Onze korte ‘Scheiding van Tafel en Bed’ is weer voorbij: we zijn maar weer bij elkaar in getrokken, zoals vanouds (zo kun je dat na een kleine 44 jaar samenwonen wel uitdrukken, natuurlijk). We hebben in de ’time-out’ natuurlijk ook niet alleen maar stilletjes zitten treuren: Hanneke trapte naar Michiel in Harmelen, bezocht huize Amelisweerd (naast de vaste collectie nu ook die van Armando), kreeg de Kids te eten en logeerde een paar dagen in Barneveld, waar ook de jaarlijkse ‘Zusterdag’ weer gevierenlijk werd gevierd. Ikzelf besnuffelde mijn aloude vriend Thijs en/in/ zijn eigen omgeving (we zijn ook al ruim 45 jaar bevriend, dus je ziet: de ouderdom brengt veel moois!) en ik heb er daarnaast fiks kunnen wandelen. 
Eerst een tocht van een kleine 40 km. langs de kust van Tavira via Fuzeta en Olhão naar Faro en twee dagen later één van een kleine 30 km. van Tavira via o.m. Cacela Velha en Monte Gordo naar Villa Real de St. Anthonio aan de Spaanse grens. Deze laatste tocht voert onder meer dwars door enorme cactusvelden – met een paadje van ca. 30 cm. breed…(!) Heel fraai allemaal en ik geniet nog altijd (bijna jaarlijks) zeer van natuurschoon, klimaat en allerlei cultuur bepaalde elementen ter plekke. Toch zou ik bij een permanent verblijf qua natuurschoon de seizoenen erg missen. Ik blijk met name gehecht aan de late herfst: de geur en kleur van roodbruin blad waarin zich paddenstoelen nestelen lijkt me onmisbaar. Ook die hele lage, rossig-okeren lichtval op een vorstig-heldere dag wil ik niet permanent missen. Kortom, een weekje kou-onderbreking is zonder meer heerlijk, maar dit hebben ze daar niet: 
Wél leidde de overgang, van 20 graden daar naar amper 4 graden hier, bij mij tot een stevige verkoudheid: gammel, keelklachten en een super-snotkop! Met die snotkop en al hebben Kasper en ik in theater Kikker een voorstelling geschreven door Erik de Jong (Spinvis!) bijgewoond en hebben we gevierenlijk, bij hem (Kasper, niet Spinvis..) ons Zwarte Pieten-feest gevierd. (Sinterklaas zelf stond, ook bij ons, vanwege de media-hype even wat minder centraal dit jaar). Vandaag maakt Hanneke, op verzoek van diens zoon, kennis met een nabije tachtiger en is bovengenoemde Thijs te Portugal 63 geworden. Morgen hebben we elk een vrijwilligers-bijeenkomst en zaterdag staat weer een dagwandeling op het programma. Kortom het leven gaat gewoon door. Zoals in de eerste regel al benoemd: als vanouds.