ]