’t Is Maart geworden – nu nog ff lekker voorjaarsweer (zucht). Bijvoorbeeld overmorgen, want dan loop ik met een klein gezelschap (8) een km. of 23 rond Lunteren. Na ons laatste Blogbericht werd Hanneke’s op één na oudste zus alweer 74. En lieten wij ons door een notariskantoor voorlichten over het nut van een zogenaamd “levenstestament” – een openbare bijeenkomst die goed bezocht bleek, dus er zijn meer geïnteresseerde ‘jong-bejaarden’. (Een levenstestament voorziet in onafhankelijke financiële zelfstandigheid van alle daarin genoemde partners; waardoor er geen problemen ontstaan als iemand -al of niet tijdelijk- niet meer handelingsbekwaam is.)
Dan de uitslag van Hanneke’s verdere testen. Dat viel ons niet mee(!): er blijkt sprake van permanente schade aan haar longen. Hanneke had levenslang al een beperkte longfunctie natuurlijk, achteraf blijk je die te kunnen inschatten op zo’n 75 % (laatst getest, nét voor haar gedotterde ader: 72% ) Nu blijft haar ademwerking -alweer zo’n jaar of anderhalf- steken op zo’n 52% en dat verschil is goed merkbaar, met name bij enige inspanning natuurlijk. De tegenvaller is niet zozeer dit ademniveau, want dat was dus al even zo, maar dat nu is geconstateerd dat er niets meer aan te doen is. Daar hadden we natuurlijk wel op gehoopt – en de longarts ook. Maar de uitslag is behoorlijk duidelijk en er zit dus niks anders op dan hier naar te gaan leven. En vooral ook aan conditie onderhoud te blijven doen (maar dat doen we maar al te graag, want dat voelt prettig …) Ten behoeve van haar conditieonderhoud krijgt Hanneke nu binnenkort een aantal sessies met een gespecialiseerde fysiotherapeut, om te zien of er nog aanvullende tips bij dit onderhoud gegeven kunnen worden. (Naast onze wandel- en fietsgewoonten dus) 
Intussen stond ik afgelopen zaterdag op de Fiets- en Wandelbeurs in Utrecht – de stand van ‘de Wandelpool’ te bemannen. We waren dit jaar met z’n tweeën en dat was maar goed ook, want we hadden flink aanloop. Als je weer thuis bent merk je pas hoe moe je daarvan wordt: meer van de constante herrie en drukte, dan van de voorlichting aan nieuwsgierigen, geloof ik ! Onlangs pasten wij hier weer eens een poosje op ons buurmeisje Marissa – met als gevolg dat op onze telefoons, tablet en computer Gerard Joling om de haverklap plots opduikt (!) Gistermiddag tafelden wij nog even gezellig met Michiel en Kasper een paar mooie schotels Sushi naar binnen en
Tenslotte hebben we deze morgen al onze belastingaangifte ingediend. Fluitje van een cent overigens, want alles bleek geheel correct voor-ingevuld te zijn. (De fiscus geeft ons wel elk jaar weer een leuk zakcentje teveel betaalde afdracht terug 🙂 ) Aan de slag dus …