Alweer een gloednieuw Jaar. Een hartelijke Nieuwjaarswens voor alle lezertjes is dus op z’n plaats: maak er een gloedvol jaartje van! Natuurlijk kunnen we ook lekker gaan somberen, want dat schijnt DE nationale sport te zijn geworden: miepen over alles… Zo van: “oh, oh, ’t is crisis, misschien kunnen we nu onze flatscreen pas volgend jaar vervangen voor ééntje van anderhalve meter breed. En als ’t nou maar goed gaat met m’n pensioen; straks kan ik maar één keer per twee jaar een maand naar de Bahama’s. Wat een ellende allemaal”. En dan te weten dat dit jaar ook nog pontificaal het getal 13 bevat en is voorzien van wel 52 vrijdagen; waarvan één ook nog vrijdag de dertiende (in september) Het wordt wellicht dus nóg erger… Gelukkig zeuren wij niet mee. Ook geen reden toe, want te onzent is het grootste probleem doorgaans slechts: hoe een bourgondische leefstijl in balans te houden tot een acceptabel lichaamsgewicht(!). Alle overig getob zetten wij gewoon uit. En dat kan ook gemakkelijk, want als je je prettig vervreemd van alle jammeraars, dan houd je alleen gesomber over via de media – en daar zit een knop aan. Lekker toch?! Wij waren van 29 december tot 1 januari voor een georganiseerd wandelweekendje nabij La Roche in de Ardennen en glibberden (nat geweest!) gedurende twee dagen prachtige beekdalen in en uit en dwaalden toppen over. Met een klein gezelschap: gastvrouw, gastheer, hun hond (10 maanden) en nog vijf gasten naast ons beiden. Op het ‘moment súrprême’ stonden wij op een Ardenner top, op zo’n drie km. van onze verblijfplaats uit te kijken over een stadje aan de rivier de Ourthe beneden ons – en hun vuurwerk. Wij openden daar vanzelfsprekend wat flesjes bruis bij (zie foto). 
Op de terugreis -Nieuwjaarsdag dus- maakten we een tussen stopje bij Michiel (die natuurlijk tevoren was geïnstrueerd minimaal een warme dis neer te zetten en voor oliebollen e.d. zorg te dragen…) Afgelopen woensdag troffen we de mooiste dag van die week om mijn eerste Wandelpool-wandeling van dit jaar te maken. (Bomvol, want er waren twee keer zoveel inschrijvingen dan ik mee wil hebben; maar ja: voor velen nog een vakantieweek, zo bleek.) Morgen treffen we onze beide knapen na een bezoekje aan Utrecht Centrum om daarna op zondagmorgen onze opwachting te maken in het Friese Stavoren. Voor een dagje ouderwets bij-leuteren met een bevriende groep Elahuizers, in wier dorp we later ook daadwerkelijk overnachten. Vanaf maandagavond zijn we dus weer “gewoon” in de nek te springen voor vrolijke kout en bijbehorende wandelingen, hapjes, een glaasje, of wat dies meer zij…