Na 270 km. (grotendeels mét volle bepakking) in een dag of drie/vier op onze nieuwe fietsjes (type ‘randonneur’, dus alles er op en er aan) kunnen wij u mededelen: we hebben terecht (nog) niet gekozen voor de populaire e-Bike. Wij blijken tot onze tevredenheid nog zeer wel in staat -en dus ook zeer gebaat(!)- bij onze ‘We-Bikes’. Zonder enige echte spierpijn, blaar of ander opgelopen ongemak -anders dan doorgezeten billen- belandden we vanuit Maastricht weer in Utrecht. Wel zijn we een keer ongelofelijk zeiknat geregend (een vol uur lang vele bakken water over ons heen, onder een paar bomen net voor Den Bosch) maar het was niet koud en we hadden gelukkig de tegenwoordigheid van geest om onze flodder-capejes ( € 0,50 bij de Aktion) niet alleen om onszelf te plooien, maar vooral ook over en om de achtertassen. Zodoende zijn kleding, slaapzakken e.d. nauwelijks vochtig geworden en was ’t puik pitten in ons kleine koepel tentje. 
Dat tentje is nu wel extra klein, want als gevoelig slapende oudjes (type: “prins & prinses op de erwt”) schuiven wij er twee 12 cm. dikke luchtmatrassen in i.p.v. de strenge slaapmatjes van de klein-kampeerder. Dus het ‘plafond’ is ook 10 cm. lager! Maar we sliepen er voldoende goed in om de volgende dag weer welgemoed te beginnen – en daar ging het om. Na veel kanaal-jaagpaden, (ook in België), de nodige plattelandsweggetjes, enige rivierdijken (Maas, Waal, Linge, Rijn) en wat bijbehorende pontjes kwamen we met de zintuigen vol nieuwe indrukken betreffende de pracht van het buiten-zijn weer in onze Stempelslaan aan. Inmiddels hebben we gekookt en de tuin bijgewerkt bij Michiel, is Kasper hier komen eten, ben ik naar een cliënt van 40 jaar geleden (met wie nog steeds contact bestaat) in Bartimëus-Doorn gefietst (theetijd) én langs een buurvrouw van 40 jaar geleden voor wie hetzelfde geldt (koffietijd) én leven wij naar 10 augustus toe: de dag dat onze jongste 37 wordt (zucht: wat gaat dat hard hè?!) Ook nieuw is dat wij sinds 10 dagen het inkomen ontvangen waar we tot onze dood van mogen genieten (zeggen het pensioenfonds en Vadertje Staat in koor) Egoïstisch als we zijn gaan we die deadline dus maar eens lekker ver weg projecteren…
Onder meer dus met conditie-onderhoud per We-Bike