Bijna 2015 alweer. Ik kan me nog goed de eeuwwisseling herinneren – dat is dus al 15 jaar terug. Eerlijk gezegd merken we ook ‘aan den lijve’ wel eens dat sindsdien alweer 15 jaar verstreken is. Onlangs zelfs nog: Er was afgelopen week maar één aardige, zonnige dag- dus maakten wij toen gauw één van onze ‘middag’wandelingetjes. Dat is dan zo’n kilometer of 11 á 12 wandelen uit en thuis (over de bolwerken en de parken rond de binnenstad). Volgens mij voelden we die 12 km. nu 15 geleden nog niet eens – maar nu kraakte er al van alles… Verder zijn het ook hier vooral gezinsdagen, dus gingen we o.a. met z’n vieren naar de voorstelling “We vieren het Tóch”, die Peter de Jong (Spinvis dus) met zo’n dozijn andere artiesten, had opgezet als eindejaarsshow in Tivoli Vredenburg. Even daarvoor waren onze jongens al hier komen eten en van oud-op-nieuw zijn we alle vier bij Michiel in Harmelen: daarvandaan kunnen we dan bovendien ál het vuurwerk bekijken dat in Utrecht boven de bebouwing uit komt (als het wat helder blijkt, natuurlijk). Want Michiel heeft een wijds overzicht op Utrecht. Tussendoor gaan wij beiden morgen naar Voorthuizen, om er het feit te vieren dat Hannekes oudste zus onlangs 70 is geworden (ja, ja – die Koudijsjes slijten nauwelijks, maar ze rijpen wel!) En tenslotte hadden we nog een tuin-probleempje. Want we lokken welbewust vele vogeltjes naar ons stadstuintje door middel van hang-pinda’s, broodkruimels, een pindakaas pot, vogelzaad en een lekkere schotel zaad-in-plantaardig-braadvet. Dat werkt puik, want we signaleren inmiddels naast de obligate koolmezen, mussen en merels ook al een gaai, een ekster, roodborst, spreeuwen, een winterkoninkje en wat dies meer zij. Maar er kwamen óók steeds vaker moddervette stadsduiven op af, die zo’n vet schotel niet alleen in no-time geheel leeg eten, maar als dank daarvoor ook de wijde omgeving gul onderschijten… Die wilden we dus graag wat minder verwennen (om over het aantrekken van de hier hoog-zwevende meeuwen nog maar in het geheel niet te spreken. [Let op: zuivere discriminatie van duiven dus. Kijk, en dáárover, dus over de échte problemen, hoor je de PVV dan niet. Had maar geroepen: “Willen we meer of minder duiven in onze stadstuinen?”: kunnen we tenminste ontspannen scanderen ! – alléén de partij voor de dieren wellicht kwaad] 
Ziehier onze, meer práktische, oplossing: alles tot merel en spreeuw duiken er op neer, maar de duiven kunnen er niet onder. (Na diverse wanhopige pogingen hebben ze ’t inmiddels definitief voor gezien gehouden)
Nu eerst maar eens het nieuwe jaar in: Allemaal een Wondermooi 2015 toegewenst!