Twee dagen na ons vorig bericht reisden we langs de zéér tunnelrijke kustweg van Italië naar Frankrijk. Achteloos sloegen we onder andere geheel Monaco over en streken neer Mandelieu-la-Napoule. Van de camping liepen of fietsten we, zwetend bij nu nog meer dan 27 graden C.(!), naar de vriendelijke (Middellandse Zee)boulevard in het stadje zelf. We lunchten, slechts 20 autokilometers noordelijker, met J&K: oud Elahuizers met wie Joop o.a. een kookclub bevolkte. Ook fietsten we een dagje naar Cannes (maar 15 km. overigens heen en terug langs de kustweg). En na een dag of vijf trokken we weer verder (westelijk, dichter naar de staart van de “Route du Soleil”) naar een camping aan het “Étang de Bresse” – het grootste zoutwatermeer in Europa. (“Google” het maar eens) Een waarlijk lieflijk plekje in een piepkleine “Vallei der Cicades” – een valleitje waar allen de camping in paste. Van daar uit konden we onder meer prachtige, goed gemarkeerde, wandelingen maken.
Hierbij één daarvan: ca. 15 km. en buitengewoon fraai qua landschappen, uitzichten, paden en begroeiing. Met het véle stijgen en dalen overigens een hele dagtocht – zeker ook omdat de dagtemperaturen, zelfs bij wat bewolkter weer, steevast tegen de 25 graden aan bleven hangen. Martiques, het stadje dat op de toevoer opening van het Middellandse Zeewater is gesitueerd, bezochten we opnieuw, we waren er ook vorig jaar. Vandaag vingen we ’traag’onze terugtocht aan. We doen dat in rustige stukken van rond de 400 km. Je komt dan ergens in de middag al op een nieuw, vooraf uitgekozen, plekje aan. [We kiezen steeds een camping vanuit de duizenden die zijn aangesloten bij de “Acsi” keten – buiten het hoogseizoen voor zo’n 16 euro per nacht met elektra, douche e.d. Hier in het zuiden moet je nu al goed zoeken want veel campings zijn na 30 september gesloten: volgens de zuiderlingen is het bij 25 graden toch al wel winter te noemen…] Het weer, de ligging van de camping en mogelijkheden om te wandelen, of te fietsen – vooral dus ‘bezichtigend rond te zwerven’- bepalen vervolgens hoelang we ergens blijven rondhangen. Nú zitten we een km. of 20 ten zuiden van Chalon-sur-Saône (waar we natuurlijk in 2006 en 2007 ook al twee keer een week ‘te water’ vertoefden) We denken hier -bij ca. 21 graden nog en droogte tot na het weekend- een dag of twee á drie lekker rond te fietsen. Om daarna verder door te reizen de Herfst in: een volgende stop zal ergens bij Arlon zijn, vermoed ik…