Ons in het vorig bericht beschreven traag bestaan kabbelt gestaag voort. Met af en toe een hoogtepuntje. Zo’n hoogtepuntje was ons bezoek aan de Cardioloog. Eén kwartaal na de hartaanval nu. Er was nu ook weer sprake van een echo en een hartfilmpje, natuurlijk. De Cardioloog concludeerde daaruit: “Dat er niets meer aan de hand is, ook de druk in die hartkamer heeft zich volledig hersteld” (was 40, nu weer 60) Tijdens het ‘begeleid sporten’ (3 x p.wk al om 8.00 uur – Hanneke dan dus ff balend…) blijkt ze ook tot de groep ‘prima conditie’ te behoren. Zeer geruststellend dus allemaal; niettemin komt ze naar eigen gevoel nog te snel en te vaak adem tekort. Dat kán ook een medicatie gevolg zijn. We hebben het er over drie maanden wel weer eens over. Geen reden echter om iets te ontzien dus worden hier weer fijne herfstwandelingen gemaakt. (Morgen 15 km. tussen Maarn en Driebergen) Ook direct rondom ons huis is de herfst trouwens kleurrijk aanwezig: 
Heel apart was het om in Kasteel Zuilen een concert bij te wonen waarbij één van de twee musici een voormalige ‘buurjongen’ uit Elahuizen was. (Voor liefhebbers: google even op ‘Christiaan van der Weij, saxofoon’) Ook zijn ouders ontmoetten we daar – ik zat nog met haar in de Kerkenraad… De planning van mijn “Limes” tochten voor deze winter is nu ook klaar: Van “Lugdunum Bataforum” (nu ‘Katwijk’) naar “Levefanum” (voorbij ‘Wijk bij Duurstede’) zijn het zeven mooie dagtochten geworden, elk tussen 20 en 24 km. Met heel wat historische punten uit de 400 jaar Romeinse geschiedenis langs deze grens; zoiets vind ik altijd een leuk extra onderweg. We bezochten onze vrienden in Elahuizen om zowel te bezien hoe de gehandicapte L. zich redt met haar voetbreuk als de kwaliteit van de noodzakelijke mantelzorg door J. Wij werden volledig gerustgesteld: laat dit duo maar schuiven – zij het tijdelijk langzamer… Ten huize van “onze meiden” vierden we de 18de verjaardag van oudste zus Fatoumata mee. En nog altijd ‘vrijwilligd’ Hanneke haar winkel vol op maandag. Met enige regelmaat bezoek ik intussen met nóg oudere Oudjes dan wij theaters e.d. in het kader van “Vier het Leven” (Hetgeen wij beiden op eigen gelegenheid altijd al deden overigens.) Verder niks te melden?
Niet echt, want ik neem aan dat jullie niet echt zitten te wachten op reportages over bezoek aan bijvoorbeeld tandartsen, het bereiden en nuttigen van exquise dan wel geïmproviseerde maaltijden of het wel of niet naar tevredenheid vinden van aanvullende kleding of schoeisel…
PS: Kasper heeft een snór !! In twee weken al een stevige borstel. Hij doet mee met de ‘Movember’ movement (Google de doelstellingen maar op internet… ) Aan ons meldde hij gisteren wel: dat ‘ie steevast in de lach schiet als hij ’s morgens in z’n spiegel kijkt … dus wij vermoeden nu al dat dit fenomeen alléén déze maand nog (?) te bewonderen valt!