Als vrolijke werkeloze verhuist men toch heel anders dan wanneer zich een agenda bij je opdringt… Voorheen, vooral ook toen de knaapjes nog thuis woonden, verhuisden wij gewoon: 1, 2, 3. In een drietal overzichtelijke stappen dus. Ongeveer zo: Stap 1. Voorbereiding – ’t nieuwe huis schoonmaken & witten en dan in ’t ‘oude’ huis alles zoveel mogelijk in dozen doen, gesorteerd op inhoud en waar mogelijk op kamers. Stap 2. Uitvoering – meestal met een fikse verhuisauto en bijbehorende sjouwers in één dag alles van oud naar nieuw. Stap 3. Afwikkeling – uitpakken, neerzetten & ophangen. Die laatste stap nam doorgaans wel een week of twee in beslag; maar dan was ’t ook in hoofdzaak gepiept. Dat gaat nu echter heel anders: We wonen nu feitelijk (na een heel ’tussen jaar’ met movende knaapjes en heen-en-weer verhuizende ouders) een week of twee, drie alweer daadwerkelijk in Utrecht. En volgens mij ben ik nu aan stap 12b (of is al 24a?) bezig. Traag maar eindeloos doorverhuizen dus… Dat ziet er bijvoorbeeld zó uit: “Hée, hier kan heel mooi zo’n kolom-lamp van de IKEA tussen” (een gedachte tussen twee koppen koffie door) dus stap ik op ’t fietsje, haal zo’n ding (IKEA is om de hoek) en ga ‘m in elkaar zetten. 
Enne, oh ja, ik nam terloops ook nog twee lade-inzetjes mee voor in de kolom-kasten. Ook even in elkaar zetten. Intussen echter bleek ’t 17 á 18 graden in de tuin te zijn geworden, dus dan ga je dáár zitten met een boek. En houd weer op met verhuizen… [Mijn Hanneke zwierf trouwens allang gewoon ergens in de binnenstad rond. Gedachte bij de thee: we gaan (over?)morgen wel weer eens verder met ’t interieur… Misschien. Want morgen bijvoorbeeld, wordt het een nog prachtiger dag, dus dat wordt dan fietsen of wandelen. (Tussen haakjes: M’n laatste wandelpooltocht van dit seizoen, die naar Arnhem, heeft afgelopen woensdag plaatsgehad. dus het ‘prof’gedeelte, qua wandelen, is weer afgerond.) En trnslotte heb je in een stad als Utrecht so-wie-so al veel minder tijd voor klusjes of eigen planning: want er is altijd wel wat te doen. Zo was er vorig weekend een “Culturele Zondag”: veel acts de hele dag door in de stad, op straat, in café’s en in winkels. Ook die dag waren we dus niet aan het verhuizen, maar aan de zwerf … 
Conclusie: ’t komt wel eens écht klaar hier natuurlijk – maar vast niet meer voor m’n 65ste …
– wordt vervolgd –