Hanneke kwam zaterdag (27/7) weer opgewekt thuis. Het was een prima week geweest, zowel voor de (verzorgingsbehoeftige) reizigers als onderling tussen de begeleiders. De hitte had -ook in Trier- wel voor de nodige extra vermoeidheid gezorgd maar gelukkig niet voor sjaggerijn … Die zondag hebben we onze jongens op een etentje getrakteerd: alvast voor onze 48ste trouwdag (op de dinsdag daarna). We aten in Utrecht Centrum uitgebreid tapas – iets dat ons erg bevalt, omdat de gestage aanvoer van kleine hapjes zowel langdurig tafelen als een uitgebreide conversatie mogelijk maakt. Daarbij komt dat ook heel persoonlijk kan worden gekozen voor vega-, vis- of vleesgerechtjes. Kasper en Michiel planden intussen hun komende, weer gezamenlijke, vakantie verder voor … Na Hanneke’s werk-maandag togen wij dinsdagmorgen vroeg naar de jachthaven en waren tóch maar een minuut of vijf vóór onze zus en zwager uit Barneveld – met wie we een dagje varen hadden afgesproken! Prachtig weer: ergens tussen de 23 en 27 graden C. bij een mild windje. We pruttelden eerst over de Oude Rijn tot Bodegraven, sluisden daar en legden toen aan bij de steiger van de plaatselijke slager: om elk onze lunch in te kopen. 
Vanuit het even verder gelegen Zwammerdam koersten we “de Ziende” op, pakten het kleine maar wel 1.40 mtr. omlaaggaande sluisje mee en doorkruisten vervolgens de Nieuwkoopse plassen. Nieuwkoop zelf deden we ook even aan maar wat bleek: álles -ook de terassen!- is daar dicht op ma. en di. … Omdat we ’t overal op de wal te warm vonden stopten we nog een groot en koel pak sap in de koelbox aan boord (naast de biertjes en de Hugo, want ’t leven moet wel léuk blijven natuurlijk!) en gingen we weer scheep naar Woerdense Verlaat. Daar aangekomen draaiden we “de Grecht” weer op om, zo rond 16.30 uur, in onze jachthaven in Woerden aan te komen. Na in het centrum van Woerden nog twee terrasjes te hebben aangedaan voor drinken en een maaltijd ging een ieder weer huiswaarts. Ook op onze donderdagse fietsclubdag leek het eerst wel aardig weer – maar vroeg in de middag werd het nat, daarna natter en tenslotte klètsnat! Wij kwamen na een kilometer of vijftig peddelen dus nogal druipend thuis (…) Gelukkig zijn we zelf waterdicht – en hoeven we dus alleen maar op onze smartphones en/of een camera te letten. Aankomende donderdag ben ik aan de beurt om de route te bepalen en ik hoop dus maar dat we ’t dan aanzienlijk droger houden! ‘k Heb nog een niet-ingebrachte route (van 62 km.) liggen en gisteren fietsen Hanneke en ik ere nog één voor – ongeveer 58 km. 
Beide zijn erg mooi; ik laat het dus maar van de windrichting afhangen aan welke ik donderdag de voorkeur geef. Overigens vinden de meeste clubleden 50 á 55 km. al een heel eind… En zij rijden allen met elektrische ondersteuning(!) Ik ben de enige niet-elktrisch ondersteunde – en ik rijd graag ruim boven de 60 km. … Gelukkig is het de gewoonte om, als er naar de geplande afstand wordt gevraagd, iets te mompelen als “..zo’n 50, 55 km. geloof ik..” ;ongeacht of het er 50, 60 of zelf 67 (…) blijken te zijn. Vandaag is Hanneke dus weer Winkelier, woensdag moet ze voor controle naar de Cardioloog (alweer een jaar geleden dus!), donderdag gaan we weer fietsen en … zaterdag a.s. Vertrekt ze weer voor een weekje vakantiebegeleiding, dit keer naar Steenwijk. Zelf ben ik dan vanaf maandag 8.00 weer een week havenmeester – waarbij ik, zolang Hanneke toch weg is, daar ook op de boot ga wonen. Vanaf maandag dus een weekje Woerdenaar.