De afgelopen week heeft ondergetekende hard gewerkt! Een 84-urige werkweek zelfs – reistijd (kleine drie kwartier per dag) niet meegerekend. Schrik niet: ‘k ben niet van plan alsnog schatrijk te worden (zijn we al) en ‘k ben ook niet plots een Donald Trump adept (integendeel!) Het zit zo in elkaar: sinds anderhalf jaar ben ik lid van de Watersportvereniging ‘de Greft’ in Woerden. Die beheren namelijk een schattig haventje waar we sedert deze winter ook liggen met onze “Time Oud” Voorwaarde voor lidmaatschap is, naast een betaling, dat je een aantal dagdelen ter beschikking stelt aan de vereniging. Dat kan zijn voor allerhande onderhoudswerkzaamheden, bardiensten e.d. De grootste klus, maar in mijn ogen ook de leukste, is ‘havenmeester’. 
Als havenmeester draaf je een week lang op van 8.00 uur ’s morgens tot 20.00 uur ’s avonds. Je draagt dan een spencer en en een pet met het verenigingslogo en hebt een enorme bos sleutels om je nek. Je hangt eerst de vlag hoog en opent vervolgens de hekken, de deuren naar de kantine, het terras, de toiletten en de douches. Daarna nestel je je in het ‘Stuurhuis’, de plak waar de havenmeester de langslopende vaart kan overzien en toegang heeft tot de bonboekjes, het pinapparaat, de liggeldkas, de 50-eurocents pot, de borgkas, enz. Daar houdt hij (of zij) ook een overzicht bij van de lege boxen (van op vakantie zijnde leden, die 28 uur tevoren melden wanneer ze terugkomen), zodat die boxen verhuurd kunnen worden aan passanten. Je wijst passanten hun plaats aan (passend bij hun scheepsgrootte en verblijfsduur en rekent met ze af. Ook int hij (zij) de toeristen belasting voor Woerden en voorziet passanten van informatie over de haven en de omgeving, verstrekt tegen borg sleutels, wasmachine en draagtrommel attributen, enz. Verder bedient hij (zij), ook tegen betaling aan de vereniging, de lier bij het te water laten van boten en bootjes die per trailer worden aangeleverd en fungeert als vraagbaak, klacht-ontvanger en probleem oplosser. [Er staat nog veel meer in de instructie lijst, maar dit is het in grote lijnen] 
’s Maandag ’s morgens voor negenen volgt dan de overdracht aan je opvolger. Ik doe dit jaar twee keer een week, waarvan vorige week dus de allereerste was. Een klusje naar mijn hart: niet alleen leer je de vereniging, haar gewoonten en de leden die daarbij horen, zo snel beter kennen, maar het ritme past me ook: sóms heel even hectisch, vaker onverwachte elementen waarbij flink geïmproviseerd moet worden en creativiteit loont. En dan ook weer lange perioden van lekker op je krent aan het water zitten met een e-reader in de hand… Voeg daarbij een uitstekend koffie automaat en alle huishoudelijke mogelijkheden die ons bootje als ’terugval plek’ bevat – en ik vermaak me wel! Van zaterdag op zondag was Hanneke er ook om de vereniging eens op de snuiven en woonden we dus een nachtje op de boot. In augustus doe ik weer een week – dan is Hanneke het grootste deel van die week met verstandelijk gehandicapte mensen op vakantie naar Steenwijk of Trier, zodat ik die week gewoon in de haven blijf wonen. 
Leuk klusje: ‘Havenmeester” !