“Vader” J.Cats zei het bovenstaande reeds. En hij haalde dit vast óók uit zijn bevreemdende ervaringen met ons merkwaardige landje. ’t Is er vaak Hollen of Stilstaan immers. Dit keer dus weer met het weer. Eerst konden we het voorjaar persé maar niet aangetreden krijgen en nu glijden wij over ons eigen zweet regelmatig de ligstoel uit… ( Veel in gebruik bij hangouderen zoals wij!) Dan kiezen we maar weer voor een flink eind fietsen of wat schilderen aan ons kabouterChalet temidden van het friskiemend eikenlover. We zouden nu trouwens eígenlijk de onderzijde van ons daartoe op de kant geplaatste jacht in de ‘antifouling’ moeten zitten te zetten, máár: de kraan in de jachthaven vertoonde kuren – zodat men daar nu eerst motor-, en ander onderhoud pleegt. Wij worden dan (ergens in de volgende week) gebeld wanneer het hijsen wél een aanvang kan nemen. Nou ja: tijd hebben we wel en de planning omgooien kunnen we -meestal door het ontbreken ervan!- ook heel gemakkelijk, dus er is geen man over boord. Sterker nog: er is er zelfs geen áán boord.
Of ’t moet een monteur zijn dan natuurlijk. Iemand die w**kt dus – daar wil je niet bij zijn…