Er zit schot in! Na veel gekrab, geschroef, zelfs enig gebreek én bovenal veel gesjouw (zelfs internet/radio/t.v. weer aan de praat gekregen; NB: ik herken een moderne telefoon aansluiting niet meer – Kasper gelukkig wel), zijn we sinds eergisteren feitelijk “over”. 
We wonen en slapen nu dus op de Eerste Oosterparklaan 132. (We slapen weliswaar op onze nieuwe logeerbedden, maar alla – da’s van zeer tijdelijke aard; bovendien hebben we ze daarmee ‘ingewerkt’ voor toekomstige gasten – jullie misschien wel) Met een ‘boedelbak’ konden we zaterdag in vier uur en drie keer heen en weer de meeste grotere stukken overbrengen; ’t is ook maar een km. of vier afstand natuurlijk. De zwaarste stukken (wasser, droger en niet demontabele slaapbank) laten we nog overbrengen – één trap af en twee trappen op … mijn rug niet gezien. De rest gaat met een aantal tassen, dozen en zakken per tig autoritjes. Over een weekje of twee zijn we wel helemaal rond , denk ik. (Na het schroefjes en spijkers verwijderen, gaatjes dichten, oude kledingkasten slopen en afvoeren e.d.) Natuurlijk gaat de rest van het leven intussen ook gewoon door: Hanneke bezocht vandaag haar oudere heer en ik fiets van de week weer krantjes rond voor het nieuwe ‘Bühne’seizoen (eerste voorstelling: 19 september) Kasper zette intussen m’n nieuwe verhaaltje op Verhaaltjes.net en morgen komen onze beide zonen mee-eten.
Ook voor jullie geldt: langskomen kán alweer prima. We moeten dan onszelf steeds eerst ontgruizen … Maar met een douche én een bubbelbad kunnen we dat desnoods tegelijkertijd!