Op het fotootje ziet u een gretig gebezigde bezigheid voor lieden die zichzelf prettig gepensioneerd hebben: op de terraschair in het zonnetje met een glas koele Witte in de hand… Na de drie logies/wandeldagen met onze Friese dóórloopsters gaf ik mij ook gistermiddag weer geheel aan deze ‘bezigheid’ over. Dat het inmiddels een vertrouwd beeld te onzent is moge blijken uit het feit dat maarliefst twee nijvere Boomklevers de naastliggende stam van onze TerrasDen (“Pineta Majestusum Terrasso“) op- en afrènden. Deze als struikrovers getekende tuinvrienden wierpen slechts een achteloze blik op de aandachtig toekijkende terraschairbewoner. Kennelijk hebben zij de ervaring dat van daaruit geen beweging meer te verwachten valt… Als neergestreken ‘rentenier’ krijgt men, zoals u hieraan ziet, langzaamaan een geheel eigen sociale kring, hoewel verdacht veel lijkend op struikrovers in dit geval. Als ik al niet zo lekker lag, zou ik me hier echter zeker ook bij hebben neergelegd. (Het leven in onze contreien is dikwerf Zzzzzzzzzzeer Zzzzzzzzzzzzacht – ook al willen Zwaargeblondeerde Moord-enBrand schreeuwers ons vaak anders doen geloven !)
