We zijn vijftien dagen verder dan het vorige bericht. Uit onze agenda oplichtende zaken uit die periode blijken in volgorde: Joop’s kakement, Oudjes in familie verband, Dom doorlopen, Molukkers, (veel) Traptreden en Westafrikaans eten… Laten we de zaken één voor één afwikkelen:
1.Joop’s kakement: Ik heb inmiddels ruim anderhalf uur achterover op de (op zich riant gestoffeerde) tandartsstoel mogen doorbrengen. Daarbij werd van alles gesloopt, bijgeslepen en kreeg ik bovendien nog andere zaken (letterlijk) “te behappen”… Dit alles ter voorbereiding van een brug met vier voortanden. Dat beeldhouwwerkje zal volgens plan dan aanstaande dinsdag worden geplaatst. Het is dus afgelopen met mijn (huidige) mogelijkheden om voor Dracula te spelen – ik kan jullie voortaan alleen nog stralend toelachen. 2.Oudjes in familieverband: direct na de slooppartij uit punt 1 togen wij naar een zwager die 74 jaar liet aantekenen in zijn levensboekje. [De verdoving zat nog zozeer in mijn kaken dat ik in aanvang slechts licht-kwijlend drankjes tot me kon nemen – gelukkig gold dat niet voor ’t snoepen van vaste stoffen!] 3. We liepen weer een Wandelpoolwandeling onder de titel ‘DOMlopen’. Zoals steeds met een trouwe groep medewandelaars (zo’n 12 stuks elke tocht). Weer wat kms. achter de hakken dus. Op m’n volgende tocht gaan we over de 1000 km. ‘eigen tochten wandelen mét gezelschap’ heen(!). 4.Zaterdag de 21ste was onderdeel van het Theaterweekend: alle aangeboden voorstellingen zijn dan slechts € 10. Wij gingen naar twee Molukse broers hier in de Stadschouwburg en troffen er een zaal vol Molukkers aan – wij waren onderdeel van de, misschien 20%, “Blanda’s”. We troffen veel hilarische nostalgie aan, helaas ontging ons het nodige, met name omdat nogal wat grappen deels op ‘t Maleis stoelden. Gelukkig bleef er het nodige te genieten op cabaretesk en muzikaal gebied. Terug kijkend was het vooral een heel aparte ervaring even zo diep in een feitelijk onbekende cultuur ondergedompeld te zijn geweest. 5.We hebben hier twee trappen in huis, waarvan één zogenaamde “open” trap. Dat zijn héél wat kieren, traptreden, stootborden, kopkanten en spijltjes (bovenaan) om te dichten, te ontvetten, even op schuren en dan af te lakken met kwast & roller – om tenslotte elke trede te voorzien van netjes bijgesneden ‘halve maantjes’. Wij deden er zo’n twee-en-een-halve dag over, maar de klus is geklaard! 
6.Westafrikaans eten. Om precies te zijn: een maaltijd in de traditie van Guinee-Bissau en Senegal – bij ons thuis wel te verstaan. Aissa, de moeder van onze logeer-blaagjes, komt uit die streken en zij had het stellige voornemen opgevat een middag voor ons te komen koken. “Ons” wil zeggen inclusief Michiel en Kasper, die daarmee tevens kennis maakten met deze gans nieuwe “tak” binnen het huishouden aan de Eerste Oosterparklaan 132. Als Aissa zegt “een middag koken” dan, bedoeld ze ook een middag: vanaf 12.20 tot zo’n 18.30 uur wordt er vrijwel onafgebroken gesneden, gemarineerd (dat laatste ook via krachtig ‘inmasseren’!), geklopt, geroerd, in schaaltjes gedaan, gebakken en gestoofd. Daarna heb je dan (naast een vette en geheel bepoederde keuken): een schaal cassave (lijkt op Couscous, maar is een licht korrelig residu van een wortel), zéér malse gekruide kip (voor Kasper in de prima variant van ‘de Vegetarische slager’), een zware jus-achtige saus met ui, knoflook en vele kruiden (die allen zelf worden gemixt uit véle meegebrachte potjes) en bijpassende salade. Als drank werd een gekoeld en dieprood vocht geserveerd dat ook ter plekke werd bereid met behulp van fruit, honing en groene kruiden. Wij werden kortom geconfronteerd met een heerlijke maaltijd die wat buiten ons gewone spectrum lag. Alleen al goede een reden om diverse culturen lekker door elkaar te husselen, kunnen wij jullie verzekeren (Lukt hier al heel aardig: Aissa c.s. lusten ook boerenkool!)
Laten we het hier, wat ons betreft, maar weer even bij laten: houdt jullie allen haaks!