Op 30 juli j.l. waren Hanneke en ondergetekende dus 46 jaar getrouwd. Nu zijn wij niet zo van de feesten, maar op onze trouwdag doen we altijd wel wat. Mét Kasper & Michiel, want die zijn tenslotte een rechtstreeks gevolg van onze Echtvereniging. [Op 1 mei, de start van onze ‘verkering’ -nu alweer 50 jaar geleden- doen we ook altijd iets; maar dan zonder de kinderen want die hadden dáár niks mee te maken, vinden wij] Op deze zondag waren allen uitgenodigd zo rond 12.00 uur op de fiets te verschijnen in Bistro “Belle” in Oud Zuilen (nét boven Utrecht aan de Vecht) direct voor het kasteel. Daar ‘deden’ wij wat koffie met gebak ter inleiding en stapten vervolgens om 13.30 uur op de “Fietsboot” die daar tegenover juist afmeerde. *) 
Met fietsen en al voeren wij vervolgens in ruim 1½ uur over de Vecht, via Maarssen en kasteel Nijenrode naar Breukelen. Daar konden we uitstappen naast het aan de rivier gelegen terras van een strekelijk bekend Thai-restaurant: “SameSame”. Na geruime borrel-tijd buiten namen we binnen plaats om ons eens even stevig te laten verwennen. ( Gek: dat lukt altijd!) Ten slotte moest ieder weer op eigen fiets naar huis. ( Kasper, langs de Vecht, ca. 11 km. Michiel ca. 14 km. en wij zo’n 16 km.) Sedert afgelopen vrijdag (de 4de ) is Hanneke vertrokken naar een hotel ergens bij Bremen in een bus vol vrolijk gehandicapte vakantiegangers. Ze doen een zogenaamde “Muziekreis”, dat betekent minstens 3 avonden met Ganz Deutsche Smerzlieder (!) Tussen het meedeinen op voornoemde Kommer en Kwel door bezichtigd men overdag natuurlijk attractieve plekken. Ik kreeg al berichten uit Leer en NeuHarlingersiel (waar de Duitsers een soort kruising tussen Duits en Fries spreken). Vanaf vrijdag ben ik dus in m’n Uppie. (Tot vrijdag aankomende) En dan kun je eindelijk weer eens gek doen natuurlijk… Ik heb enige overtollige energie dus maar gecombineerd met m’n wens om weer wat kilo’s kwijt te raken en ben te fiets vertrokken, met tentje. Het bleek een dag met drie buien. En elke bui zat ik ergens binnen uit(!) – lang leve buienradar op de smartphone! Na dag één overnachtte ik op een schattig campinkje bij Oosterhout – voor slechts € 7.60, inclusief onbeperkt douchen, dus voor ’t geld hoef je reizen niet te laten. 
Omdat de nacht onverwacht koud werd (rond de 10 graden C.) én de volgende nacht nóg kouder werd voorspeld, besloot ik niet dóór te kamperen; ook al omdat het dan zo %^&$-lang duurt voordat de boel ’s morgens weer redelijk droog is. (Hoewel de zon alweer volop scheen was ik daarom pas na 10.30uur weer weg). Ben dus langs een andere, even fraaie, knooppunten route weer thuis beland. Er stond toen een kleine 170 km. op de teller. De volgende dag bleek ook nog prima een fietsdag: zodat ik besloot maar even op de koffie bij m’n Schone Zus in Barneveld te gaan. Heen trapte ik langs de kortste (saaiere) route op flinke snelheid: 43 km. in 2 uur en 2 minuten. (Een gemiddelde 21,9 km/u, waarbij je moet bedenken dat stoplichten, foto-stopjes en dergelijke zijn inbegrepen) Terug ging, rustiger peddelend, via een langere (fraaiere) route via Soest. Was even na vieren weer thuis met een dag-totaal 96 km. Heel tevreden over de conditie dus. Vanaf vandaag zou het weer wisselvalliger worden, dus dat wordt hooguit wat tuinieren, even in de stad rondbanjeren (altijd leuk in Utrecht centrum) en natuurlijk: een boekje lezen. Het aller moeilijkste daarbij is natuurlijk … niet te veel kanen.
*) De Fietsboot vaart dagelijks tussen Nieuwersluis en Oud Zuilen heen en weer. Dat instappen bleek toen nog en heel gedoe, want we werden overvallen door een hele dikke stortbui … gelukkig hadden we alle vier een paraplu !