Er zit een flink (tijd-)gat tussen dit bericht en het vorige. Dat heeft alles te maken met de oorsprong van onze uitdrukking “met de Franse slag”. Betekenis: daar direct onder België doen ze zo maar wat > weinig effectief en altijd achter de feiten aan… In dit geval bemerkten we dat er op onze tocht naar het Zuiden geen enkele sprake was van een 3G, laat staan 4G, GSM-netwerk. Dat sloot de telefoon als Wifi hotspot dus uit. Laat er nu op onze campings (tot deze dan) ook niet of nauwelijks enige digitale verbinding zijn (of betaalbaar zijn). Een dag halve dag voor € 8 ?? Vrij naar Wim Sonneveld: “ja, ‘k ben belazerd!” Op dit moment –aan de Middellandse- is de beschikbaarheid ook beperkt, maar met een uur gratis per dag, en op alle apparaten (tablet -voor doorlopende spelletjes, telefoon -voor kort mailverkeer, whatsappjes e.d en laptop, voor meer uitgebreide communicatie) valt prima te leven.
Alors: Notre Histoire Compact [Nu dan: onze geschiedenis in ’t kort] We reisden, zoals in het vorig bericht al aangekondigd werd, op woensdag 12 sept. volgens traditie ‘zomer-verlengend’ naar het zuiden af. Traditie kun je het beslist al wel noemen, want dit is de 10de keer dat we, (sedert 2008) in september voor een zonnige nazomer een week of 4, 5 á 6 zijn afgereisd. We begonnen dit keer in het Zuid-Belgische Arlon(1). Daar staan we nogal eens als laatste stop tijdens onze terugreis. Dan is het zo tegen november, vaak koud en nat, dus overnachten we alleen op de ‘doorreis-camping’ aldaar om de volgende middag redelijk op tijd in Utrecht aan te komen. Nu wilden we de omgeving wel eens verkennen en dat lukte, want het was er zo vroeg in september prachtweer. Daarna nestelden we ons in Santenay, nabij Chalon-sur-Saônne(2). Ook een plekje dat wij eerder op de terugweg aandeden: dan zijn alle wijn-hellingen er zó prachtig rood/goud dat we vaak even blijven hangen. Daarom weten we dat er heel fijn te fietsen valt – op het voormalig jaagpad langs het Canal du Centre bijvoorbeeld. Nu dus een dag of zes gebleven om daar méér van te genieten (nu bij 28 graden en meer!) 
Vervolgens belandden we in “Saint Laurent-du-Pape”(3), in een zijdal van de Rhône ter hoogte van Valence. Daar troffen we aan: een befietsbare voormalige spoorbaan aan (slechts een lichte helling, dus redelijk gemakkelijk vele kilometers diep de heuvels in gefietst), een pittig beklimbaar Kasteel (voor die beklimming staat ter plekke 4,5 uur – Joop deed ’t in 2 uur 55 minuten; hé!) en een nog-niet-besnuffelde stad (Montélimar) Langs alles hier zijn we natuurlijk in 2006 en 2007 ook al eens traag heen en terug geváren – dus is er her en der uitbundig sprake van de nodige herkenning… Kort daarna kozen we domicilie bij Arles(4) Hoewel het daar nogal heet was (ruim 30 C) fietsten we er een km. of 45 door de Camarque en verkenden de stad en haar (Romeinse) oudheden grondig. Tijdens deze fietstocht kwamen we de “Van Gogh-brug” tegen; hierbij foto’s van deze brug in Van Gogh’s tijd en nu; 130 jaar later.
Opmerking: Hanneke kan allerlei inspanningen van deze aard al weer prima aan – wat ons natuurlijk éxtra veel plezier oplevert.
De camping bij Arles vonden we minder dan de omgeving, dus zijn we gisteren neergestreken in “Saintes Marie-de-la-Mér”(5), het hart van de Camarque. (Een km. of 40 verderop) We waren hier al twee keer eerder en vallen steeds weer voor de intense wijdsheid en ruigte van deze platte, nauwelijks te bewerken, historisch brakke Rhôhne delta. Centraal daarin slechts één Zee-stad(je) met slechts twee toegangswegen (elk ca. 30 km.) en verder alleen de (Middellandse-)Zee en ruigte – véél ruigte. Gisteren was het hier ruim 30 graden, vandaag tot dinsdag staat er een stevig Noorder en zal het tussen 20 en 25 graden zijn –wel veel zon, daarna is de verwachting weer minimaal 25 graden Celcius. Alles bijeen genomen ligt het voor de hand dat we hier wel een weekje ofzo blijven.
Bijkomend voordeel: het eerder vermelde Wifi bereik- waaraan je dit bericht dan ook te danken hebt.