Hierbij eerst een fotootje vanuit de “Afrikaanse Middag”, in de stadswijk Zuylen, die mede georganiseerd bleek door Aissa. 
Op de foto van links naar rechts de ‘Diallo’otjes: Fatoumata, Alexia, Aissatou en Madeleine. Dat was op zaterdag. De maandag daaraanvolgend boemelden wij in de middag naar Schiphol en doken daar rond 16.30 uur boven de wolken op om ‘slechts twee uur later’ (wegens een uur tijdsverschil) in Portugal neer te dalen. Sindsdien is het elke dag zonnig en tussen 20 (schaduw) en 24 (zon) of 28 (zon in windvrije hoek) graden, dus je hoort ons niet klagen. (Bruinen en zweten wel…) Intussen is Michiel, na twee dagen varen vanuit Wladivostok, aangekomen in Japan. Daar heeft hij zich een kleine drie dagen alleen vermaakt – zie foto: ook aan de maaltijd. 
Inmiddels maakt hij deel uit van een ‘Shoestring’ reisgezelschap op een verdere rondreis door Japan. (Gisteren waren ze in Hiroshima) Wij in Portugal fietsten, treinden, lummelden, wachtten (op veerboten, perrons e.d.), zonden ons weer wat bruiner – en aten en dronken naar genoegen op diverse terrassen in diverse stadjes en strandjes. We lieten ons ook nog buitengewoon melancholiek toegalmen door Fado-musici (heel sfeervol!). En we bezochten Spanje even aan de overkant van de grensrivier, de Guadiana. L & J uit het aloude E. in Fryslân, die ons tot hiertoe vergezelden in het afgrazen van de Algarve, zwaaiden we zojuist uit, zodat we nu geheel alleen en ‘verweesd’ (zei L.) verder moeten… 
We denken wél dat dat gaat lukken! Op 8 april verwachten we uiteindelijk -vele dooie visjes met bijpassende wijn verder- weer voet op Hollandse, meer nog: Utrechtse-, bodem te zetten. Michiel is dan al één dag eerder gearriveerd. Als alles meezit, natuurlijk.
Tip voor thuiszitters: we hebben hier lang niet altijd goede Wifi, maar Whattsappjes komen de hele dag door…