Vanaf Maastricht bereiken ons al geruchten dat er een forse stremming zou zijn op de kanalen in Noord Frankrijk die aansluiten op de maas (boven Dinant dus). Inmiddels is dit bericht bevestigd: tussen 15 september en 15 oktober zit een deel van het Canal de l’Est dicht. De vraag is nog even vanaf waar precies. Officieel stelt men: vanaf sluis 41 (dat is bij Charlesvilles (125 km. van Namen, waar we nu zijn), officieus hoorden we dat ’t al vanaf Givet (Franse grens, 45 km. van hier) gestremd zou zijn. Dat scheelt toch gauw een dorpje of drie neerstrijken dus. Zoeken we nog uit. Verder maken we er geen probleem van; wij hebben immers alle tijd (zie verhaal ‘Sprookje’: altijd..). Dat wordt dus zoiets als: weekje Namen, weekje Dinant en wat dagen Givet of zo…
(En kijk eens hoe we hier liggen in Namen – bij 24 graden C. overdag en nog zo’n 19 ’s avonds: daar past ook geen haast bij)
We zijn blij, dat jullie eindelijk het land uit zijn. Ook verheugd het ons dat we zo mazzelen met het weer, voor hetzelfde geld had het kunnen regenen en miezeren, eigen aan de herfst. En hadden we de zonnige dekfoto met Loes en Jaap gemist.
Waar we ons allerminst vrolijk over maken is het feit dat aan de zo nodige bijspijkering van jullie Frans in het geheel geen aandacht wordt geschonken, althans in de annalen niet staat vermeld. Je denkt toch niet dat zoiets je komt aanwaaien. Dat vergt stugge taalarbeid . Daar wordt geen gewag van gemaakt.
Met Christa en Xander, we waren allen in de voortuinen aan het werk, kennis en afspraken gemaakt over de afvoer van de geweldige hoeveelheid gras die hij met een geweldig luidruchtige machine heeft verzameld. Je moet tenslotte toch wat doen om weer toegang te krijgen tot de garage en ,nu er gesnoeid moet worden, tot de zo fel begeerde ladder.
Het zijn leuke mensen. Wat dat betreft hebben jullie voor gelijkwaardige vervangers gezorgd waarvoor oprechte dank!
Dank ook voor het telefoontje dat Nellie wel doorgaf ,
maar waar geen vervolg op is gekomen.
Geniet van de de voorspelde rustdagen in Namur en Dinant. Groetjes Tineke en Wim
Stremming in Frankrijk? Laat me raden.. ¿Staking? Hier in Oaxaca is er ook sprake van stremming, veel winkels blijven dicht in verband met de demonstraties en een lokaal wonende amerikaan die we spraken verwacht vanavond zelfs nog wat opstootjes. En over de stugge taalarbeid gesproken, het spaans komt helaas nog niet bepaald vloeiend over onze lippen. Neem het er maar van, jammer natuurlijk van die paar weken maar jullie zitten tenslotte niet tegen een deadline aan te hikken. Groeten!
Wim, wat betreft Christa en Xander: wij gunnen jullie hen zoals wij hen Elahuizen gunden. Nog belangrijker vindt ik de investeringen die zij in hun enthousiasme in de Pastorie gaan doen – zodat die tot ver voorbij onze levensspanne deel uit zal maken van Elahuizen. Dat ervaren wij als de meest waardevolle nalatenschap aan ‘onze’ periode. Mijn Frans is inderdaad nog lang niet het Frans. Niettemin blijk ik in staat dingen als stukjes fietsband en keurig naar mijn maatopgave gezaagde hardhouten traptrede-steuntjes ’te bekomen’. En dan hebben we het nog niet over de zich uitbreidende collectie vaartaal met sluiswachters per Marifoon. Er wordt dus wel overleefd!