We staan nu “Pal aan Zee” in Saintes Maries de la Mer (in de Camarque, een strook laag land tussen het Franse Middelgebergte en de Middellandse. 
Een streek vol paarden en flamingo’s). Precies tussen de uitstroom van de Petite Rhône en de Grand Rhône – die we beiden ooit eens bevaren hebben. Sedert twee dagen staat er een aardige ZuidOoster door, de tegenhanger van de beroemde ‘Mistral’. Het wordt daarmee niet veel warmer meer dan zo’n 17 graden C. (in de wind dan natuurlijk, uit de wind is het al gauw aardig wat warmer). Wij signaleren dan ook al heel wat ZuidFransen met winterjassen aan en dito-mutsen op de kop. Natuurlijk loopt en fietst er ook nog korte-broeken-met-T-shirt-volk rond. Doorgaans de ‘Noorderlingen’ natuurlijk: zoals Fransen van Parijs of hogerop, Engelsen, Duitsers en Wij … Gisteravond was hier een Historisch Toneelspektakel op het strand dat de stichting van Saint Maries, begonnen met ‘Heiligen’ die over Zee hier aan land kwamen verbeelde: flink uitgelicht en met gedragen vertelstem ondersteund kwam er eerst een spierwitte zeilboot met even witte ‘heiligen’ in zicht; waarna er een cohorte Witte Camarque-paarden (hier alom aanwezig, ook berijdbaar voor toeristen) door het zeewater kwamen aanstuiven. En zo verder, voor ons -qua verhaal- onnavolgbaar maar toch boeiend om naar te kijken. Eén en ander deed ons sterk aan de Friese Spektakelstukken van ‘Sult’ denken! Het schijnt dat het halve dorp aansluitend aan deze voorstelling in Processie naar de plaatselijke Basiliek is getrokken – maar dat hebben wij gemist, tot groot voordeel van de inmiddels aardig ontkerstende Ziel, die we gelukkig weer meer en meer de onze mogen noemen …