Sedert zondag jl. zijn we Spanje weer uit. We streken direct ten zuiden van de Pyreneeën neer in Frankrijk, op zo’n 4 kilometer van de kust. Er is hier uitstekend te fietsen, vooral op de redelijk vlakke strook van een km. of 10 breed langs de kust hier, met haar vele halfverharde landbouwweggetjes. (We maken tijdens onze vakantiereizen überhaupt praktisch alléén gebruik van de auto om ons huisje te verplaatsen – al ons ‘plaatselijk’ vervoer gaat gewoonlijk per fiets of voeten…) Tot en met gisteren was het ook hier weer behoorlijk warm, zo tussen 25 en 28 graden bij weinig wind (zo’n 2 Bf. uit het oosten). In die temperaturen fietsten we naar de kust: strand en haven van “Saint-Cypriën-plage” en na een uitgebreide bezichtiging daar later ook nog naar de oude binnenstad van “Elne” (vlakbij de camping). Gisteren peddelden we onder een al ietwat bewolkter zwerk naar het wat verder gelegen Perpignan, dat met z’n vele stokoude, zeer smalle winkelstraatjes ook zeer besnuffelwaardig bleek. De fietsafstand heen en terug was zo’n 35 km. (licht heuvelig) en we liepen zo’n km. of zes, zeven. Ook qua lichaamsbeweging, die onder meer het smikkelen in deze contreien natuurlijk moet compenseren(!), zodoende weer een prima dagje. (Klik op de foto: mooi hè?) 
Maar vandaag vertoont het weer, voor het eerst sedert we langs de Middellandse Zee zwerven, een duidelijke dip: vandaag én morgen stevig bewolkt, zo rond 22 graden én verspreide buien! Gelukkig luidt de voorspelling voor zaterdag een de dagen daarna weer: volop zon bij een graad of 25. Dan gaan we vermoedelijk de smalle strook tussen het grote, brakke flamingo-meer en de zee befietsen naar de stranden en de boulevard van Canet-plage. (Na eerst een wasje in de wind te hebben gehangen, denk ik). We denken er intussen sterk over om zondag a.s. weer een stukkie verder te trekken. Naar een plekje nabij Montpellier vermoedelijk. Maar dat zien we nog wel. Vooralsnog is het echter vooral: met een glaasje en een boek toeven onder de luifel …
Erg hè?!